TAMAMLANDI. Cameron Dallas #1 Genç Kurgu #24 ''Ulan deli gibi kıskanıyorum seni!Sana her dokunanı,sana her bakanı,seninle her konuşanı deli gibi öldürmek istiyorum lan!Senin benden başkasına gülmene deli oluyorum!Sen benimsin lan sadece benim!''dedi kükreyerek öylece kalakalmıştım.Hızlıca yanıma geldi ve belimden tutup beni sertçe kendine çekti. ''Bu beli sadece ben tutabilirim..''derken yüzünü daha da fazla bana yaklaştırdı.Dudakları dudaklarımı bulduğunda sertçe beni öpmeye başladı. ''Bu dudakları sadece ben öpebilirim..''dedi geri çekilerek. ''Çünkü sen benimsin.''dedi anlını anlıma yaslayıp.Sanırım şuan mutluluktan öleceğim!

Küçük bir çocuk... Nasıl bir hata yapabilir? Ne kadar büyük bir hata olabilir? Küçük bir çocuk hata yapar ve ailesi ona kızar, bağırır ve belki de döver... Ama bu çocuğa kızan olmamıştı. Çocuğu dövmediler de. Ama bu küçük 10 yaşındaki çocuk birini öldürmüştü... Çocuk annesi öldürmüştü! Sonra kaçtı, sonra tekrar kaçtı. Polislerden ve kötü insanlardan kaçtı. Ama kendinden kaçamadı. Denedi ama aptal çocuk kaçamadı. Kaçamazdı ki... Pişmandı ama geçmişi düzeltemezdi. Onu da denedi ama o da olmadı. Yaşamalıydı. Ölmemeliydi bu küçük çocuk. Yaşamayı da denedi. Nefes almayı başarabildi. Ama başkalarını öldürerek! Yine de gerçekten yaşamayı başaramadı. Artık çocuk Evsiz ve Annesizdi. Artık çocuk değildi ama Çocuk'tu. Artık ismi Çocuk'tu... İsminden ve geçmişinden ve hatta kendisinden nefret eden Çocuk geçmişini tamamiyle silmek için isim kullanmıyordu. O Çocuk'tu. Artık büyümüştü ama 10 yaşından beri yaşamamıştı. Bu yüzden hala Çocuk'tu o. Ve şunu öğrendi ki... Artık hiç bir şey Oyun değildi! Tüm Haklar Çocuk'un BIÇAK'ında Saklıdır!!!