Iyi olan kazansın...

Bu hayatta hiçbir insanın hayatı sıradan değildir. Özelliklede Arya Atalay'ın hayatı. O bir kazada annesini, babasını ve abisini kaybetmiş genç bir kızdır. Onları kaybettikten sonra hayatında bir daha asla bu kadar büyük bir acı çekmeyeceğini zanneder. Ama bu hayatta hep umduklarımız olmaz. Tıpkı Arya'nın bir ölüye aşık olmayı aklının ucundan bile geçirmediği gibi... Arya'nın hayatı için her kelime kullanılabilr örneğin; hüzün, acı, aşk ama asla kullanılamayacak bir kelime var o da sıradan...

Kitap kapağı için @golgehayaller kullanıcısına teşekkürler. :D Ben yalnız olmayı özledim. Kendi kendime karar verebilmeyi. Düşüncelerde boğulmamayı. Geçmişimi. Ben çocukluğumu özledim. Henüz hastalığının baharında olan "yalnız" bir genç kız o. Küçük bir rastlantı ile bütün hayatını değiştirmek isteyen ancak herkes gibi geleceğine dair en küçük bir ayrıntı bile bilemeyen kız. En küçük bir imge bulamayan. Bütün umudu, mutluluğu küçük bir rastlantıyla tekrar başlayan ve olacakları dört gözle bekleyen bu kızın maceralarını çok seveceksiniz. "Umut yok!"

Eğer çok yetenekli bir hırsız olsaydınız, bunu ne için kullanırdınız? Para? Güç? İyilik? Belki... Ya da tersten düşünelim. Hırsızlardan nasıl korunursunuz? Kapınızı kitlersiniz, alarm taktırırsınız. Yazın duş almamakta işe yarayabilir. Sonuçta size yaklaşamazlar. Peki ya karşınızdaki kişi para yada mücevher aramıyorsa? Çalmak istediği şey düşünceleriniz olsaydı ne yapardınız?

4 Çocuk. Tehlikeli bir plan. Ele geçirilmesi gereken bir krallık. Ascendance topraklarının kralı, kraliçesi ve tahtın varisi olan prensi hain bir tuzakla öldürülmüştür. Bir iç savaşın ya da düşman saldırısının başlaması an meselesidir. Conner kralın en yakınındaki soylulardan biridir. Ülkeyi kurtarmak için yıllar önce öldüğü düşünülen genç prensle ilgili tehlikeli bir plan yapar. Yetimhanelerden topladığı, prense benzetebileceği dört çocuğu iki hafta boyunca eğitir. Bu sürenin sonunda onlardan birini seçerek prens yapacak ve halkın huzuruna çıkaracaktır. Çocuklar, iki haftanın sonunda seçilen kişi olmazlarsa öldürüleceklerini bilmektedirler. Aralarında ezici bir rekabet başlar. Bu çocuklardan biri olan Sage'nin ise hem rekabete ortak olması hem de kendi sırrını saklamayı başarabilmesi gerekmektedir.

Gece yarısını geçiyordu. O saatte uyumak ona göre değildi. Annesi dahil herkes uyumuştu. Bahçeye indi. Yan yatmış, bağdaş kurmuş, çömelmiş ya da tam düşecekken bir yana tutunuvermişe benzeyen harap evler kalabalığıyla birbirini kesen daracık sokakları aydınlatan elektrik lambalarının çalışmayacağı tutmuştu. Karanlıktan korkmazdı. Aksine, karanlık basar basmaz yaşlı Melda'sının üzerine çıkar ; yıldızları seyrederdi. Yine öyle olacaktı. "Korkmazdı,yanında o vardı".

DÜZENLENMEYE BAŞLANDI. Kitaba başlamadan önce tüm klişeleri unutun. Çünkü farklı bir dünyaya yelken açıyoruz. Mahperi'nin dünyasına. Aşık Mahperi'nin dünyasına. 🌙🌙🌙🌙🌙 Mahperi Aydoğdu, çok küçük yaşlarda bir travma yaşar. Bu travma sonucunda babasını kafasına takar. Travma yaşarken sinir hücrelerinde bir kopukluk olur, bir sendroma yakalanır. O saf kalbi öfkeyle dolar. Artık Fregoli Sendromu, Mahperi'nin kader arkadaşıydı. Mahperi, gün geçtikçe sendromunu daha ağır yaşar. Kimseyle konuşamaz, kalabalığın içinde erir adeta. Sendromu yüzünden kalabalıktaki herkesin yüzünde babasını görür. Derken bir gün metroda biriyle tanışır. İşte o an hayatı değişir, Mahperi'nin. Çünkü, karşılaştığı kişi yani Deran'ın yüzünde babasının yüzünü görmemişti. Peki, Mahperi'nin bu çocuğa yaklaşımı nasıl olacaktı? Deran, Mahperi'nin hayatına girince neler olacaktı? O halde okuyun, birlikte görelim. '' O, o benim ilk arkadaşımdı. '' '' Burnuma huzur veren o okyanus kokusu dolmuştu. Güneş'in kıskanacağı koyu sarı rengindeki saçları omzuna dökülmüştü. Gözleri... Gözleri ise kokusu gibi okyanustu. '' * Aşkın en saf hali anlatılıyordur. İçiniz rahat olsun. Tecavüz veya ensest yoktur. İyi okumalar dilerim. * Ağır dram içerebilir, haberiniz olsun. Çok etkilenecekler okumasın. kapak tasarımı: @baharaladag_