Arabanın sürücü kapısından özel tasarım olduğu her halinden belli siyah takım elbiseli, saçları dalgalı şık bir adam çıktı. Arabanın etrafından dolaşırken gözlerimiz birbirini buldu. Gözlerinin maviliği hem çok derindi, hem de geceyi aydınlatacak kadar parlak. Uzun boylu, geniş omuzlu, kaslı, tahminen 35 yaşlarındaki adam nefes kesici kokusuyla -bahse girerim Hugo Boss- tam karşımda duruyordu.

Her gün her saat her dakika hatta her saniye vazgeçmek istedim olduğum kişiden ama bir yandan,nefret ettiğim kadar da aşıktım kendime.Benim için yaptığım iş;hayat kurtarmak.Bu pis,kokuşmuş dünyadan almak insanları.Tanrıdan bir farkım yok aslında.Onun gibiyim.Kendi kurallarımla oynuyorum oyunumu.Sonsuz ve her yerinden kan damlayan bir oyun.Hey sen.Oyunuma hoş geldin.Başlamadan önce sana küçük bir hatırlatma : Sakın gözlerimin içine bakma,uyuyan canavarı uyandırmak istemezsin.