"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

Cześć nazywam się Anastazja Black (Irwin) . Lubię wyścigi imprezy i dobrą zabawę. Gdy miałam 15 lat uciekłam z domu . Uciekłam bo mój brat wraz z swoimi kolegami zaczęli mnie wyzywać i bić. Przez nich nie byłam lubiana w szkole . Teraz mam nową rodzinę prawdziwą rodzinę.

KSIĄŻKA JEST W TRAKCIE "CZĘŚCIOWEJ" POPRAWY MOGĄ ZMIENIĆ SIĘ IMIONA ORAZ WĄTKI. JEŚLI NIE CZYTALIŚCIE TO POLECAM PRZECZYTAĆ TYLKO TE ROZDZIAŁY OZNACZONE "✔" BO MOGĄ WYDARZYĆ SIĘ ZNACZNE ROZBIEŻNOŚCU. JEŚLI CZYTALIŚCIE ALE CZEKACIE NA NASTĘPNE ROZDZIAŁY TO POLECAM POCZEKAĆ I PRZECZYTAĆ OD POCZĄTKU BO ZMIANY BĘDĄ DUŻE. Veronica. Była poniżana, wyśmiewana i bita przez swojego brata. A dlaczego? Bo chodziła w rozciągnietych sweterkach i okularach. Miała lekką nadwagę, ale przecież to nie powód do poniżania prawda? W wieku 12 lat Ver nie wytrzymała i uciekła z domu. Po powrocie ze szkoły dziewczyna napisała rodzicom list w którym wszystko im tłumaczy i żeby jej nie szukali. Po kilku latach musiała wrócić do brata. Dlaczego? Bo wrogi gang chcę ją zabić. Veronica nie jest już tą samą dziewczyną co pięć lat temu. Teraz jest taką typową Bad girl. Należy do najgroźniejszego gangu na świecie. Zabija z zimną krwią. Co się stanie dowiecie się czytając "Bad sister". Może zawierać wulgaryzmy oraz sceny erotyczne. Czytasz na własną odpowiedzialność! Najwyższe notowania: *20.07.2018 ~ 248 w fanfiction* *27.10.2018 ~ 144 w fanfiction*

Część druga. Pierwszą znajdziecie na moim profilu (Łobuz kocha księżniczkę). Dalsze losy Natalki i Krystiana.

Fragment: -Masz dokładnie czterdzieści dni do końca swojego życia. Nie będziemy przez ten czas trzymać cię w szpitalu, ponieważ marnujemy twój cenny czas, którego jest mało. Możesz się wypisać -Um...Dziękuje. Do widzenia. -Do widzenia, młoda damo. Mam nadzieję że się tu szybko nie zobaczymy. Pamiętaj. Nie marnuj cennego czasu.