Lindy Smith ma osiemnaście lat i pochodzi ze słonecznego Miami na Florydzie. Los jednak nie jest dla niej zbyt łaskawy, ponieważ zmuszona jest przeprowadzić się do swojej niezależnej, o dwa lata starszej siostry do Bostonu, gdzie skończy swoją ostatnią klasę. Tam pozna Miles'a - aroganckiego, tajemniczego chłopaka, który pokaże jej świat, jakiego nie znała. ________________ - Nie powinnaś ubierać tak obcisłej sukienki - powiedział, lustrując mnie spojrzeniem od góry do dołu. Stanęłam z założonymi rękami gotowa obronić się, w razie gdyby Miles próbował powiedzieć coś złego na temat mojego wyglądu. - Dlaczego? Zrobił krok w moją stronę i pochylił się, żeby po chwili wyszeptać do mojego ucha: - Ponieważ bardzo ciężko jest mi powstrzymać się od nieprzyzwoitych myśli. __________________ • 1 w #romans • 1 w #love • 1 w #badboy

-Ja już tak dłużej nie dam rady Calum. To wszytko twoja wina. Gdybym nie zgodził się na twój jebany plan kto wie co by było teraz.- Powiedział niski lekko zachrypnięty męski głos. Sztuką było go nie rozpoznać. -Jaki plan.- Stanęłam w wejściu do kuchni nie mogąc dłużej czekać w niepewności. -Mia!- Krzyknął mój brat przerażony moją obecnością. -W tej chwili mów o co chodzi!? Jaki kurwa plan?- Krzyczałam zdziwiona. -Jak ty jej nie powiesz to ja to zrobię.- Wtrącił się pewnie Rye. -O czym? Mówcie! Teraz!- Wrzasnęłam wściekła. -Poprosiłem Rye'a żeby cie w sobie rozkochał...

"Biegły co sił w nogach, poprzez pola obsiane pszenicą. Nie odwracaj się - powtarzała sobie w myślach brunetka; była ledwie kilka metrów przed swoją przyjaciółką. Ktoś je gonił i najwidoczniej nie zamierzał przestać. Dziewczyna gwałtownie się zatrzymała, słysząc krzyk i niewiele myśląc zawróciła, choć miała szansę uciec. Rudowłosa dziewczyna leżała na ziemi, próbując wstać. Natalie mocno szarpnęła ją za rękę, podnosząc. - Uciekaj - rzuciła. - Nie zostawię cię tu przecież. Spadamy stąd. - Zarządziła. Starała się iść jak najszybciej, korzystając z faktu, że rosnące wokół zboże było niczym labirynt. - Nat - jej głos się łamał. - Nie damy rady - odwróciła głowę; jedyne co dostrzegła to dziwny błysk gdzieś niedaleko, a to jakoś nie napawało ją nadzieją. - Zamknij się. - Syknęła; brunetka nie była wybitnie silna, przez co coraz ciężej było jej nieść przyjaciółkę. Doskonale wiedziała, że nie mają szans, ale miała nadzieję. Tą cholerną, głupią nadzieję. Wtedy poczuła koszmarny ból w ramieniu, był nie do zniesienia, jakby conajmniej właśnie złamała bark. Obie z głuchym hukiem padły na twardą ziemię. - Wstawaj Viki - zdrową ręką próbowała podnieść rudowłosą, ale ta nie reagowała. Ostatnie co poczuła to delikatne ukłócie gdzieś w okolicach szyi, potem padła nieprzytomna obok przyjaciółki."

"Nazywam się Mistic Andrews i jako osoba wykluczona ze świata nadnaturalnego nieodwołalnie zostałam z nim związana". Nastoletnia Mistic przyjmuje stypendium po zmarłej siostrze w prestiżowym liceum Dirvenly High. Ma nadzieję, że dowie się czegoś więcej o jej tragicznej śmierci. Trafia do ukrytej wśród lasów szkoły z internatem, w której jednymi z obowiązkowych zajęć są sztuki walki. Osamotniona i pełna wątpliwości dziewczyna rozpoczyna morderczy trening, aby wziąć udział w międzyszkolnych mistrzostwach Senshuken i udowodnić wszystkim, że tak jak inni uzdolnieni uczniowie pasuje do tego miejsca. Wśród wielu tajemnic, jakie skrywa Dirvenly High, jedna jest kluczem do zdarzeń, które setki lat temu zburzyły porządek świata nadnaturalnego. Kiedy Mistic zaczynają się przytrafiać niebezpieczne wypadki z udziałem nadprzyrodzonych sił, wie już, że ta szkoła na zawsze odmieni jej życie. [Powyższy opis pochodzi od wydawnictwa Uroboros] #01 w fantastyce! *-* Dziękuję! [ 01.01.17r ]

Nienawidziłam piłki nożnej, ale pokochałam piłkarza. ©2015 by hazzasminex

Ona go nienawidzi i chce zapomnieć, ale on robi wszystko, aby ją odzyskać. Czy na pewno uda jej się o wszystkim zapomnieć? Czy zapomni o uczuciu, które ich łączyło? Jest to druga część opowiadania ,,Nienawidzimy siebie'' Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 17.12.2016 ♥

Oboje siebie nienawidzą i oboje o tym wiedzą. Tyle nienawiści, ale dalej są blisko i nie mogą się uniknąć. Może najwyższy czas z tej odwiecznej walki wyrosnąć? Co się stanie, jak jeden moment zmieni wszystko? Jest to kontynuacja opowiadania ''Mój mały mężczyzna'' z perspektywy Jane. Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 28.10.2016 ♥