Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Hayatı zorluklarla yaşayan ben ,bu düzene alışan ben bir gün kurtulacağımı bilerek devam ediyorum. Kaderimde olan ne varsa onu yaşıyorum. Bu düşündüğünüz kadar güzel bir kader değil! Belki de en beteri, en zoru! Değişsin istiyorum, artık zamanın durmasını yada doğmadığım zaman geri gidip bir an önce yaşayacağım kaderi kendi ellerimle değiştirmek istiyorum. Zor muydu? İmkansız mıydı bunu yapmak! Cevabı ise koca harflerle EVET. İstediğim şeylerin bu kadar dokunulmazlığı olması elimi kolumu bağlıyordu. Dünya'nın bir adı olmasaydı cehennem koyardım. Çünkü gerçek cehennemden bir farkı yoktu benim için... Ama bir gün bu cehhenem benim için cennete dönüştü. Ne uğradığım kaba, çirkin laflar kaldı ne de şiddetler. Çünkü ARAF YÜCESOY geldi. Geçmişten, hem benim için geldi hemde yalan hayatımı doğruya çevirdi. Bundan sonra artık bir deli değil; İki deli olduk. ARSEN ve ARAF olduk. ARAF YÜCESOY. ARSEN ÖZER. "Araf?" Kısık sesimle konuşurken, ağzımdan çıkıp havaya doğru yayılan buharları izliyordum. Yandan yeşil gözleriyle çehremi izlediğini hissettim. "Söyle küçük kız." Boğuk ve kısık sesini işittim. Rüzgar kokusunuda beraberinde getiriyor, her nefes alışımda içime işliyordu. "Sence, tüm olumsuzluklara rağmen benide seven birisi çıkarmı karşıma?" Aramızda başlayan sessizliği, konuşmasıyla o bitirdi. Ama asıl bilmiyordu; cevabıyla benim içimde nasıl bir depremlere sebep olduğunu. "Belkide çoktan çıkmıştır mavi gözlüm. Hatta yanında oturuyor ve seninle konuşuyordur", dedi. Başlama tarihi: 20.06.2020