Not: "Sana Gül Bahçesi Vaad Ediyorum" adı altında yazılan ilk kitaptır. "Bu şarkıyı ne zaman dinlesem. İliklerime kadar seni hissediyorum seni Zeynep." Gerçekten şarkı çok güzeldi ve huzur vericiydi. "Şarkıda Tanrım seni meleklerin küllerinden yaratmış diyor ya. Gerçekten öylesin Zeynep. Meleklerin küllerinden yaratılmış gibisin." Gülümsedim. "Ve yine şarkıda şöyle söylüyor. Gülünce yüz hatların. Çiçekleri afallatır. Şu an güldün ya. Buradaki tüm çiçekler afalladı. Kaç yıldır onları suluyorum ve emin ol onları bu kadar salak görmedim. Baksana ordan oraya oynuyorlar." Kahkaha attım. "Barın o rüzgardan oluyor." "Hayır, gülüşünden. Ve bu doğan güneş varya. Kıskandı ondan daha çok parlıyorsun diye."

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.