gece üç sularında nasıl öldürüldüm ve bir oğlanın kollarında yeniden dirildim

...Sesindeki hayal kırıklığını belli etmemeye çalışsa da başarılı olamamıştı. Sessizce kapıya yöneldi. Tam kapıyı açacakken Xiao Zhan onu durdurmak için elini kapı kolundaki elin üzerine koymuştu "Sarhoş bir halde motor kullanmayacaksın herhalde?" "Ben alışkınım sorun olmaz." "Saçmalama Yibo. Bu halde trafiğe çıkamazsın. Bekle taksi çağıracağım." "Burada kalmama ne dersin?"

"Mamihlapinatapei" (Yagan dili) - ikisi de aralarında bir şeyler olmasını aruzlayan ama bunu başlatmakta isteksiz olan iki kişinin anlamlı ama konuşmasız bakışması. Not: Kendim bile başlığı söylerken zorlandığım için değiştirme kararı aldım

Sen gülümseyince, kör gözlerimin ardından bile görürdüm ışığını ben!

"Doğruyu mu söylüyorsun yoksa yalancı mısın?" Bir katil insanları öldürürken, aynı zamanda insanları kurtaran bir doktor da olabilir miydi? for @beyzavuralll

" Bütün dünyaya karşı sadece onlar vardı, biri kanatlı, diğeri ucube iki adam." Deneyler yaptılar. Denekleri öldürdüler. Kendi amaçları için başkalarının hayatlarına el koydular. Üstün bir yaratık, bir ucube yaratma projelerinden sadece ikisi başarılı oldu: Xiao Zhan ve Wang Yibo. Şimdi, hayatlarını yeniden kazanmaları ve kendilerini kurtarmaları için birbirlerinden başka kimseleri yok.

Tek bir hareketi, tek bir sözü hayatımı değiştirmeye yetiyordu işte. Uğur benim güneşimdi ve ben onun yörüngesinden çıkamıyordum. Hayatıma bıraktığı etkiyse gözle görülür bir şekildeydi. Onun yörüngesinden çıkarsam hayatım mahv olurdu. Ona çok yaklaşsam yanıp küle döner, uzaklaşırsam ise sadece var olurdum, yaşıyor olmazdım. Yani ona ihtiyacım vardı. Ona muhtaçtım.

Onun güzel olmak için hoş gözlere, uzun saçlara ya da büyük göğüslere ihtiyacı yoktu. O bana olduğu kişiyle yürüse, kollarımı açabildiğim kadar açar ve koşması için yalvarırdım. O ise uzaklaşmayı seçti. Şimdi 9 yıl sonra, önüme koyduğu kapının anahtarını alttaki boşluktan bana itmişti. Kalbim açmamı, zihnim koşarak uzaklaşmamı söylerken ben öylece oturmuş, içerdeki kaosun sonunu diliyordum. Çoktan ruhumu ona kendi ellerimle teslim etmiştim. Şimdi kalbim avuçlarıma düşmüştü. Zihnim ise bana yalvarıyor, yalvarıyordu. Bu yanlıştı. Bu saçmalıktı. Bu aptallıktı. Ve o an göğsümün ortasında büyüyen acı... Bu acıyla kalıyordum ben. Benim tüm gerçekliğim buydu. Ben koca bir yanlıştım. Karşımda doğru olduğunu iddia eden Kağan ise üzerime yıkılan ikinci bir yanlıştı. Yine de... Bir yanlış ancak bu kadar doğru hissettirebilirdi.

Boyxboy hikayedir. Eşcinsel karakterler barındıran bir kitap olduğundan, homofobiklerin okumaması önemle rica olur. - "Beyazı siyahla kirletebilirsin ama siyahı beyazla temizleyemezsin çelimsiz." Bxb kategorisinde #1

"kolye gibi taşıyorum boynumda çaresizliği. bir de... seni efla. tam göğsümün üzerine denk gelen asker künyemde." 15.09.18