Draco Malfoy ve Hermione Granger? Bazıları imkansız olduğunu söyleyebilir ama hiçbir şey imkansız değildir. Sonunda her zaman gerçek aşk üstün gelir ve umuyoruz ki bu hikayede de üstün gelecek. Savaş en sonunda sona ermiş, sıkı bir çalışma, zaman ve son bir asa darbesinin ardından Hogwarts eskisi gibi görünmesi için yeniden inşa edilmişti. Gizli geçitler, baş belası ev cinleri ve muhteşem yemekler. Sadece, Hogwarts'taki son yıllarını kaçıran insanların geri dönmesine ve isteyebilecekleri bütün fırsatlara sahip olmalarına izin vermek kabul edilebilir. İşte bu yüzden Harry, Ron ve Hermione de Hogwarts'a geri döndü. Fotoğraflarını ve imzalarını isteyen insanların yarattığı kaostan uzak oldukları için memnunlar. Aynı zamanda Draco Malfoy da aklandıktan sonra geri döndü. Hermione için her zaman güçlü hisler beslemişti ama hiçbir zaman buna göre davranmamıştı. Bu sene ondan uzak durmaya karar vermişti ama Hermione kızların başkanı ve o da erkeklerin başkanıyken bu çok zordu. En ihtimal dışı iki insan sonunda aşık olacak mı?

"Ben öbürleri gibi değilim," dedi Joce ona doğru tehditkar adamlarla yaklaşırken, Jane titriyordu ama bu soğuktan değildi, çocuk ürkütücü görünüyordu sadece. "Sorgusuz sualsiz hiç tanımadığım birine yardım etmem." "O zaman etme," dedi Jane ifadesiz bir sesle. Çocuk, kızın sesini ikinci defa duyduğunda tepkisiz kalmıştı. Joce, birden kızın havlusunu çektiğinde Jane engel olamadı ve ıslak elbisesiyle kaldı. Elbisesi vücuduna yapışmıştı, ince beyaz kumaşından dolayı teni bile görünüyor olabilirdi. "Kimse burada böyle bir elbise giymez. Çok pahalı olduğu her halinden belli," sonra gözlerini kıstı, "sen nereden geldin?" "Cennetten," dedi Jane çocukla dalga geçercesine, "ben bir meleğim." Ama dalga geçme fikri iyi bir fikir olmayabilirdi. Joce kızmış gibi kızın dirseğinden tuttu ve kendine çekti. "O zaman kanatların nerede küçük melek?" Jane, her an korkudan bayılabilirmiş gibi hissediyordu. Karşısındaki çocuğun ölümcül bir güzelliği vardı. Kızarken, sinirlenirken bile tapılasıydı. "Düşerken kırıldılar," dedi Jane titrek bir sesle.

Sıradan bir blog kullanmıyordum. Tüm okulu avucumun içinde tutacak bir blogdu benimkisi. İstediğim kişiye istediğim rütbeyi verip kendisine saygınlık bahşedebildiğim gibi, istediğim kişiyi yerden yere vurabilir, insanların gözünde küçük düşürebilirdim. Bunu mümkün kılan, blog sahibinin gizli olmasıydı.