Bir kız düşünün 1.50 boylarında , turuncu saçlı , büyük yeşil gözlü. Ufak ama tam bir başbelası. Zeynel onu ilk gördüğünde anlamıştı bu kızın yürüyen bir baş belası olduğunu ama nereden bilebilirdi ki bu minik belanın o günden sonra tekrar karşısına çıkacağını ve çıktığı gibi de hem hayatına hem de kalbine bir bomba gibi düşeceğini . Oysa Zeliş biliyordu , o adamı yaralı bir halde görüp de yardım ettiği zaman biliyordu onun kalbini nasıl yakacağını . Öyle ki adamın masmavi gözleri bile kızın kalbinde ki ateşi söndüremeyecekti . Zeliş kendisinin iki katı olan bu mavi gözlü deve aşık olmuştu ve şimdi sıra onu kendisine aşık etmekteydi. Bu zor muydu ? Ah , hemde çok . Ama Zeliş de Zeynel'in kalbini çalmak da kararlıydı. Aşk minik bir kızın avuçlarından soğuk bir kalbi ısıtmak için yola çıkmıştı...

Göz göze geldiği tüm erkekleri etkisi altına alabileceği halde, o bir tek kişide tutuklu kalmıştı. Göz göze geldikleri her anda onu etkisi altına alan tek kişiye. Nevra Asena Karahan, vatan aşkıyla yanıp tutuşan bir adama kapılmıştı. Bilmediği şeyse aynı şekilde Kağan Akıncı'nın da ona kapılmasıydı. Kağan Akıncı onun için bir milattı. Sıradan olan hayatını alt üst eden bir milat. Babasının Asena'sı, annesinin Nevra'sıydı o. O adı gibi bir Asena'ydı. Tam bir dişi kurt. Öncesinde sadece Asena'yken, şimdi kalbinde Kağan'ı taşıyan bir Asena'ydı. * * * * * * * * * * Büyük kayanın arkasına yaslanarak elindeki silahını yavaşça yere koydu ve kulağındaki telefona dikkat kesildi. Yaklaşık 9 gündür ilk defa çekiyordu telefonu. "Oralar nasıl? Güzel mi?" Telefonun ucundan kızın naif ama alaycı sesi çıkınca gözlerini kısarak ciddiyetle çevresine baktı. Dağın başında onlar tarafından elleri ve ayakları bağlanmış bir kaç terörist. Tiksinerek diğer tarafa baktı. Askerlerinin bir kısmı yorgunluktan yere serilmiş bir şekilde yatarken, Fırat ve bir kaç kişi gülerek muhabbet ediyorlardı. "Hayır" Karşı taraftan ses gelmezken sanki kız 'neden' diye sormuş gibi, özlemle iç çekti ve "sen yoksun" diye fısıldadı.

Gecenin karanlığı onun tenine işlemişti. O katran karası gözleri ile beni bu saplantısına mahkûm edecekti. Canımı çok yakacaktı belki ama yine de parmak uçlarına bağlanmış bir kukladan farksızdım. Onu istiyordum sonsuza kadar her şeyi ile... Beni kendi yarattığı karanlık dünyaya saplantılı bir şekilde çekiyordu. Ona karşı gücüm bir meltem rüzgarından farksızdı. O ise bir fırtınaydı... {⚡} Bu o yaralı adamın hikayesiydi... Küçük kızı koruyacak tek şey adamın kanıydı ve adam kanının her bir damlasını kızın saçlarının zerrelerine damlattı ve de sonunda küçük kız kan kadar kızıl saçların sahibi oldu. Adam ise kan yerine katranı damarlarına hapsetti. Bunun sonucunda adam küçük kızının hayallerini süsleyen "gamzeli çocuk" ünvanından kovuldu. Adam acı ile yeni bir yaratık yarattı ve onun adını YAĞIZ YILDIRIM koydu. İşte bu hikaye damarlarında kan yerine katranı taşıyan canavarın, karanlık dünyasına hapsettiği kan kızılı saçların sahibi olan küçük kızının hikayesi... {⚡} SAPLANTILI BİR AŞKIN BAŞLANGIÇ HİKAYESİ... KİTAPTA YAŞ FARKI VE YETİŞKİN İÇERİK BULUNMAKTADIR. RAHATSIZ OLACAKLAR, YAŞI KÜÇÜK KARDEŞLERİMİZ VE BÖYLE KURGULARI SEVMEYENLER LÜTFEN OKUMASINLAR!! KİMSEYİ ZORLA OKUTMUYORUM!! BU KİTAPTA HİÇ BİR ŞEKİLDE KADINA-ÇOCUĞA - HER HANGİ BİR CANLIYA ŞİDDET VEYA TECAVÜZ YOKTUR!!! BÖLÜMLERİN ÇOK SONRALARINDA SADECE +18 DAHİL OLACAKTIR O KADAR... Mottomuz - "Erkek" aldatır! Her şeyine sadakatle bağlı kişi ise "Adam" dır...

"Biliyor musun okuduğum kitaplarda kız hep mavi olurdu. Çocuk siyah. Çocuk karanlık, kız aydınlık. Oysa ben..." Dedi dolu gözlerini genç adama çevirirken. "O okuduğun kitapta ki puştlar aydınlığı aradıkları için buldular o kızları." Derin bir nefes alıp önüne döndü genç adam. "Ben aydınlığı istemedim ki. Ben aydınlıktan hep korktum. Ben seninle karanlıkta sessizce oturmak istedim. Ben, karanlıkta bana sarılmanı istedim." ~~~~~~~~~~ "Cadı" diye duyduğum ses ile yorgun vücudumu karanlığıma çevirdim. Siyah pantolonu, siyah asker botları,siyah kazağı ve siyah deri ceketi. Karanlığın içinde ışığa dair tek iz sigarasının ucundaki kıvılcımdı. Kehribar gözlerine çıkardım kızarmış, yorgun,halsiz, karanlıktan yorulmuş gözlerimi. Öylece duruyordu. Her şeyin başladığı yerdeydik. Uçurumun kenarı. Karanlığın en sessiz hali. Gözlerimi kapatırken ufak bir yaş süzüldü hayatıma inat mavi olan gözlerimden. Titrek ve tükenmiş sesim ile usulca fısıldadım karanlığa. "İyiki doğdun Adamım." ~~~~~~~~

Bir kalp kırıldı mı soğurmuş , donarmış adeta peki Buz adam donmuş bir kalbi eritebilir mi ? Duvarlarının ardından , içeri kimseyi almadığı mahzeninden kafasını dahi çıkarmamaya yeminli bu adam . Peki böylesine vahşi ve merhametsiz bu varlık aşık olabilir mi ki ? Bir kalbi eritecek kadar sevebilir mi bir kadını ? . Güveni yıllar öncesine hapsetmiş bir kadın ve kendinden başka kimseyi düşünmeyen buzdan kalesi , duvarları ve kalbini hapsettiği mahseninde hüküm süren bir adam O ela gözlü kadın bir ölümü daha kaldıramayacak kadar yorgun ve kırgın ama EMİR ŞAHMERAN bunu umursamıyor bile eninde sonunda düşeceğini bilsede o gözlere indirmiyor maskesini . Tek damla göz yaşı dökmemeye yemin etmiş DURU SÜRGÜN hiç beklemediği bir anda tüm yeminleri yerle bir edecek , kalbi kuruyana kadar kimseyi sevmemeye yeminli bu kadın dünyada sevilecek en son kişiye aşık olmakla hayatının hatasını yaptı . Bilen bilir hep bi yanı buruktur baba sevgisi bilmeyen kadınların bu yüzdendir ki dünyanın en güçlü kadınları gibi görünselerde yıkılmaya en yakın hep onlardır Tutkunun aşkın ve teslimiyetin en tatlı tonunu hissedeceğiniz bir hikaye . Umarım kalbinizde yer edebilir .? Not : Emir Şahmeran'ın Annesi Türk Babası Araptır aile üyeleri İstanbulda yaşamakta . Bu sebeple konuşmalar türkçe yer yer arapça kelimelerde olucak ??

Su akıp gider hayatta. Saf ve durudur hep. Yaşam kaynağıdır. Nefes almak gibidir Su. O olmazsa yaşayamazsınız. Rüzgar kaplar tüm vücudunuzu. İyi hissettirir sizi. Yaşamak için ona da ihtiyaç duymak zorunda kalırsınız bir süre sonra. Zaten karanlığı ve gizemi seven Rüzgarsız yapamaz hayatta. Çünkü Rüzgar sizi saklar tüm kötülüklerden. Aydınlığa kucak açarken sizi o uçurur hayallerinize. Bu Su ve Rüzgarın hikayesi. Aslında bu hepimizin hikayesi. Yine bizim dediğimiz o bağ evinin sıcacık kalbi olan kalın söğüt ağacının dibinde oturuyorduk. Kim bilir belki de kayıplarımızı düşünüyorduk, geçmişimizi, duyulamayan çığlıklarımızı, birbirimizi. Manzara eşsizdi. Ama manzara bizimle eşsizdi. ''Rüzgar?'' dedim ismi ağzımdan Tanrım der gibi çıkıyordu. ''Hı?'' dedi tüm öküzlüğüyle. ''Yaşananları unutabilecek miyiz?'' dedim sessizce. Kaşlarının çatıldığını biliyordum. ''Unutamayacağız.'' dedi çok açık sözlüydü. ''Ama birbirimize unutturmaya çalışacağız.'' dedi büyük bir dikkatle. Belimdeki elleri daha sıkılaştı. ''Ve ben çok güzel bir yöntem biliyorum.'' dediğinde istemsiz bir şekilde gülümsedim. Doğruldu ve birbirimizin hayatnı kazıdığımız bu ağacın dibine, battaniyenin üzerine yatırdı beni. Artık üzerimdeydi. ''Lütfen...'' dedi hırıltılı bir sesle bu sırada eli t-shirt'ümü parçalamıştı bile. Sadece sutyenimle kaldığımda devam etti. ''Lütfen beni bir daha bırakma Su,seni seviyorum...seni seviyorum...seni seviyorum.'' Ve bir kez daha bana sahip olmak için dudaklarını boynuma gömdü.

İlk yayınlama tarihi: 27 Nisan 2017 Tek bölümlük, hayatınızı yeniden sorgulatacak bir hikaye...

Tüm hayatı işi olan bir kadın... Hayatını oğluna adamış bir adam... Kaderin tüm kötülüklerinden habersiz küçük bir çocuk... Bu üç kişiyi bir araya getirecek tek şey ise; Sevgi. Bu hikayede kader senarist, hayat yönetmen, biz ise başrol oyuncularıyız... !!! Çalıntı veya kopyalanma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır !!!

MAFYANIN NEFESİ... Düz yolda ilerlerken gecenin karanlığını izliyordum.Ay bize yukarıdan göz kırparken yıldızlar etrafımızı sarmıştı... Derin bir nefes alırken gözüm Aras'a kaydı oda benim gibi ilerliyordu.Gülümsedim.Onun gibi birini kazanacak ne yapmıştım? Birden ayağı taşa takıldı tam düşecekken kendini toparladı.Dağ gibi adam gidiyordu resmen.Önümde az daha bir mafya yere yapışıcaktı! Kıkırdadım.Bakışları ban dönerken yerinde durdu.Bende durup ona döndüm "Aras düşseydin çok gülerdim varya."deyip güldüm.Bana bir adım yaklaştı ve saçlarımı kulağımın arkasına tıkıştırdı.Kulağıma doğru eğildi ve nutkumun bile tutulacağı sözler fısıldadı kulağıma "GÜLMEN İÇİN DÜŞERDİM..."