"Neden saçların gri senin?" "Sen neden hastane kokuyorsan, ondan."

Chanyeol, Ay ile konuşan, reenkarnasyona inanan kırık beyaz bir adamdı ve intihar edeceği bir gece, yanında olmak istediği kişiyi, olmak istediği kişi sanmıştı. @ficstation için yazılmıştır.

''Gerçekten canavar olduğumu düşünüyor musun?''

Ne renk? Sarı, dedim. Söz.

Çilekli sütümle aynı yerimdeyim yine. İnsanlar beni görmeye alışmıştı artık. Tıpkı onun söylediği gibi. Her gün aynı yerimde onu görmek için bekliyorum. * İçkiye alıştım mı? Ya da artık üstüne kusamayacağım için mi sakin midem? Sanki artık acın, uyuşturmadan aklımdan çıkmayacak gibi. * "Bana Channie diyor ki desene. Bekle de, sabırlı ol de. Oyunumuz buydu. Başarırsam senin hakkında en merak ettiğim şeyi söyle bana. Başarırsam sormama izin ver. Çünkü bilmediğim yalnızca bu kaldı. Ne zaman döneceksin?"

yıllar yılı. sadece aşk.

biz buraya binanın tepesinden pıt diye gökyüzüne atlamaya geldik

İlk birlikte oluşumuzun üzerinden bir hafta geçtiğinde, bana gelip dövmesini göstermişti. Yüzük parmağına küçük bir güneş dövmesi yaptırmış, bana da birine aşık olduğunu, parmağında bir ay dövmesi görmeyi çok istediğini söylemişti. Bana sandım, benim dövmeyi yaptırmamı istiyor sandım. Ertesi gün koşa koşa dövmeciye gidip, şu an Chanyeol'un yüzüğünün altında bulunan ay dövmemi yaptırmıştım. Büyük bir heyecanla eve gidip Sehun'a gösterecektim dövmeyi ama bizim apartmanımızdan sınıf arkadaşım Jongdae ile Sehun'u sarmaş dolaş çıkarken gördüğümde ki kalp kırıklığım geçmedi. Bir haftaya yakın, yara bandıyla gezdirmiştim parmağımı. Sonra Sehun fark etmemiş miydi o dövmeyi? En çokta o parmağımın ucunu öpmeyi severdi.

O benim yanımda olmak istediği kişi oldu.

Chanyeol boşanmak istedi. Baekhyun ise bir hafta daha... 10080 dakika~