Her gün uyanıp gözlerini açtıktan sonra karanlığı görmeye devam etmek Taehyung'un kimsenin başına gelmemesini dilediği bir şeydi, bu en kötüsüydü işte, her sabah tekrar ve tekrar bunun bir rüya değil de gerçek hayatı olduğunun farkına varıyordu. Artık hiçbir şeyi göremiyordu, Jimin'in çarpık dişini, müzikle uğraşırken birisi onu rahatsız ettiğinde Yoongi'nin huysuzlaşan suratını, gün batımında gökyüzünün tonlarını, giydiği kıyafetlerin rengini, en sevdiği resimleri, herhangi bir şey de olsa, hepsi karanlıktı ve bu onu her şeyden daha çok parçalıyordu, birisine nasıl kör hale geldiğini anlatmaktan bile daha çok. - All rights belong to author @narcisara on ao3! I'm not the author of this book, I just translated it to my language. Bu kitap bir çeviri olup bütün hakları kitabın yazarı olan ao3 platformundaki @narcisara adlı kullanıcıya aittir.

"Sen onun için defalarca kez öldün Taehyung, ama o sadece burada ölmek üzere olduğun kısmını görüyor. "

jungkook: merhaba taehyung,benimle birlikte ölümüme geri sayım yapar mısın?

[oneshot] jungkook, hasta olan sevgilisi taehyung'un her gün ziyaretine geliyordu.

kalbin kadar güzel kelimeler *alıntı

özgür kalamama, sen kalamama, nefes kalamama, söz kalamama, 'var' kalamama, [ günlük tutsaklıklar ] Kapak Resmi: Egon Schiele

Kendi fikirlerim. Bilimsel, mantıksal, duygusal kanıtı yoktur. Kendimsel kanıtları mevcuttur.

kanayan yaralarında çiçekler biter, ve ne yabanidir onlar, ancak koklaması en tatlıdırlar gel es güz meltemleriyle bir kez daha güzel florenta

ah sesimi duymalısınız artık, bu keder kurutuyor boğazımı [ Tamamen bana ait yazılardır. ]