"Sen bir tırtılsın" dedi bana. "...ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum." Ardından bir kez daha gülümsedi. Yemin ederim ki o gülümsemenin yerine bana bir tokat atmasını isterdim. Kelimelerin, acısına bulanıp gülümsemesinin altında sessiz sedasız ezilişini hissettim. Bilmediği bir şey vardı; ben, bilmediğimi sandığı o cümlenin devamını biliyordum, bunu onun satırlarında okumuştum. Sen bir tırtılsın, ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum... ve sonra kendi kanatların parçalayışını. Arsıl Alaz işte buydu, zihnimin dolunayı. Düşüncelerimi, her yanıma nüfuz eden karanlığın ıstırabından arındırıp ışığını avuçlarıma bırakan adam, o bunu hak etmiyor. Bense, kurak bir toprağa düşmüş küçük bir su damlasıyım. O toprağı yeşil vadilere dönüştüremem, dev bir nehrin çağlamasını sağlayamam. Düştüğüm toprak beni içine çekene kadar bir yanımı güneşin sıcağına feda edebilecek kadar güçlüyüm yalnızca. Yine de aldığım nefesin bile bir gün bana yabancı olacağını hatırlamak istemezdim. Helya ALAZ

Bir lanet, ikiz kız kardeş ve yasak bir aşkın hikayesi.. Geçmişin izlerini taşıyan, ihanetin ve sırların yaşandığı meşe ağacının altında yaşamlar ölümle son bulmuşken, lanet herkes için yeni başlamıştı. Azelya'nın ailesinden geriye sahip olduğu tek şey, sırlar ve geçmişte yaşananlardı. Bedeninin karanlıklarında gizli olan, zihninin dipsiz köşelerinde ve yüreğinin derinliklerinde Lema'nın son parçasını keşfetmişti. 13 kayıp ruhu özgürlüklerine kavuşturmak isteyerek sır perdesini aralamaya çalışan Azelya öğrendiği her bir sırrın içinde kayboluyorken ipuçlarını birleştirmeye çalışarak gerçek suçlunun kim olduğunu arar. Elame'nin kayıp ruhu mu? Yoksa Lema'nın 13 parçaya bölünmüş ruhu mu? ... Adı aşk olduğu için aşk olmaz hiç bir duygu.. Nefrete dönüşen bir sevgi değildir aşk, aksine nefretin bile önüne geçer.. Vazgeçmen gerektiğini bile bile kendinden bile vazgeçmektir aşk. ...