¡'Hidalgos' la trilogía original de Wattpad que inspiró las películas de Netflix! La última película se estrenará este 23 de febrero de 2024. [DISPONIBLE en todas las librerías en España, Argentina, Chile, Uruguay, y en el Lector Paraguay, Librería dominicana y cuesta libros en RD, Librería Encanta libros en Bolivia, Livraria en Ecuador, Gran Morrison en Panama] *Ganadora de un Watty 2016* Ares, no no el Dios griego, aunque podría serlo muy fácilmente con lo bueno que esta (Enfocate, Raquel) Bueno como les decía, Ares Hidalgo mi odioso y muy muy atractivo vecino, el chico que acoso desde las sombras (literalmente) nunca había notado mi presencia (Porque básicamente lo miro desde la sombras) hasta que una serie de eventos involucrado mi Internet nos llevaron a interactuar por primera vez y pues, a algunas otras cosas que no me atrevo describir ahora. El hecho es que Ares cambio mi vida, ¿Para bien? ¿O para mal? Ya veremos. Mi nombre es Raquel, y esta es la historia que comenzó A través de mi ventana.

"Sarhoşsun," dedi, sesi bir tık daha alçak ve yakındı şimdi. "Değilim!" diye bağırdım, ama hemen ardından hıçkırdım. "Sadece... dünya biraz fazla hızlı dönüyor bugün. Hem sen cevap ver. Peşimdesin değil mi? İtiraf et. Savcıyı izlemek zevkli mi geliyor sana? Bak, elimde kelepçe var... yani odamda var... yani hayır, çantamda..." "Bin şuraya Afra. Yoksa zor kullanmak zorunda kalacağım ve emin ol bu sefer o kelepçeyi ben takarım," diye fısıldadı kulağıma doğru. "Sen..." dedim, başımı koltuğun arkasına yaslayıp ona yan bir bakış fırlatarak. Sesim hala alkolün etkisiyle biraz yayılıyordu. "Sen bana kelepçe falan takamazsın. Senin kelepçen bile yok... Sen kimsin ki? Savcıyım ben, savcı!" Uygar, araba hareket ederken bana doğru hafifçe döndü. O karanlık, tehlikeli gözleri üzerimde gezindi. Yüzünde, ne zaman ne yapacağı belli olmayan o adamın ürpertici ifadesi vardı. "Ayrıca..." dedim, elimle karnımı tutup yüzümü buruşturarak. "Beni öyle baş aşağı taşıdığın için midem altüst oldu. Her şey senin suçun! Midemi mahvettin!" Uygar, o ciddiyetiyle bana yaklaştı. Aramızdaki mesafe bir anda tehlikeli bir boyuta indiğinde, sesindeki o tehditkar, derinden gelen tonu duydum: "Taktığımda görürsün Savcım," dedi, nefesi tenimi yakarken. "Kelepçem var mıymış, yok muymuş... O zaman anlarsın." Zihnim o an alkolün yarattığı o bulanık boşlukta bir bağlantı kurdu. O ses tonu, o bakışlar ve kelepçe kelimesi... Bir anda gözlerim faltaşı gibi açıldı. Hiç düşünmeden, o anki sarhoş cesaretiyle bağırdım: "Sapık!"

"Her ruhun bir ritmi vardır, ritmi olmayan bir ruh bütünlüğünü de elde edemez." ♫ ♫ ♫ ♫ ♫ ♫ Melodi, piyano hocasına duyduğu imkânsız aşkın ağırlığıyla yaşarken, hayatına bir gizem sızar. Her özel günde kapısına bırakılan isimsiz çiçekler ve özenle seçilmiş hediyeler, kimliği bilinmeyen birinin derin duygularını fısıldamaktadır. Ancak bu ilgi Melodi için bir mutluluk değil, ağır bir sınavdır. Sevgisiz büyüyen, annelerinin adaletsizliğiyle kalbi yaralanmış ablasının yüzü gülsün diye Melodi, bu gizemli aşkı reddeder. Gelen her hediyeyi ve notu ablasına gelmiş gibi göstererek, ona yalanlarla örülü ama umut dolu bir dünya kurar. Ablası bu aşkla hayata tutunurken, Melodi kendi kalbinden sessizce vazgeçer. Aşkın rotası değiştiğinde, Melodi kendi mutluluğunu mu seçecek, yoksa ablasının hayallerini mi?

En son ne zaman görmüştüm onu? 3 yıl? ya da 4? ''Bu bizim son görüşmemiz olacak Neva.'' demişti Baran. Hayatımdan tamamen çıkıp giderken sadece bir cümle söylemekle yetinmişti. Altı kelime... Daha fazlasına gerek duymamıştı. Peki ya şimdi? Ne değişmişti? Beni ona hatırlatan neydi? Ansızın yanına çağırmasının bir sebebi olmalıydı. Sözünden döndürecek bir sebep...

Elimi uzatıp onun elini tuttuğumda beni kaldırıp kucağına aldı. Kendi etrafımızda dönüp duruyorduk. Sanki dans eder gibiydik.. ***** Şimdiyse burada, bu kana bulanmış savaş alanında, yer yüzüne mahşer gününü bizzat ben getirdim. Bu günün geleceğini hep biliyordum. Üzerimde savaş zırhım, elimde gümüş kılıcım ve acımasız ordum ile onlara yaptıklarımı çoktan haketmişlerdi. Ve bu onlara sunduğum en merhametli adaletti. Bu kan vadisinde yürürken, gözlerimi kapattım ve kan kokusunun ciğerlerime dolmasına izin vererek derin bir nefes aldım. Zaaflarımdan tamamen arındım. Artık beni durdurabilecek bir güç yok. Belki de geçmişte o köprüden geçmeme izin verilmeliydi. Ama artık çok geç. Ne benim, nede bir başkasının o köprüden geçmesine asla izin vermeyeceğim. Her iki alemde de onlara cehennemi yaşatacağım. Cennet artık onlar için sadece masaldan ibaret. Bu yüzden onu yakmalıyım. O köprüyü sonsuza dek yok etmeliyim. Savaş başladı... Peki ya siz; hiç ay ışığında iblis ile dans ettiniz mi? ***** Tarihteki ilk cinayet... İyi ve kötü arasında ezelden beri devam eden savaş... Kendi çocuğunu katleden bir anne... Asırlardır süren imkansız bir aşk... Henüz işlenmemiş bir cinayet... Selam, Bu tarihi fantastik kurgu içerisinde pek çok şey bulacak ve sayısız maceraya atılacaksınız. Yer yer tanıdık isimler ve mekanlar olsa da, genel olarak hikayede ki yer, mekan ve kişilerin hemen hepsi hayal ürünü ve hikaye tamamen kurgudur. Ve tüm hakları saklıdır. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!! Keyifli okumalar dilerim..❣️ +18 ve şiddet- küfür içerebilir*

Sert avucu bileğimi kavradığında beni kendine doğru çekti. Kendisine doğrulttuğum namlu kalbinin hemen altınayken gözlerime baktı. "Sen benim en başından beri, tek düşmanımsın." İhtiras dolu bakışlarına tezat, kanlı dudaklarından sızan sözleri, tıpkı zehirli bir yılan gibiydi. Elimde sıkı sıkıya tuttuğum soğuk silahın namlusunu, mide boşluğuna daha da bastırdım. "Hadi ama..." dedim sessizce, buna inanmak istemiyor gibi. "Bunun bir yalan olduğunu söyle." Alnını alnıma yasladığında belki de ilk kez ölmek istedim. Dudakları üzerindeki kanı diliyle temizledi. "Bu kaosun dişli mücevheri sensin, Tomris." Buna inanmak istemiyordum. Tetiğe yavaşça dokunurken yanaklarım tekrar ıslandı. Titreyen dudaklarımdan birkaç hıçkırık peyda olurken, kirli ve terli yüzüm, yüzünün çok yakınındaydı. "Hemen, bana bunun kocaman bir yalan olduğunu söyle Pars" Yaşlı gözlerim belki de ilk kez birine yalvarıyordu. "Lütfen..." Sessizdi. Uzun zaman sonra ilk kez bu kadar sessizdi. İntikam bir tutku gibiydi. Bağımlı hâle geldiğim tek tutkumdu. Ancak o an, içimdeki intikam arzusunu onunla tatmin etmemek için ne çok sebebim vardı... Peki ya şimdi, hangimiz ölecektik? ~

"Benden korkmuyor musun, Eliora?" Sessizliğin içinden gelen bu fısıltı, Eliora'nın dünyasını altüst edecekti. Sislerin içinde kaybolmuş bir labirent. Çıkışı olmayan karanlık bir yolculuk. Geçmişi, ailesi ve hatta kendisi hakkında bildiği her şeyi sorgulamasına neden olan o karanlık silüet. Eliora, kabuslarında karşısına çıkan bu gölgeyle her defasında biraz daha karşı karşıya geliyor. Ve her seferinde biraz daha ona çekiliyor. Karanlıkla kurulan bu tuhaf bağ, Eliora'yı hem korkutuyor hem de büyülüyor. Ama bu gölge kim? Onu neden çağırıyor? Ve asıl soru şu: Eliora, ailesine ulaşmak için kendi ruhunun derinliklerine inmeye hazır mı? Karanlık bazen sadece korkutmaz. Bazen seni sana en çok yaklaştıran şey olabilir.

Two assassins. One royal secret. A lullaby of steel and secrecy. One last assignment to buy her freedom. The final phase of the mission was supposed to be straightforward: slip into the Spanish Royal Palace during the midsummer gala, incinerate the marked documents, and eliminate the crown and its heirs. It was supposed to be easy. At least, it would have been if she hadn't arrived twenty-four hours too soon. Forced to play a role her lethal training never prepared her for, the Royal Nanny, Elizabeth must use her supernatural abilities to navigate a world of silk and secrets while protecting the very heirs she was sent to kill. But she isn't the only one on a mission. Thomas, an assassin from a rival organization known as The Pendulum, is already embedded as the palace's head of security. In their battle to outspy each other, they realize they share more than just a job description. ~~~~~~~~~ ⚔️Genre: Espionage/Dark Fantasy/Romanstasy 🏆ONC2026 Entry Round 1- Passed Round 2- Passed Round 3- Passed ⚠️Rated: MATURE (Violence, Physical Trauma and Psychological Distress) 📍Exclusively on Wattpad. © 2026 MiriamElade Main Prompt: 32. Two assassins from rival organizations are sent on the same secret mission, only to realize the assignment hides a much bigger truth. Sub Prompt: 33. It doesn't take long before everything in your life spins out of control. One moment you're a secret assassin, and the next, you've somehow been hired as a nanny and you're not entirely sure how it happened. Started: 1st February 2026 Completed: 20th April 2026

O gün, "Bir insan kaç kere ölür," demişti silahın namlusunu koluma sürterken. Geçmişi düşünürken acıyla gülümsedim. "Bir insan kaç kere ölür, gece yüzlü adam?" Ve, titreyen ellerimle tetiğe bastım. •••• Yerde bir hançer. Ve Canavar'dan önce hançere ulaşmaya çalışan 4 ayrı kişi. Araf hançere doğru koşuyor, elindeki fotoğrafı sıkı sıkıya tutarak. O fotoğraf Araf'a yaşam veriyor, Araf ise o yaşam için kendisini de etrafındakileri de ateşe veriyor. Eksen hançere doğru koşuyor, kendisini yavaşlatan yüklerden kurtulmak için ceplerini boşaltıyor. Cebinden çıkan tek şey erik, kalan yük Eksen'in ruhunda. Ödetmek istediği bedellerin yükü onu geriye çekiyor. Eksen'in koştuğu yoldan bir kadın hançere doğru koşuyor, Süveyda. Geçmişin gölgesi de onu kovalıyor. Baş koyduğu yolda yaşanacak her şeye razıydı ama yolu attığı her adımda kana bulanıyor. Eymen hançere doğru koşuyor, hançere ulaşmayı istemesinin sebebi diğerlerinden farklı. Hançeri canavara saplamaktansa, hançeri elde etmek isteyenlere saplamayı hedefliyor. Hepsi hançere ulaştığında Canavar da oradaydı. Hançeri almak için Canavar ile savaşmaları gerekiyordu. Ama dışarıdan bakan kimse canavarı ayırt edemedi, çünkü canavar artık hepsiydi... #psikoloji 8 #gizem 66 #aşk 62