Özel güçteki insanların birbirini bulduğu özel serüvenimize sizde katılmak ister misiniz?

Merhabalar , Bu sıradan bir aşk değil size mucizeyi anlatacağım. Sizden sadece benim dünyama ve mucizeme tanıklık etmenizi rica ediyorum. Eşlik etmek isterseniz sizi bekliyorum. Gelin beraber yaşayalım ... Bu bizim romanımız olacak benimle kal...

Nasıl kitap yazılır?

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

Bir kız düşünün. Gençliğini ondan ölümüne nefret eden ailesi ile geçirmiş ve 5 yaşında iken asıl anne babasının ölümüne sebep olmuş. Fakat bundan haberdar bile değil. Cinselliğe sürüklenmiş,itilmiş kakılmış. Bir erkek, ailesini öldürdüğü sandığı adamdan kızını alıp canını yakmaya çalışmayı isterken,o kıza delicesine sürüklenen. Ailesini öldürdüğü sandığı adam babası çıkınca ne yapacağını şaşırıyor. O kız yani Yakut. O erkek Siyah, Bir yanınız Siyah için sevinirken diğer yanınız Yakut için parçalanacak. Bir aile dram ve karmaşası. Aşk Yakut ve Siyah'ı bir araya getirmeye çalışırken, İntikam onların bıçağı olup birbirlerinin kalplerine saplanacak. Hazır olun.

İstediğiniz gibi bir kitap bulamadınız mı? Karşınıza ilginizi çekebilecek kitaplar gelmiyor mu? Öyleyse size birbirinden güzel kitaplar tavsiye ettiğim kitabıma dahil olun. Bazen her şey tersine dönebiliyor ve ben sizden tavsiye istiyor olabilirim, beni mazur görün *-*

053****: Gezegen diye kaydet. Yakut: İsmin Gezegen mi? 053****: Hayır. Ben sadece senin Gezegenin olmak istiyorum. 053****: Dev bir Gezegenin olmak... 053****: Tüm istediğin şeyleri, istediğin hayatı orda yaşayabileceğin dev bir gezegen olmak istiyorum 053****: Senin hayalin olmak, hayallerini gerçek yapmak istiyorum o gezegende. 053****: Rengini sen seç. ××× Hikâyenin tüm hakları saklıdır. Kapak: @geeceninkaranligiii

Yaşamdan vazgeçmiş bir kız, ölümden daha derin birine el uzatırsa ne olur? Kanatları kırık kelebek, görkemli büyük denize uçabilir mi? Peki ya bu deniz, kelebeği asla bırakmak istemez, ona dalgalarıyla sarılırsa, ne olacak? ••••••••• "Araftı o. Aldığım nefes ile verdiğim nefes arasındaki o kısa andı.Ciğerlerimi yakacağını bildiğim halde içime çektiğim, daha onu bırakırken, tekrar içime çekmek için can attığımdı." •••••••••• Bu kitap,arafta çırpınan kelebeğin öyküsü.Bu kitap,sizin en güçsüz sandığınız o tek gerçek parçanız.Kanayan parmak uçlarıyla dünyaya tutunmaya çalışan bir kızın,avucundaki kelebeklerle,arafa el uzatışı aslında. "Ziyan oluşların savaşında mağlup olanların hikayesi..." EYLÜL ŞİMŞEK

Tam on altı yıldır olmayan babamı buldum. Yenilmez babamı... #1st Daughter of Tony Stark Fanfiction! 🌈Cover by Legend of Designs

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.