||Eshte e diele dhe ndiej se do me mungoje Elia me Klausin por duart do prekin Samin,do mbajne Samin e zemra e tij me ne fund do shkoje ne vendin e duhur.Eshte ftohte,i ftohti i fundit qe ndiej.Serish mendoj Samin,neve dhe femijen qe nuk e patem kurre.|| Kjo esht historia e radhes :) Shpresoj tju pelqej... Historia eshte shkruajtur nga #Moonlight adminia e faqes dhe sigurisht qe ktu po publikohet me lejen e saj :) Kolege :) dua te falenderoj qe me lejove te publikoj historin tende :)

"Thjesht rastesia arrin te vij deri ne pragun e deres se shtepis sone!" Started: 20 maj 2017 Finished: 21 qershor 2017

Dashuria eshte e vetmja ndjenje qe njeriu nuk e komandon dot. Ai eshte nje police i cili e dashuron profesionin e tij, ose keshtu duket. Ajo nje nxense ne shkolle te mesme babai i se ciles eshte burgosur per shume krime. Fati i vendos ata perballe njeri-tjetrit por a do mundet dashuria e tyre te perballoj cdo sekret dhe cdo penges? A eshte ajo dashuri e vertete? "Ke te drejte nese ti do te me kishe treguar une nuk do te isha lidhur me ty, edhe sikur te dashuroja vertet" "Cfare do te thuash me sikur te dashuroja vertet?" -nuk ndjeja me asgje po prisja nga casti ne caste te bija ne toke "Te lutem Greis mos bej keshtu.Te dy e dim shume mire qe thjeshte kemi kaluar kohen me njeri-tjetrin thelle brenda asnjeher se kemi dashur njeri-tjetrin." Ndalon qe te merte pak fryme nuk mund ta shikoja dot ne fytyre nuk mundja po ndjeja aq shume neveri ne ato caste per ate njeri sa smundte te thuhej"Mos me thuaj qe ti mendoje se lidhja jone do perfundonte sic perfundoj perrallat 'dhe ata jetuan te lumtur pergjithmone'?" Nuk po mundja te merrja dot fryme gjithcka perreth po me rrotullohej....

Ai qendrote kokelarte ashtu sic qendron nje luftetar ne fushen e betejes.Por fusha jone nuk ishte e tille.Ishte nje fushe e nxehte,perveluese,shkatrrimtare dhe kafshuese. Ai leshoi nje pasthirrme te rende dhe sensituese.U afrua me teper dhe ju drejtua qafes.Ajri i ngrohte pushtoi cdo cep te saj dhe i gjithe parfumi fluturoi ne hundet e tij. Buzet preken ne menyre siperfaqesore qafen dhe rrjedhimisht filluan te leviznin ngadale dhe lehte duke shijuar cdo cep te pasurise femerore. Trupi mu drrodh si te kerkonte te zhytej me thelle ne ate pusete te nxehte.Buzet e tij preken veshin dhe me shume mundim thane: -Avro mangiare ate e il tuo odore.. -Heh..-ishte pasthirrma e paket me te cilen mund te shprehja kenaqesine qe mora nga ajo fjali.

Jeta e ka mesuar ate te jete gjithmone e forte , t'i beje balle cdo sfide ne jete . Cdo gje e ka braktisur . Jeta e ka braktisur , madje dhe nena e saj. Nje jete ne jetimore , nje jete e mbushur plot veshtiresi. I eshte mohuar cdo buzeqeshje , cdo rast gezimi , por serish vazhdon te qendroje e forte , vazhdon te fshihet nen petkun e asaj buzeqeshjeje. Kjo eshte Anna , nje vajze 18 -vjecare qe e rritur ne nje bote te ashper ka arritur te mbijetoje. Kur gjithcka fillon te rregullohet , ndodh dicka e pa imagjinueshme per te. Nje dashuri pa krye. Nje dashuri pa emer. Cili do te jete personi qe ajo dashuron ? Cover Credit : @BonitaRouge

-Nje mundesi e dyte? Per cfare te lutem? -Per nje jete jo me bardh-e-zi.