"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Pelin İzmir'de yaşayan yarı Alman yarı Türk bir kızdır. Dedesiyle büyümüş, ne intihar eden annesini ne de Alman babasını tanıyabilmiştir. Bir gün başarısının fark edilmesiyle İstanbul'daki saygın liselerden birinden burs kazanır ve hayatı değişir. Kendisini Bulut Tekin'in karanlığına çekilirken bulduğunda bir şeylerin yolunda gitmeyeceği en başından bellidir. Çağrı'nın ortaya çıkışı belki de bu zincirin bir başlangıcıdır. Aynı zamanda habersiz olduğu geçmişinin.

~Wattys2018 Modernistler kazananı~ *TAMAMLANDI* 🔥 Çok az kaldı. Benzini döktüm ve çakmağı da ateşledim. Alevlerin göğü sarmasına çok az kaldı. Hepimiz ısınacağız! Hem de iliklerimize kadar... -Ciara Archer 🔥

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

#Trajedi de 1 // 03.06.2018 #GençKızEdebiyatı nda 1 // 03.08.2018 #Heyecan da 1 // 19.11.2018 #Dostluk da 1 // 19.11.2018 #Macera da 1 // 11.12.2018 #Tutku da 1 // 24.10.2019 "Kaderimizi değiştirdik be Mira! Biz yaptık bunu... Sen ben oldun, ben sen. Onların oyununa, yeni bir oyunla karşılık verelim istemiştim sadece. Nereden bilebilirdim ki bu oyunun bizi bitireceğini?" *** Yıllar sonra birbirlerini bulan tek yumurta ikizi Pera ve Mira, onları birbirinden ayıran ve yıllarca acı çektiren ailelerinden intikam almak için bir plan yaparlar; yer değiştirirler. İşte her şey ondan sonra başlar. *** Başlangıç tarihi; 09.02.2016 *** #PeraSancak #MiraSancak #EserYaman #ÇağrıÖnder

EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAPLAŞTIRILMIŞTIR. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE. Bir beden, iki kimlik. Cenk'i alt edip hayatını geri kazanmak için Bora'nın aklına uyan Derin, akıl hastanesindeki Kumsal'ın kimliğine bürünür ve kendisini birdenbire acımasız oyunların ortasında bulur. Savaş Atan'la olan oyunu kurallarına göre oynamak zorundadır amma kurallardan bihaberdir. Kısa zamanda Boğaç'ın desteği ve kıvrak zekasıyla Savaş'ı tam avucunun içine alacağını düşünürken Kumsal'ın gizlice oyunlara dahil olmasıyla tüm planları suya düşer. Bu akıl almaz oyunları okurken hayal gücünüzün sınırlarının zorlandığını hisseceksiniz. Aşk, nefret, tutku, acı, ölüm hepsi bir arada.

Burası özel motor yarışlarıydı. Herkes alınmaz, herkese de anlatılmazdı asıl mesele. Ama şehirdeki herkes adını bilir, gece yarısı yarışların olduğu sokak ve caddelerden geçmeye korkardı. Burası; Motorların şanıyla büyürdü. Kalbi vardı buranın. Tam üstünde oturduğunuz, o hız makinesinin üstünde. Burası, MEZAR YARIŞLARIYDI. Karanlık ve hızın buluşturduğu iki insanın aşkını damarlarınızda akan yarış tutkusunda hissedeceksiniz. Ve eğer aşıksanız, rüzgar her zamankinden anlamlı, gece her zamankinden daha risk almaya değerdir. Kapak tasarımı; Pen_Queen, teşekkürler!

"Eğer bana ihtiyacın olursa onunla konuş. Çünkü ben hep oradayım. O ay benim." dedi ve Duru'ya döndü. Duru başını gökyüzüne kaldırmış gülümseyerek Ay'a bakıyordu. Sanki hayatında ilk defa Ay'ı görmüş gibi hayranlıkla izliyordu. Asıl onu gülümseten şey Can'ın kendini Ay'a benzetmesiydi. Başını yavaşça Can'a çevirdi. "Çok güzel...çok güzel parlıyor..." dedi ve gözlerini Can'dan ayırıp tekrar Ay'a baktı. "Senin gözlerine benziyor." dedi Duru. Can beklemediği için yüzüne şaşkın bir ifade yerleşti. Aslında Duru'nun korkularını yenebilmesi için ona küçük bir arkadaş sunmuştu. Ay'ın parıltısını gözlerine benzeteceği aklına gelmemişti. Can hala elini tuttuğu Duru'ya bir adım daha yaklaştı. Boş olan eliyle Duru'nun turuncu saçlarını düzeltti. Duru gözlerini Ay'dan ayırıp Can'ın gözlerine baktı. "Sana bir sır vereyim mi?" dedi sessizce Can. Sanki gerçekten bir sır veriyormuş gibi sesini alçaltmıştı. Duru başını evet anlamında salladı. "Sadece senin yanındayken gözlerim ay gibi parlıyor. Çünkü sen benim güneşimsin ve ben sadece senin yanında parlayabilirim." Bu cümleler Can'ın aklına nereden gelmişti kendi bile bilmiyordu. Geçen hafta annesinin okuduğu bir bilim dergisinden öğrenmişti Ay'ın ışığını Güneş'ten aldığını. Ama neden Güneş'i Duru'ya benzetmişti bilmiyordu. Neden sadece onun yanında gözlerinin ay gibi parladığını bilmiyordu. Duru'nun kocaman gülümsemesi ile onun da bu sıfatları sevdiği anlaşılıyordu. Artık kimse bunu değiştiremezdi. Onlar Güneş ile Ay'dı ve birbirlerine ihtiyaçları vardı. °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Bir Hayat Savaş'ının hikayesiydi bu. Hemde her anlamda... Biri yer altı dünyasının Lucifer'ı olarak anılan Şeytanı Diğeri ise yer altı dünyasının Ölüm Meleği olarak anılan Cellatı... Adam adım attıkça ,etrafta Azap çığlıkları yükseldi. Kadın adım attıkça, etrafta medet çığlıkları yükseldi. Adam ve Kadın karşı karşıya gelince etraf Ölüm Sessizliğine büründü... Şeytan'la Cellat'ın amansız çarpışmasına hazır mısınız? Aşk-ihtiras-yalan-masumiyet-güven ve binlerce hissin harmanlanıp ortaya çıkardığı hikâyede kendi ruhunuzun yansımasını bulmaya davetlisiniz

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...