Spor salonun da başlayan, tüm insanlığı bitirebilecek güce sahip hastalık herkesi tehdit ediyor. Kurtulanlar olacak... Ölenler... Bitişte başlayan AŞK ... Arkadaşlık... Kendi canlarından vazgeçenler... Ve ne olursa olsun mizah olacak... (...) "Öldürmemiz lağzım" "Ölüler" "İnsanları öldürerek mi?" "Çıkmamız gerekiyor" diye fısıldadı çaresiz sesiyle. Çıkmaları gerekiyor, yoksa onlar gibi olacaklar. "Nasıl ? Söyle bilelim! Her yerdeler çıksak bile onlara yem oluruz! Ve inan beni tutmasaydınız sırf onlara yemek olmamak için beynimi dağıtırdım" Uzun sessizlik eşlik etti, yıkılan ortama. " Acıktım lan" konuya bodozlama giriş yapan Bulut'a; konuşmayı bitiren herkes gözlerini pörtletmiş bakıyor. " Şu olay da bile yemek düşünen bir salaksın" "Napayım ? Onlar sizi yemezse ben yiyeceğim yoksa açlıktan nalları eşşşşek cennetine dikeceğim. Daha çok gencim" diye kendi omzuna, koluna, eline öpücükler kondurmaya başladı. Ortamda kasvetli hava vardı; o da Bulut sayesinde kendini eğlenceye bırakmıştı...