Druga część opowiadania ''Mój mały chłopczyk'' Marnie Wilson przejęła firmę po swojej mamie w Nowym Jorku. Jak potoczy się jej życie, gdy poza pojawieniem się jego, będą inne problemy? Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 18.10.2016 ♥

-wiem, że jesteś graczem-[...]-zagrajmy więc w pewną grę [...] -kto pierwszy się zakocha przegrywa-[...]-a karą za przegranie jest śmierć Zawiera wulgaryzmy i sceny 18+. Czytasz na własną odpowiedzialność. Wszelkie prawa zastrzeżone. Miłego czytania.

NAJPIERW PRZECZYTAJ ROZDZIAŁ "UWAGA" i "UWAGA 2" Dużo przekleństw, oraz nadmierna ilość cringe'u🙂 ©️_just_my_story_

,,(...)Od kiedy pamiętam myślałem, że mam wszystko... A teraz wiem, że utrata wszystkiego to nic w porównaniu do utraty ciebie." - a po tych słowach pociekła mu łza po policzku. Słowa potrafią sprawić dużo więcej bólu, niż jakiekolwiek czyny. Przekonał się na tym David Greyson, syn bogatego biznesmena, który mógł mieć wszystko. Jednak mimo bogatej gamy dziewczyn, które tylko czekały, aż na nie spojrzy nie mógł mieć wszystkiego. Sara Edwards. Piękna, młoda dziewczyna która została ofiarą niechcianych sytuacji przed jakimi postawił ją los. Jak potoczy się jej życie? Przekonajmy się...

Alia i Jason znają się od dziecka. W tym momencie też zaczęli się nienawidzić. Jednak co się stanie gdy Jason odkryje tajemnice Alii? Czy powie o tym komuś? Czy może Alia zrobi wszystko by sekret nie wydostał się dalej? Czy naprawdę od nienawiści do miłości dzieli cienka granica? Wszystkiego dowiecie się czytając książkę.. ~ Przekleństwa i sceny 18+ Zabraniam kopiowania. Wszelkie prawa autorskie należą do mnie! #95 bad girl - 6.12.2018

‼️⚠️UWAGA OPOWIADANIE NIE PISANE OD CO NAJMNIEJ TRZECH LAT, ALE KIEDYŚ TU WRÓCĘ ⚠️‼️ - Wynoś się. Nie chcę cie więcej wiedzieć na oczy, rozumiesz?! Nie dość, że ciągle mnie poniżasz i dołujesz, to na dodatek wlazłeś z buciorami w moje życie i wszystko zniszczyłeś!!! - Ale proszę, daj mi szansę się wtł... - Nie!!! Mam dość ciebie i twojego nabijania się ze mnie!!! Mam dość tego, że ciągle bawisz się moimi uczuciami!!! Dlaczego tak bardzo lubisz uprzykrzać mi życie? No co ja ci takiego zrobiłam, co!? Nie odpowiedział. Jego wzrok błądził po całym pokoju, byleby tylko nie spotkać się z moim. - Wyjdź. Wyjdź stąd w tej chwili i więcej nie wracaj. Nie chcę cię tu więcej wiedzieć. Pakuj się i wynoś się stąd. Masz piętnaście minut na zabranie wszystkich swoich rzeczy i opuszczenie tego domu raz na zawsze. «»«»«»«»«»«»«» A co, gdybyście się właśnie dowiedzieli, że osoba, której szczerze nienawidzicie, ma z wami mieszkać? Przez pół roku? Pewnie nie bylibyście za szczęśliwi. I tak samo jest ze Skye. Jedna decyzja podjęta bez jej wiedzy, zaważa na całym jej życiu. Chłopak, którego nigdy nie darzyła sympatią, nagle, przez sześć miesięcy, staje się członkiem jej rodziny. Czy Skye da rade z nim wytrzymać pod jednym dachem tyle czasu? A może osobowość, charakter i tajemnice chłopaka doprowadzą ją do szału i karze mu się wynisić? Czy to będzie jeden z tych ckliwych happy end'ów, czy raczej skończy się na jeszcze większej nienawiści? !!!UWAGA: OPOWIADANIE MOŻE ZAWIERAĆ BŁĘDY, WULGARYZMY ORAZ SCENY EROTYCZNE!!! ©_Nidzia_

WYDANE- 09.07.2024 W życiu każdego z nas przychodzi czas na pierwszą, prawdziwą miłość. Wydawać by się mogło, że gdy tylko ten moment nadejdzie, wszystko będzie idealnie. Nic bardziej mylnego. Bo przecież nie tylko o twoje szczęście tutaj chodzi. Czasem musisz podejmować trudne decyzje, które zaważą na życiu twoim i ludzi, których kochasz. "Wierność jest pięknym uczuciem. Może nawet najpiękniejszym. Nawet wtedy, kiedy nikt o niej nie wie. Nawet wtedy, kiedy nikt jej nie docenia."

Trylogia. Pierwsza część to: "Najpiękniejsza ŚMIERĆ" #1 Druga część to: "Zmartwychwstała ŚMIERĆ" #22 Zapraszam serdecznie. Prolog Jedziemy przez gęsty las. Minęło trzy tygodnie, od dnia, kiedy pochowaliśmy Feliksa. Jesteśmy podzieleni na dwa samochody. Nierówny teren daje się każdemu we znaki. Nie wiem, jak długo tak wytrzymamy. Przed nami jedzie czerwony jeep, w którym siedzi Kamil, Weronika i Jonatan. Za nimi jedziemy my czarnym jeepem. Aldona siedzi tuż obok, a Simon bawi się karabinem na tylnym siedzeniu. Pomimo spokojnej okolicy każdy jest napięty. Nikt nie czuje się bezpiecznie. Na moich rękach pojawił się pot, a kierownica ślizgała mi się w dłoniach. Czerwone auto przed nami zaczęło niebezpiecznie chwiać się. Piaski i wąska droga utrudniały przeprawę przez las. -Adam, zwolnij. -Usłyszałem przyjemny głos Aldony, którego tak bardzo mi brakowało. Od wielu dni nie odzywamy się do siebie. Dziewczyna gniewa się na mnie, dlatego że uderzyłem Simona na stacji. -Po co? Nie możemy ich zgubić. -Odpowiedziałem chłodno, a na jej twarzy zobaczyłem lekkie zażenowanie. -Nie zgubimy ich. Jadą wolno. Proszę, nie chce tak zginąć. -Powiedziała, po czym dotknęła opuszkami palców moją dłoń. Od razu dostałem gęsiej skórki. -Wszyscy umrzemy, a potem zmartwychwstaniemy. -Zmartwychwstała śmierć? -Zapytała, lekko się uśmiechając. -Tak, zmartwychwstała śmierć.

Trylogia. Pierwsza część to: "Najpiękniejsza ŚMIERĆ" (Okładka zmieniona). Druga część to: "Zmartwychwstała ŚMIERĆ" Prolog -Kocham cię. - Powiedziałem ze łzami w oczach. -Nie wierzę. -Jak mam ci to udowodnić !? -Zabij mnie. -Powiedziała z uśmieszkiem. Szybkim ruchem chwyciłem nóż z tylnej kieszeni i wbiłem jej w skroń. Powtarzałem ten ruch kilkakrotnie. Dopiero po 15 minutach zobaczyłem, że nie żyje. -Widzisz skarbie ? Zabiłem. -Powiedziałem, odchodząc od ciała. #1 w Horrorach. Marzec 2016

-Mogę uznać cię za swoją własność? - Zapytał. -Słucham? - Obróciłam się zaskoczona. -Pytam, czy mogę uznać cię za moją własność? -Zależy, w jakim sensie. - Uśmiechnęłam się kusząco. -Dobrze wiesz, w jakim. - Popatrzył na mnie zmrużonymi oczami, bo choć Słońce było nisko, to świeciło dość mocno. -Chyba tak. - Odpowiedziałam i machając na pożegnanie, skierowałam się do domu.