Bir icadı ile yola kalkışan Pelin ve Onunla iş birliği yapacak olan Serkan. -sonunda hayallerim gerçek oldu, evet istediklerime kavuşabiliriyorum. O sefil hayattan kurtuldum. ~Pelin~ -hayır! oraya gitmemeliydin Pelin, seni kurtarmam gerek. ~Serkan~ -anneciğim yeter bu kadar! ~Mert~ -Artık dönmelisin Nazım, yeter bu kadar. ~Meltem hanım~ -bu kadar acının üstüne herkezi mutlu etmek bana geldi, ee başlasın macera.;) ~Nazım bey~

Trakya da bulunan bir kasabanın tepesinde, geçmişi bilinmeyen bölgede bir askeri kışla.. Kasabaya sisli tepelerin üzerinden bakan bu izbe kışlada, bir süredir sayısı dikkat çekecek şekilde artan kayıp ve intihar vakaları yaşanmaktadır. Bu vakaları aydınlatmak için tutulan, kariyerinin son demlerinde melankolik bir dedektif olan Barbaros'un üzerindeki baskı da gün geçtikçe artmakta ve bu olayların gölgesinde yeni atanan genç Teğmen Koray, hayatına yeni bir başlangıç olarak gördüğü bu yerde, asla tahmin edemeyeceği şeylere şahit olup kendini olayların tam merkezinde bulur. Bu olaylar, basının ilgisini çekmemek adına söylendiği gibi gerçekten sıradan birer firar vakaları ve eğitim kazaları mı? Yoksa bu kasvetli yerin anlatmak istediği daha karanlık bir şeyler mi var.

Kedisini, Batı Diyar'ı Şeytanlar'dan korumaya adamış bir kız ve onun yıllardan beri öğrendiklerini değiştiren bir genç... Peki durup kalacak mı yoksa önüne bakıp bütün hayatını geride mi bırakacak? Yüzyıllar önce Şeytanlar ve insanlar arasında yapılan Büyük Savaş'ta insanlar kaybetmeye başladı, taki Baş Melek onlara yardım edene kadar. 4 seçilmiş kişiye özel taşlar bahşetti ve onları kendi kanıyla kutsadı. Bu yardım insanların savaşı kazanmasını sağladı. Savaşın ardından dünya Batı ve Doğu Diyar olmak üzere ikiye ayrıldı, insanların arasında yarı Melek yarı insan olan seçilmiş kişiler doğdu ve bu kişiler toplanıp Malikâneler kurdu. Amacı Şeytanlar'dan Batı Diyar'ı korumak olan bu kişilerin insanlardan oldukça fazla farkları vardı. İlk başlarda onlara neredeyse tapan insanlar gittikçe onları kıskanmaya başladı. Nankörleşen insanlar onları dışladı ve aralarına kabul etmedi ama şimdi, yüzyıllar sonrasında yeniden onların değerini anlamaya başlayacaklardı...

''Biz sevmekle yükümlüydük, kimsenin erişemediği kadar uçsuz bucaksız sevdik... Kavuşmayı ise yalnızca Allah'a bıraktık...'' ''Bilecekler nasıl yandık Aşkım, bilecekler nasıl ayrı kaldık!'' ''Ah benim canım, ne demiştin bana? Ah Lavinya adının anlamı gibisin.. Çekici ve güzel bir kadın! Aynı zamanda ölüm çiçeği... Severken, sevilirken ne güzel çiçekler diktin gönlüme! Sen benim çiçeğim... Ölene kadar seni seveceğim...'' Bir çizgi çekti tahtaya, bak bu senin 'Acın'... Artmayacak ama azalmayacakta... Otuz dokuz mum sönecek de o bir tanesi hep içinde yanacak..'' ''Her zerresi sevgi kokan, zorluk çeken, sıkı sıkıya sarılan, gerçek aşkın ne olduğunu kanıtlayan, ruhuna en derinden dokunacak gerçek bir aşk hikayesi...''

Dünyadaki bütün genç kızların ortak bir hayali var. Sevdiği adamla evlenirken beyaz güvercinin renginde olan gelinliği giyip baba ocağından ayrılmaktır. Sevmediği biriyle evlenirse o hayalini süslediği kıyafet kızın kefeni yerine geçer. Harika baba ocağından prensesler gibi mi çıkacak yoksa yaşayan bir ölü gibi mi gidecek? ................... İnsan bir kere bile yüzünü görmediği biriyle evlenebilir mi? Yağız; Harikayı tanımadan onunla evlenmeyi kabul edecek mi? ............................ Muhammed yüzünün en ince ayrıntısına kadar ezberlediği kadınım diyerek sevdiği Harikayı başka bir adamla evlenmesine müsaade edecek mi? ................... BELKİDE SEVMEK; SEVDİĞİNİN HAYATI İÇİN ONDAN UZAK DURMAKTIR....

Çok insanla tanıştım ama hiç anlaşılmadım. Kivi yerken suratımı ekşittiğimi, merdivenlerden inerken şarkı söylediğimi, en büyük hobimin uyumak olduğunu ve binlerce benliğimi kimseye anlatmadım, yada anlamadılar. En küçük bir hata kurduğum güven dağlarını yıkabiliyor. Yalnız kalmaktan zevk aldığımı, karanlıktan korktuğumu anlatabileceğim birileri var mı uzakta? Beni anlayabilecek kişi sesimi duyuyor mu acaba? Kendi içimde kayboluyorum her gün. Kafamın içindeki odalarda gezmekten bitkin düştüm. Paranoya içinde yaşamak beni huzura çıkarıyor. Ve gün geçtikçe deliriyorum... Kardeşim ve ben sadece ikimiz bu koca dünyada herkesten uzak, bizim dünyamıza bu yolculukta kimler katılmak ister? Kapak Tasarımı: Carna Kapak

═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═ ⊰❉⊱SİNARİT isimli Wattpad üzerindeki İLK kitaptır. Kitap ve tüm içeriği şahsıma aittir. ©™ ⊰❉⊱Kitabımın içinde lütfen reklam yapmayınız. Onun yerine kitabınızı tanıtabileceğiniz diğer kitaplara başvurabilirsiniz. İlginiz ve anlayışınız için teşekkürler... ═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═ ❃ Bir varmış bir yokmuş... Denizlerin, okyanusların en dibinde güzelleri güzeli bir bebek doğmuş. Saçları deniz dalgası, gözleri okyanus mavisi, dudakları mercanlar kadar kırmızıymış. Doris bebeğini kucaklamış ve iri dudaklarını onun sivri kulaklarına doğru götürmüş. "Denizlerin, tüm okyanus aleminin en eşsiz güçleri içine dolsun... İçindeki güç seni tüm kötülüklerden korusun... Doğumun tanrıların kulağına melodi olsun... " Kurduğu kelimelerin gücünü arttırmak için bir kez daha tekrarlamış bebeğinin nemli, yosun kokan tenine eğilerek... ═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═•═•⊰❉⊱•═•⊰❉⊱•═ ❃Suyun o kutsal gücünü benimle birlikte siz de hissedin... Sayfaların dalgasına kendinizi bırakın ve neler olacağını izleyin... ❃SİNARİT... Hayal dünyama hoşgeldiniz...İçeri buyrun... ❃BAŞLANGIÇ: ⊰❉⊱17/12/20⊰❉⊱ ❃TÜM HAKLARI SAKLIDIR ©™

Yeni bir hikaye ile çıkıyorum yola... Haksız yere hapishane hayatı yaşayan ve hapishane günleri, umutları, yalnızlığı, hayalleri ve hayata sıkı sıkı tutunuşu roman kahramanımız Mustafa'nin gözünden kaleme alacağım. En kısa zamanda yayına başlıyor...

YETİŞKİN İÇERİK! Boşandıktan sonra beklenmedik bir şekilde tekrar karşılaşan bir çiftin hikayesini okumaya hazır mısınız? ... "Artık daha az acıyor" dedi gözlerime derince bakarak. Bu şekilde yakınken gömleğin düğmelerini iliklemek zordu. Kafasını biraz daha yaklaştırınca kalbimin sesini kulaklarımda duydum. Neden yaklaşıyorsun? Dur. Nefesini yanaklarımda hissettim. Daha sonra da boynumda.Kafasını omzuma koydu. "Bugün çok kalabilir miyim bilmiyorum." "Geçer belki birazdan" dedim acısını kastederek.Güldüğünü duydum. "Geçmezse bir işinin çıktığını söylersin gidersin" Cevap vermedi. Ben ise heyecandan konuşmaya devam ettim. "Handan bir şey anlamaz bence. Hatta şimdi bile gidebilirsin. Ben işi çıkmış derim..." Diğer elini belimde hissettim. "Evet gidebilirim." dedi fısıltıyla. Nefesi kulaklarımdayken ürperdim. Bunu bana neden yapıyordu? "Evet git bence de...zaten neden duruyorsun ki..." Belimdeki eliyle beni kendine biraz daha çekti. "Ama gitmek istemiyorum" Aşağı doğru baktım. 2 tane düğme kalmıştı. Ama bana yakın olduğundan onları göremedim. Elimle bulmaya çalışırken bana daha çok yaslandığını hissettim. "Acıyor" dedi. Sertçe yutkundum. "Özür dilerim" dedim istemsizce. "Kazaydı. Senin bir suçun yok ki." dedikten sonra kulağıma daha da yaklaştı ve "İnsanlar hata yapabilir. Ben de yaptım" dedi.Şuan uyuşmuştum sanki. Kokusu tam anlamıyla beni ele geçirmişti. Gözlerimi kapattım. Son bir düğme kalmıştı.Düğmenin üstünde kaldı elim.Sıcaklığını hissetmek o kadar güzeldi ki. Şimdi benden ne istese yapacak durumdaydım adeta. Beni nasıl böyle etkileyebiliyordu? 'Sadece duvara dayanıp destek alıyor seninle ilgisi yok' 'Şapşal onun bir kız arkadaşı var' İç sesim konuşurken onu dinledim. Neden ona tepki veremiyordum? Bu şekilde beklerken ikimizde hareket edemiyorduk sanki.Bedenim bana ihanet ediyordu.Ve ben hiçbir şey yapamıyordum.