"Bana iyi bak .Gözlerimde gördüğün o gözler varya, biliyorum benim en büyük ve tek zâfım olacak." Bana o derin içten ve keskin bakan gözleriyle bakmaya devam etti. Belimdeki sahiplenici elleri sıkılaşırken devam etti. Bakışlarından farksız keskin ve bir o kadarda emin ve içten cümlelerine. "İleride ,çocuklarını taşıyacağın adamım ben. kadını yapmadan seni bırakmayacak, seni sevgisiyele, arzusuyla, aşkıyla, merhametiyle sonsuza kadar sarıp sarmalayacak olan adam." Bozguna uğratan cümleleri beni şaşırtıp dilimin lâl olmasını sağlarken son sözleriyle donup kalmıştım. "Bu yüzden, iyi kazı yüzümü aklına , çünkü zamanı geldiğinde birbirimizin MÜPTELÂ'SI olup çıkacağız." BU ONLARIN AŞKIYDI. BU ONLARIN SONU GELMEYEN BİTMEK BİLMEYEN KARA SEVDÂLARIYDI. KADER ONLARA İKİ YOL SUNMUŞTU BU YOLLARIN TEKİNDE ZORLUKLARA VE ACILARA GÖĞÜS GERECEKLERDİ AMA HEP BİRLİKTE VE BİRBİRLERİNİN OLACAKLARDI. İKİNCİ YOLDA İSE ACI VE YALNIZLIK VARDI YANİ ZORLUK ÇEKMEYECEKLERDİ AMA ŞUDA VARDIKİ BU UÇSUZ BUCAKSIZ SONU GÖRÜLEMEYEN YOLDA GÖNÜLLERİNİ SÖKÜP CEHENNEMİN DERİNLİKLERİNE ATARKEN BİRBİRLERİNDEN AYRI KALACAKLARDI!!.... Gözlerinden bir yağmur gibi akan yaşlarına inat konuştu genç kız: " kalbimdeki bu mühür'mü beni sana muhtaç eden yoksa kara sevdâm'mı?!!" YAYINLAMA TARİHİ:17/02/2019 ŞUBAT ayında. "Güzel okurlar kitap kapağı hakkında önerisi olan olursa büyük bir mutlulukka ilgilenirim. Çünkü, Kitabımın içini yansıtan güzel bir kapağa ihtiyacım olduğunu düşünüyorum."

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

Şu an tam olarak neredesiniz? Yirmi numaralı otobüsün üçüncü koltuğunda mı? Evde, okulda ya da iş yerindesiniz. Kısa bir mola verdiniz ve pencere kenarında bir fincan kahve içiyorsunuz. Belki de bir arkadaşınızla buluşmak için yola çıktınız. Ne kadar da sıradan bir gün, değil mi? Her şey son derece normal! Hiç düşündünüz mü ya her şey bir anda altüst olursa? Örneğin buluşmak üzere yola çıktığınız arkadaşınızın sizinle ilgili gizli bir planı varsa! Ya da bindiğiniz o otobüsün en arka koltuğunda, sizi hayatınızın dönüm noktasına götürecek olan kişi oturuyorsa! Siz her şey akışında gidiyor zannederken ya kaderiniz üstünüze yağacak buz kırağı için en uygun şartları hazırlıyorsa... Bütün bunlar bir yana, peki ya hayatınızın altı, üstünden çok daha güzelse! Baran Demiroğlu: Sıradan bir gün yaşadığını zannederken kendini cayır cayır yanan bir evin önünde buldu. Alevlerin arasında canının parçaları vardı ama o hiçbir şey hatırlamıyordu. Üstelik önünde de bir benzin bidonu vardı. Hayatı bir anda altüst oldu... Bahar Saygın: İstanbul'un en başarılı adli psikiyatrının kliniğinde staja başladığında her şey son derece normaldi. Ama bir gün kliniğe ailesini diri diri yakmakla suçlanan bir hasta getirildi. Hayatı bir anda altüst oldu... & "Ruhuna ben bulaştım. Artık kurtulamazsın..." Yayınlanma tarihi 10 Nisan 2019

"İkimizde biliyoruz ki, er ya da geç benimle evleneceksin. Ve bu zorunluluktan olmayacak!" "Başlangıç: 12 HAZİRAN 2016 Bitiş: 18 EKİM 2019" © Ağa adıyla yayımlanmış ilk ve tek hikayedir! ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz. KANLI BAŞLANGIÇLAR SERİSİ 2 (KİTAPLAR BİRBİRİNDEN BAĞIMSIZDIR! DİĞER KİTAPLARI OKUMANIZ GEREKMEMEKTEDİR!)

(Pek Kıymetlim adı ve konusu bakımından ilk kitaptır.) Aşkın en "Deli" hali... O akşama kadar gerçekten çok mutluydum, okulumu bitirip evime dönmüştüm ve düşünmemi gerektirecek hiç bir derdim yoktu. Şey demişti Ercan amca, "Senin kızın olmasaydı, benim oğlum kızına aşık olup delirmezdi," bu cümlenin ağırlığıyla ezildim bir süre. Başta anlam veremedim de... Kolay mıydı delirmek? Hem de aşk uğruna delirmek? Bu mümkün olabilir mi gerçekten? İnsan birine duyduğu aşktan delirir mi? *** "Sevdim seni bir kere, başkasını sevemem. Deli diyorlar bana, desinler değişemem, desinler değişemem." *** Seviyordu işte, uğruna delirecek kadar çok seviyordu... *** ®Tüm Hakları Saklıdır® Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

♥İzabella waterson kendisi doğanın melezidir ama bunu bilmeden 17 yaşına kadar insan olarak yaşar ailesinin ne olduğundan haberi olmayan saf bir kızdır, taki , yeni başladığı okuluna dek.♥ YAYINLAMA TARİHİ: 24 ŞUBAT 2019 "Güzel okurlar eğer kitap kapağı öneriniz olursa büyük bir mutlulukla ilgilenirim çünkü bu kapak benim içime hiç sinmedi."