Shpesh ditët më ngatërrohen me njëra-tjetrën. Ndjej sikur po qëndroj shtrirë në një fije të pafundme (ose fundin e të cilës sytë e mi nuk dinë ta shohin). Kam frikë të hedh një hap para, ose pas e me zë çjerrës kërkoj të kapërcej përtej qiellin. Shpesh e gjej veten duke qarë aty, e një trishtim e mbulon të vërtetën njëlloj si imagjinata.

Just for fun.

Autor: L.C

Intervista te pazakonta me wattpadistet shqiptare. Do qeshim, do fshijme lotet nga te qeshurat, do na dalin qurret nga hundet nga te qeshurat. Welcome to our family, welcome to Watt Family. Dementiozet...

E nesërmja e gjeti më të qetë, me një premtim tundës në xhep, për të rimarrë jetën e humbur. Butësisht si retë pa lënduar, por me një vrull shtrëngate.

❄

°Shprehni mendimin tuaj ketu°

Pjesëza poezish nga aspektet me shpirterore te jetes .Sa personale aq edhe aktuale per kohen tone.Bota e adoleshenteve eshte nje magji e cila iu mbyll syte atyre dhe i perfshin ne emocione te paparashikuara.