Jeongguk nauczył się w ciężki sposób, kiedy w wieku trzynastu lat jego tata zepchnął go ze schodów, że ludzie są rozczarowaniem. Zawsze będą, więc łamał im serca. Zranieni ludzie ranią ludzi. Jeongguk lubił ranić dziewczyny, ale nie lubił ranić Kim Taehyunga. TŁUMACZENIE FANFICTION HARUDAY (AO3)

kradzieże aut, napady i dziwna relacja dwójki ludzi, czyli zazdrosny taehyung i pełen tragicznych pomysłów jungkook jako najlepsi przyjaciele, którzy lubią się łatwo wzbogacać fluff ostrzeżenia: możliwy smut, wulgaryzmy

Jestem Jeon Jeongguk. Mam 18 lat i chodzę do Seulskiego liceum. Moi rodzice są bankowcami i ciągle się gdzieś przeprowadzamy. Zazwyczaj nie ma ich cały dzień, ale ja zdołałem się już do tego przyzwyczaić. Przez ciągłe przeprowadzki, nigdy nie miałem przyjaciół. Nawet nie chciałem nikogo poznawać, bo wiedziałem, że prędzej czy później będę musiał się z nim pożegnać. Na zawsze. Jestem typem samotnika. Zawsze ze mnie szydzono i wyzywano od pedałów. Bo co? Bo noszę rurki? Bo się maluję? Ludzie myślą, że to co mówią mnie rusza. Mylą się. Im więcej ze mnie szydzą, tym bardziej mam ich w dupie. Ich słowa to puste dźwięki, które mieszają się ze sobą tworząc szum, dla mnie nie oznaczający nic. Każdą wolną chwilę spędzam na słuchaniu muzyki. To jedyne czego potrzebuje i co sprawia mi radość.

Dwójka przyjaciół jest zmuszona do rozstania. Jednak Jungkook obiecuje, że wróci. Nie mógłby przecież porzucić miłości swojego życia Gatunek: angst, fluff Paring: vkook, yoonmin (poboczny) Rating: NC-17 © minkingvls | 2017