Zorren17
- Reads 1,768
- Votes 101
- Parts 116
third person POV
Sa kaharian ng Lunavelle, isang araw ng kasiyahan ang ipinagdiriwang ng lahat.
Matapos ang maraming taon ng paghihintay, isinilang na rin sa wakas ang nag-iisang tagapagmana ng trono. Ang buong kaharian ay nabalot ng liwanag ng buwan habang ang mga mamamayan ay nagsasaya sa pagdating ng kanilang prinsipe.
Ngunit kasabay ng kaniyang pagsilang ay ang paglitaw ng isang sinaunang propesiya.
Ayon sa propesiya, ang batang prinsipe ang magiging susi upang wakasan ang kadilimang matagal nang naghahari sa kanilang mundo. Siya ang nakatakdang talunin ang makapangyarihang nilalang na kilala bilang herdan-ang pinagmulan ng digmaan, kamatayan, at pagkawasak.
Dahil dito, naging target siya ng mga tagasunod ni herdan.
Hindi pa man lumilipas ang ilang oras matapos ang kaniyang kapanganakan ay biglang nilusob ng mga kaaway ang kaharian.
Nagliyab ang mga gusali.
Umalingawngaw ang sigawan.
Isa-isang bumagsak ang mga kawal habang pilit nilang pinoprotektahan ang palasyo.
Sa gitna ng kaguluhan, mahigpit na niyakap ng Reyna ang kaniyang sanggol.
"Your Aeris, wala na po tayong oras!" sigaw ng isang sugatang kawal.
Napaluha ang Reyna habang nakatingin sa kaniyang anak.
Alam niyang hindi na nila kayang pigilan ang mga kalaban.
Ngunit may isang paraan upang iligtas ang prinsipe.
Sa tulong ng sinaunang mahika ng buwan, nagbukas sila ng isang tarangkahan patungo sa mundo ng mga mortal.
"Doon ka muna lalaki, anak ko," mahinang bulong ng Reyna habang pinupunasan ang luha sa kaniyang pisngi. "At balang araw, kapag handa ka na, babalik ka upang tapusin ang kapalarang nakalaan para sa iyo."
Isang huling halik ang iniwan niya sa noo ng sanggol.
Kasunod nito ay nilamon ng pilak na liwanag ang bata.
At sa isang kisapmata, naglaho siya.
At hindi rin alam ng bata na balang araw, siya ang magiging huling Moon Mage na haharap sa kadilimang nagbabantang lunukin ang dalawang
mundo.
"Mag kikita rin tayo balang araw anak"