Kim bilebilirdiki o uçağa binip Kore ye gitceğimi ve o çocukla yani suga ile tanışcağıma. Ilginc ti bazen kibar bazen sert , uykulu, duygusal , hic bilmedigim acilar ceken suga belki onun iyi olmasini saglayabilirdim belkide daha da kötü.Ama şu vardiki suga mutlu olmayı hakkediyordu ve mutluluğa açtı...

❝Kapıdan girdiği ilk anda aklımdan hiç çıkmayacağını anlamıştım.❞

Biliyorum..Kırgınsın,kızgınsın bir o kadar da aşıksın bana.. "Seni seviyorum"ama bizim hikayemizde buraya kadarmış... Benden nefret ediyorsun biliyorum...Bu yüzden gidiyorum artık.. Seni görürsem bırakamamaktan korkuyorum ama gitmeliyim sevgilim...Son kez yaşamak isteyipte yaşayamadıklarımızıda yanıma alarak gidiyorum buralardan geride kırık kalpler bırakarak... Affet beni Sevgilim...SENİ BENSİZ BİZSİZ BIRAKTIĞIM İÇİN....

Sadece beni hatırla.. Lütfen...

**Flash back ** "Hadi kızım sen yaparsın !" "Baba korkuyorum lütfen bırakma beni" "Korkma kızım seni hayatta bırakmayacağım ama bunu öğrenmen gerek." "Babaaaa ! " "Kızım! " Babam bana bisiklet sürmeyi öğretirken "bırakmayacağım " diyerek beni kandırmaya o zaman başladı.beni bıraktığında çoktan araba bana çarpmıştı bile ... **Flash back end**

Yaşamak mıydı zor olan, yoksa masum bir bedeni yaşatmak mı? Ya da tüm bunların sorumlusunu bulup intikam almak mı?

Hayran kurgu #1 Exo #2 RedVelvet #2 Kai #1 Kore #1 Adam bugün ihaneti tattı. Kadın adamın zalim sözleri karşısında kırgınlıkla tanıştı. Adam bir daha kimseye güvenemeyeceğini anladı. Kadın ise gelmemek üzere gitmeyi seçti. Kerem ile Aslı misali kadın adamı ateşiyle yaktı, adam bu ateşte yanarak kül haline geldi. Kadın o küllerin başında ağlarken tutuşarak o da hiçliğe karıştı. Bu iki beden artık geri dönmemek üzere birbirinden uzaklaştı...