TAMAMLANDI "İnsanlık kendi yarattığı ama vazgeçemediği canavarların eline düşmüştü." Bir Dünya hayal edin. Savaş yok, para derdi yok, suç yok... Teknolojiyle uyuşturulmuş bir insan ordusunun çürümüş topraklarına davetlisiniz. Kanallar artık yeni hükümetler, teknoloji yeni para, şov ise tek eğlence. 2062 yılının en çok tutan yarışma programına "Merhaba" deyin. Kule. Kanal X-2, 21. Yüzyılın en psikopat yarışması Kule'nin arkasındaki dahiyane isim. Kule devasa genişlikte ve tam 2062 kattan oluşuyor. İçiyse bin bir tehlikeyle dolu. Bu bir yarışma, peki yarışanlar kim? Ölüm cezasına çarptırılmış mahkumlar, çocukluğundan beri bunun için eğitilmiş gençler ve tabiki 'Av' adı verilen masum insanlar. Yarışma şöyle; Yarışmacılar kulenin en üst katında serbest bırakılıyor. Yarışmacıların üç gün avansı var. Üçüncü günün sonunda onları avlamak için gönderilen Avcılar bırakılıyor. Ya aşağı inerler ya da ölürler. Aşağı inebilmek için kulenin içinde gizli delikleri bulmak zorundalar. Kule bir yarışma ama her şeyden önce bir şov. Ve ne derler bilirsiniz; -Show Must Go On- Kule de bitmeyen bir şov. Ağları içine çekildikten sonra sizi asla bırakmayacak bir kapan. Bir Şov Kapanı. Son olarak; Tanrılar ve Canavarların dünyasına, Şov Kapanına, Kule'ye hoş geldiniz. Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır - KAN VE ŞİDDET İÇERİR - Bilim Kurgu 2# Kapak: Auralorina

"Eğer iki insanın kaderin de birleşmek varsa bir gün hiç umulmadık bir anda birleşirdi insanlar, ama eğer ayrılıksa kaderin sonu o zaman gidişlere kimse engel olamazdı." Genç kadın idealleri uğruna sevdiği adamı terk edip elinde koca bir bavulla İstanbul'a kaçtı doğup büyüdüğü yerden, arkasında kocaman bir enkaz bıraktı. Yeni şehrinde yeni bir hayat kurdu kendine, tekrar sevdi birini, tekrar mutlu olmayı başardı arkasında bıraktığı sevgilisi ise gittiği günde kaldı, ne bir adım ileri gitti ne geri. Hazal, idealleri için gittiği İstanbul'dan babasının ölüm haberiyle döndü Karadeniz'e. Geri döndüğünde ilk ve aşkının hala onu orada beklediğini bilmiyordu, öğrendiğinde ise geri döndü onu kollarını açmış bekleyen sevgilisine. //Tüm hakları saklıdır.

Derin kötü huylu bir kız. Deniz ise iyi huylu ikiz. Ama Deniz,Derin 'in kötü düşüncelerine uymak zorunda. Sadece bela ikizler.. Ama bu hikayede yalnızca kötü kızlar yok. Belalı erkeklerde burada dört geziyor. Ulaş,Derin kadar gizemli,asi ve kötü. Aybars ise gecelerin sert çocuğu. Ulaş,Derin 'in karanlığında boğulmak isterken ; Aybars 'sa Deniz 'in maviliklerinde boğulmak istiyor.. Aralarında ki bu şey aşkın melodisi mi Yoksa belanın duyulan acı uyarısı mı?

Hayatın bize kurduğu tümseklere çarpıp parçalanan, yara alıp yoluna devam eden, kurtarılmayı bekleyen, geriye bakıp tümseğe tekme atan ve tümseği yerleştirenlerin hikayesi. Hazal, yokuşa sürülen hayatını toparlamaya çalışırken tanıştığı insanlar yoluyla gerçek yüzünü bilmediği olaylarla karşılaşır ve bir anda kendini başkalarının kirli oyunları arasında bulur. Bir seneye yakındır Anıl Arslan'a kurulan oyuna farkında olmadan dahil olan Hazal ile oyunun ikinci perdesi başlar. Hayatın genel akışı içinde gizem, aşk, heyecan, aksiyon ve sırlarla dolu bir hikaye, daha önce görmediğin ve kendine çok yakın hissedeceğin karakterler ile. "Evrendeki her şeyin bir sonu vardır ve elbet iyi ve kötü zamanlarının da sonu gelecektir.Karamsarlığa düşme,anını değersiz görerek mahvetme."

Ölüm ile dirilme arasındaki süreydi BERZAH... Lavin bekliyordu ölümünü sonra ise onun kollarında bekleyecekti dirilmeyi. Çok yandı çok yaktı herkesi. Yanmaktan korktu ama yine atladı silahın namlusunun önüne. İntikam dinlemedi kulakları, kalbi çarptı deli gibi. Ağladı, bir kibritin yanışı gibi yandı hayatı ama onun için yandı... İntikamın göz büyülemesi ne kötüydü şimdi... Yüzünün önünde kırmızı bir dudak, mazisinde ise bir ölüm. Egemen olmalıydı her şeye adı gibi. Bu kadar zor olmamalıydı bu intikam denen şeyi almak. Zordu şimdi karşısında dirilmeyi bekleyen bu kadının olması, namlusunun önünde çarpan bu kalp bekliyordu ölümden sonraki dirilmeyi... Yaktı, yandı. Söndürdü, söndü... Sarıydı onların rengi, çalkantılıydı aşkları. Onca sır, söylenmiş onca yalan vardı şimdi karşılarında. Çabaladılar dirilmeye, ya beraber başaracaklar ya da beraber sonsuz ölüme karışacaklardı. Berzahtaydı onlar, ölüm ile dirilme arasındaki süreçte... Tüm hakları saklıdır! İnstagram: Hira.n.u.r

Sadece okumaya devam et...

Mizah#1 04/03/18 "Tamız hocam." Buğra arka sıradan anırdığında kafamı hızla hırkamdan kaldırdım. "Aaaaa ilk okul günü hatta ilk saati uyunmaz ama." Bartu geçen seneki gibi arkamda oturmuştu. "Sus sıçarım." "Hocam ödev vardı." Gamzenin sesiyle herkesin ona dönmesi bir oldu. "Yaktın beni Gamze." Ata ağlak bir ses tonda konuştu. "Haklısın kızım. Evet açın ödevlerinizi." &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& Bir sınıf düşünün ruhen yok. Her sabah okula giden bedenleri ama sıcacık yataklarında kalan akılları. Daha üçüncü aydaydık ama ben bu pis okulun pis tuvaletlerinde ağlıyordum. "Dayanamıyorum artık bu entrikalara, suçlamalara, yalanlara. Gücüm kalmadı." Kızlar tuvaletinin kapısından gelen sesle o tarafa döndük. "Kim benim minik kobramı ağlattı bakiyim. Onun ağzını yırtıp içine sıçarım." Serdar gay gibi içeri koştuğunda içimde tuttuğum şeyle gülmek isterken daha çok ağlamaya başlamıştım. "Ay ben gelince bu daha çok ağlamaya başladı. Kız ne oldu rimelim mi akmış." Beni güldürmek için söylediği şeylere istesemde gülemiyordum. "Yani anlamadım fermuarım da açık kalmamış korkmuş olamaz." Kızların hepsi yüzünü buruştururken benim yüzümdeki gülümsemeyle o da yüzünü buruşturdu. "Yani o kadar şey yaptım eğer bu seni güldürüyorsa +9 fesatsın." Kafasını yazık anlamında sallayarak tuvaletten çıkarken içeri giren kişiye ne ben ne de kızlar tepki veremeyecek kadar şaşkın bakmıştık. "Bunca olan şeyden sonra burda gelip ağlayabiliyorsan ya ben yanlış anlıyorum ya da sen çok iyi rol yapıyorsun." Arkadan gelen sesle hepimiz o tarafa döndük. "Ya da sen hemen burdan siktirip gidiyorsun." Kapak tasarımı için @LizardDesign 'ye çok teşekkürler.

Eczane gibi çalışan yayınevleri. Tefeciye bir ton borç. Tuhaf bir yazı atölyesi. Kitaplar aracılığıyla yayılmaya çalışan tehlikeli bir virüs. Teksas'ta belalı bir kumarhane. Ve bir de biz, ben ve o. Başkalarının deyişiyle: Morfin ve Vitamin.

Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)

Tumblr'da yazılan hikayeleri ve yaşanmış olayları herkes çok sever. Bu yüzden rahatça ulaşın diye, arşivimi buraya döküyorum. ~Yazan kişinin kullanıcı adı yazılacaktır.~