Karşılaşmıştık sokağın birinde, benim elimde şiirlerimi yazdığım edebiyat kitabım onun elinde ise bir başkasının eli vardı. Farklıydık, benim hala onu unutamamam ve adına şiirler yazmam o ise çoktan unutup başka mevsimlerde çiçek açması."Hayat" dedim, onu gördüğümde."Hayat ne kadar umarsız ne kadar aşağılık bir şey. Sevgi ne kadar sahte başka ellerde, aşk ne kadar tehlikeli bir şair elinde. Nedenini bilmediğim yada bildiğim halde kendime yediremediğim insanlar ağlattı beni. Gözyaşlarımı onlar için harcadığıma pişman değilim, bana arkasından bakılacak bir hayat bıraktılar ve üstüne üstelik şunun haline bak dedirttiler. Helal olsun!"Arkamı dönüp ağzımdan çıkmaya hazır sözleri yuttum o gün, yazdım.