Castle Rock jest więzieniem - miejscem, gdzie zatrzymał się czas. Pustką bez początku ani końca. Według wielu posiada własne uczucia, myśli, jest zdolne do niewyobrażalnych czynów. Trafiają tu wszyscy, bez wyjątku. Niemowlęta, dzieci, nastolatkowie, dorośli i starcy. O bezwzględności losu i czyhającym na każdym rogu niebezpieczeństwie przekonują się Tom, Charlotte i Sara Winchesterowie. Zwyczajne, zadbane osiedla, domy ustawione w równych rzędach, sprawiedliwość i porządek, to wszystko stanowi mrzonkę. Ich jedyny, prawdziwy sprzymierzeniec, czas, odsłania wszystkie karty. A nieustanna walka sprawia, że honor i moralność stają się dla nich echami przeszłości, zapomnianego świata. *** #1 w Podróż - 30.10.2025 #9 w Thriller - 12.11.2025 #1 w Ameryka - 15.11.2025 #1 w Bohater - 26.11.2025 #1 w Horror - 03.12.2025 #1 w Związek - 15.12.2025 #1 w Tęsknota - 15.12.2025 #1 w Nowy Jork - 15.12.2025 #1 w Kryminał - 25.12.2025

Czy starając się być dobrą dla wszystkich, możesz trafić do piekła zgotowanego przez jedną osobę? Jeanny jest zwykłą osiemnastoletnią dziewczyną, posiadającą marzenia i snującą plany na przyszłość. W najgorszych koszmarach nie może przewidzieć tego, co szykuje dla niej los. Wszystko za sprawą przystojnego mężczyzny o hipnotyzującym spojrzeniu. Jedna zła decyzja sprawia, że wszystko zostaje jej odebrane. Zostaje tylko on. I jego obsesja na jej punkcie. Czy młoda kobieta wygra walkę o siebie? I czy jeszcze kiedykolwiek będzie wolna? https://open.spotify.com/playlist/3DCBO5g5W6sGH7zhHLOiYv?si=B6hJxyFqSNOn1SxveWT__A&utm_source=copy-link -------> playlista. Zanurzcie się w mroku... 1# w top 7.07.2021r❤️ #1 w oddech - 9.10. 2020 r do teraz ❤ #1 w porwanie! #1 w obsesja #1 w uległa #1 w niemoc #1 w tortury #1 w syndrom sztokholmski Dziękuję Wam! ❤️ Okładka autorstwa @amaruum❤

Roksana jest zwykłą dziewczyną lubianą przez wszystkich tylko nie rodziców.Kłucą się a ona wybiega z domu do lasu tam poznaje Baldrica zaczynają się przyjaźnić....

#1 w kategorii paranormalne Jestem Annabell - popularną nastolatką w gimnazjum. Miałam brata, który, niestety, popełnił samobójstwo. Mówił, że widzi duchy, ale nikt mu nie wierzył. Po jego śmierci ja uwierzyłam. Zaczęłam widzieć dziwne rzeczy, istoty... duchy. Nie powiedziałam tego mamie, bo pewnie wysłałaby mnie do psychiatryka, tak jak zrobiła to z Davidem. Ojciec uciekł od nas, gdy dowiedział się, że mama jest ze mną w ciąży. Podła świnia! Jednak wszystko wskazuje na to, że jest kimś więcej. Kimś innym. Kimś nadprzyrodzonym. I ja także...

Czy ty też miewasz uczucie bycia przez kogoś obserwowanym, choć tak naprawdę jesteś sam w pokoju. Miewasz wrażenie, że ktoś za tobą podąża, choć idąc wieczorem pustą ulicą wiesz, że jesteś sam bo oprócz własnych kroków i przyspieszonego oddechu nie słyszysz nic więcej. Tak, ja też to znam, za każdym razem gdy patrzę z ukrycia na twoją wystraszoną twarz. Aż sam mam ochotę się odwrócić...

Tysiąc kłamstw, dwa światy, jeden chłopak i ona - siedemnastoletnia Cendy Molfase. Anioł... a może demon ? Przekonaj się.

Wybór czytelników w kategorii Paranormalne w konkursie „Skrzydlate Słowa 2018". Rodzice Ellisy nie żyją od wielu lat. Dziewczyna wierzy w to, że od momentu trafienia do domu dziecka została na świecie sama. Jako wkraczająca w dorosłe życie młoda kobieta zostaje odnaleziona przez prawnika swojej babki, która zapisała jej cały swój majątek... Uwaga: W książce mogą pojawiać się sceny o charakterze erotycznym, a także sceny zawierające wulgaryzmy lub opisujące przemoc. (Źródło) Link do okładki: https://zszywka.pl/p/opuszczony-dom-w-lesie-19083101.html

Moja historia rozpoczyna się wyśmienicie. Nazywam się Amelia Collins. Jestem zwyczajną dziewczyną. Mam 19 lat i staram się czerpać z życia jak najwięcej. Wszystko się jednak zmienia pewnej nieszczęsnej nocy, podczas której znalazłam się w złym miejscu i czasie. Nocy, w której zostałam porwana. ________ Jest to moje opowiadanie. Nie kopiować!1 Najwyższe notowania: #1 w "o wampirach" DZIĘKUJĘ! ;D

Macie czasem wrażenie że jesteście inni? Ja tak właśnie czuję się od czternastu lat .Byłam w lesie, sama. Całkiem sama. Siedziałam na polance i bawiłam się z wróbelkami. Zawsze kochałam towarzystwo zwierząt. Miałam tylko dwa latka kiedy mama zginęła z powodu choroby. Nawet dobrze nie wiem jakiej choroby, nikt mi nie powiedział. Nie miał kto mi tego powiedzieć. Ojca nigdy nie znałam. Nawet nie wiem jak ma na imię i czy jeszcze żyję. Od tamtej pory mieszkam u cioci i wujka ,brata mojej mamy. Dobrze mi u nich, jednak i tak brakuję mi kogoś kogo mogłabym nazwać mamą czy tatą, brakuję mi rodzinnej troski jaką nic nie może zastąpić. Teraz mam szesnaście lat i wszystko się komplikuje. Mieliście czasem wrażenie że nigdzie nie pasujecie? Że nic wam nie wychodzi? Że wszystko czego się dotkniecie się psuję, a wy nie możecie tego opanować? Że ogromne silne skrzydła mogły by cię nieść gdzie chcesz, ale nie potrafisz ich zaakceptować? Ja tak mam, i boje się samej siebie.