Selin, yirmi beş yaşında bir genç kızdı. Hayatla ilgili sorunları vardı. Bir gece telefonu çaldı. Arayan altı yaşlarındaki bir erkek çocuğuydu. Ona "anne" diyordu. Oysa Selin hayatında hiç anne olmamıştı. Dahası Selin'in hiç kimseyle ilişkisi olmamıştı. Bu kötü bir şaka olmalıydı.

*Her zaman ki klasik kurguları unutun. Bu hayatımızın en güncel, en olağan hikayesi.* * Tek bir zerrene zarar vermesine izin vermicem, ve sen benim biricik meleğim olmayabilirsin ama bir tanecik ilk aşkımsın, sen benim bir tanecik ve hiç bir şeye değişmeyecek aşkımsın.

Psikopatlık..manyaklık...delilik... Siz buna ne dersiniz diyin, ne kadar kötülerseniz kötüleyin bu iş bana zevk veriyor. Öldürmek!Acı çektire çektire öldürmek. Yaşamaması gerekenleri ait olduğu yere postalamak.İşte bu bana zevk veriyor.Herbir can alışımda ruhum tazeleniyor, yıkılmaz olduğumu hissettiriyor.Kurbanların son andaki yalvarış dolu çığlıkları beni doruklara çıkarıyor.Ve bu harika hissi her zaman hissetmek istiyorum.Sonsuza kadar yenilmez hissetmek istiyorum. Acımasız bir kızın değişimi...İmkansızlığın oluşumu... Not: Gençler ilk bölümü mezarına Tüküreceğim filmine benzetenler var.Biraz öldürüş tarzi benzese de kesinlikle farklilar.Birde Katniss adini görünce Açlık Oyunları fan hikayesi sanmayin.İsim hoş sadece.Sizi seviyorum <3

Yayınlama Tarihi:6 Temmuz 2014 [Tamamlandı, düzenlemede.] •Bu ad ile yayınlanan ilk hikayedir. Taklitleri değil, aslını okuyun.• ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ Dizlerini karnına çekmiş, boş gözlerle evine girip çıkanları izleyen küçük bir kız çocuğu. Ağlamaktan korkan, kafasından çıkmayan o sesin tutsağı altındaki, zavallı kız çocuğu. Ölümü kabullenen; ama dile getirmekten korkan bir kız çocuğu. İçindeki o yarayla büyüyüp, içi kan ağlayan; ama kardeşi için her şeyi yapan bir genç kız. Defalarca yaralanan. Defalarca dövüşen. Defalarca korkulan. Ama içten içe kendisinden korkan bir genç kız. Kaderin oynadığı küçük oyunda, büyük roller üstlenen bir kız. İpleri eline almak için savaşan; ama her hatasında üst üste binen yıkıntıların ardında kalan bir kız. O kızın adı Derin. Ve bu, onun kendi adında kayboluşunun hikayesi. ❝Benim adım Derin. Ve ben, kendi adımda kayboluyorum.❞ •◘•◘•◘•◘•◘• [Hikayenin başı, Imagine Dragons'un Radioactive klibinden esinlenilmiştir.] Tüm hakları saklıdır.

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."