«Είσαι καλά;», με ρωτάει. «Ναι», λέω αλλά και οι δύο ξέρουμε ότι λέω ψέματα. Είναι ήσυχος, αλλά μετά με κρατάει λίγο πιο σφιχτά, λίγο πιο κοντά στο στήθος του. Ας φύγουμε μαζί, θέλω να του πω. Αλλά δεν έχω κανένα δικαίωμα να του το πω αυτό. Δεν έχω το πιο μικρό, πιο απειροελάχιστο κομμάτι στη ζωή του. «Μακάρι να είχαμε περισσότερο χρόνο», οι λέξεις είναι στην άκρη της γλώσσας μου. «Ξέρω ότι ήμασταν προσωρινά, αλλά αυτό δεν το κάνει ευκολότερο», συνεχίζω. Στη σιωπή μας, νιώθω τα χέρια του να χαλαρώνουν γύρω μου, νιώθω ότι αρχίζει να παρασύρεται. «Σε παρακαλώ, ας μιλήσουμε κι άλλο», ψιθυρίζω στο στήθος του. «Σε παρακαλώ μην το αφήσεις λες και δεν ξέραμε ποτέ ο ένας τον άλλο». Η απαλή αναπνοή του χτυπάει το μέτωπό μου. «Ξέρω ότι είχαμε πει όχι αισθήματα», λέω δυνατά αυτή τη φορά. Κάνω μια παύση. «Αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ με το πως λειτουργούν τα συναισθήματα».

a thoughts anthology. #BookOfThoughts

«Λένε πως όλοι έχουν ένα κεφάλαιο στη ζωή τους που δεν το διαβάζουν δυνατά.» «Αυτό είναι το δικό μου.» Τα όνειρα πολλές φορές μοιάζουν τόσο αληθινά που καθιστούν τόσο δύσκολο να αντιληφθεί κανείς αν είναι ένα ψέμα ή πραγματικότητα. Μέσω των ονείρων το μυαλό μπορεί να δημιουργήσει καινούριους κόσμους, καινούρια συναισθήματα, καινούριες καταστάσεις. Και όταν τα μάτια ανοίγουν, όλα φαίνονται παράξενα και αμφισβητίσημα. Όλα γυρίζουν πίσω στην αληθινή ζωή και στους κανονικούς ρυθμούς. Και ο ψεύτικος κόσμος που έχει δημιουργηθεί μέσα στο όνειρο; Ίσως μείνει εκεί και κάνει μια επίσκεψη την επόμενη φορά που τα βλέφαρα θα κλείσουν. «Με λένε Λίλιθ Νταρτ και αυτός είναι ο τρελός μου εφιάλτης.»

"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.

Ενας εφηβικός έρωτας που θα περάσει απο 40 κύματα για να είναι μαζί...

Η Αλεξία είναι μια καλή και υπακουει κόρη, ο Οδυσσέας αντίθετα είναι το Badboy που μένει μόνος του και κάνει επικίνδυνες κόντρες για πλάκα...Ζωή του ?Η μηχανή... τι θα γινει όταν συναντηθουν ??

"Παμε στοιχημα" ειπα και για πρωτη φορα σημερα γυρισε να με κοιταξει "Παντα νικαω στα στοιχηματα" ειπε περνοντας μια γερη τζουρα απο το τσιγαρο του και φυσωντας τον καπνο στο προσωπο μου με αποτελεσμα να βηξω "Θα σε κανω να πιστεψεις στην αγαπη με δεκαπεντε βηματα" ειπα και γελασε "Ειμαι μεσα και τι θα γινει αν κερδισω;" ρωτησε πονηρα "Τοτε θα γινω η δουλα σου για εναν ολοκληροχρονο αν ομως κερδισω εσυ και ο φιλος σου θα αφησετε εμενα και την φιλη μου ησυχες" ειπα και θαυνασα τον ευατο μου που δεν δειλιασα "Ειμαι ειδη μεσα χνουδωτη μπαλιτσα" #1 in εφηβικη φαντασια 25/1/2017 Cover: Unutterable-

"Και αν χάσεις..."πλησίασε και άλλο κοντά μου , μικραινοντας την απόσταση μεταξυ μας. "Τι θα γίνει τότε?"ρώτησα σηκώνοντας ειρωνικά το φρύδι μου , προς το μέρος του. "Δεν θες να μάθεις."ψιθύρισε αισθησιακα μηδενιζοντας το κενό που μας χώριζε. Cover : me All rights reserved.Please don't copy.

Συντομη περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο. 9/8/18 #209 αγάπη 10/8/18 #172 αγάπη 17/9/18. #159 αγάπη 25/11/18. #121 αγάπη 3/12/18. #146 έρωτας

Στα μάτια του αντίκρισε το απαγορευμένο. Εκείνος στα δικά της βρήκε το απόλυτο. Η διαφορά ηλικίας τους δεν ήταν τίποτα μπροστά σε εκείνο που αισθάνθηκαν οι δύο του σαν συναντήθηκαν. Η Όλγα στα δεκαεφτά της χρόνια. Θα βγει πληγωμένη από μια σχέση που και θα της κοστίσει πολύ. Ο Μάνος στα τριάντα τρία του θα γυρίσει στην Ελλάδα ύστερα από μια επιτυχημένη καριέρα του στο Λονδίνο. Ο θάνατος της μητέρας του θα σταθεί λόγος μεγάλος για να επιστρέψει και η τακτοποίηση των κληρονομιών θα είναι η πιο δύσκολη κατάσταση για εκείνον. Που θα έχει να αντιμετωπίσει ποτέ του. Δύο νέοι άνθρωποι. Θα συγκρουστούν κάτω από τα πέπλα της οικογενειακής τους εστίας. Και θα ερωτευτουν χωρίς να γνωρίζουν ποιοι είναι και γιατί. Εκείνη στο νεαρό της ηλικίας της θα νιώσει τι θα πει προδοσία. Και εκείνος θα αισθανθεί το βαθύ αίσθημα του μίσους να φωλιάζει μέσα του. Θα καταφέρουν οι δύο τους να βγουν από το λαβύρινθο που τους επιβάλλει να μπλεχτούν η μοίρα; Θα χάσουν το δρόμο τους ή θα τον βρουν μαζί, ο ένας στην αγκαλια του άλλου; Μπορεί η αγάπη τους να νικήσει το παρελθόν ή θα νικήσει το ατέρμονο σκοτάδι της λήθ