hiç gelmeyen, gitmişlere ithafen. - yirmi iki mayıs o'nun, bilmediğim ismine baş üstümde yer ayırmıştı. yirmi iki mayıs o'nun benden hiç gitmeyeceğinin kanıtıydı. -

"Ben nasıl bir kadınım?" Sigarasını dudaklarının arasına götürüp, içine çekti. "Sen..." Düşünüyormuş gibi bir hali vardı. Heyecanla cevabını beklemeye başladım. "Sen eli öpülecek kadınsın...Efsa." Beni tam kalbimin ortasından vurduğunu bilmeden bu cümleleri söylemişti. Oysa ki bilmezdi ki ben onun her cümlesine aşıktım.

"Kız kardeşini kurtarmak istiyorsan bir seçim yapmak zorundasın." dedi kalın sesiyle adam. "Bir seçim yapmayacağım, onu kurtaracağım." diye cevap verdi duygu barındırmayan yüzüyle. "Ya insanlar ya da kardeşin." dedi adam. Eğer normal bir insan olsaydı durup tereddüt ederdi. Oysa o ne normaldi ne de insandı. O sadece Pamira'ydı. Yüzündeki alaycı ifadeyle kız kardeşini kurtarabilmek için bir adım attı. UYARI: Bu kitap kesinlikle hayal ürünü değildir. Tamamı gerçek olaylardan esinlenerek yazılmıştır. Karakterlerle iletişime geçip onları yakından tanımak isteyenler bana ulaşabilirler. Dikkatli olun kitabın içinde kaybolabilirsiniz. Böyle bir durumda müessesemiz sorumlu değildir.