"Karanlığa Hapsolmuş Ruhun,Aşk'la Başlayan Aydınlığın Hikayesi." İmer,henüz onyedinci yaşında devlet okulunda okurken,babasının lüks içinde yaşayan yeni patronunun yanında çalışmasıyla,hayatı tam anlamıyla sil baştan yazıldı. İmer okuma hayatını özel okulda devam ettirirken tehlikeli,sırlarla dolu karanlığa bürünmüş bir kutu misali olan Aras'ı bir mıknatıs gibi kendine çekerken,her belanın ardından başına gelecegini bilsede Aras'a asla boyun eğmez ve S ospopat Manyağın tüm ilgi odagı olur. İmer karanlık kutuya hapsolup yok mu olacak? Yoksa yavaş yavaş aydınlatıp içinde Aras'ın taş gibi donan kalbinin tek sahibimi olacak? "Bu okula geldigine pişman olacaksın Asi kız. Ruh hastası."

Güçlü görünenen fakat içi acılarla dolu iki kalp.Tüm zorluklara rağmen ayakta kalan hiç yılmayan siyahlara bürünmüş,Mira'nın yakışıklı prensi Yalın.Kalbinin derinliklerinde sevgiye muhtaç bir odacık bulunduran sevmek ve sevilmek isteyen okulun popüler kızı Mira. _Seni seviyorum Sarı Safa. _Bende Maviş. "Gökyüzü her zaman sevilmek istedi.Güneşinden hiçbir zaman ayrılmamak.Her geceye özlemle giriyordu.Gökyüzünden çok uzaklara gidiyordu güneş.Gökyüzü o gittiği zamanlar yıldızlar ve ayla dertleşiyordu.Çünkü güneşinden ayrılmak istemiyordu.Sevdiği olmadan karanlığa batıyordu gökyüzü.Ama her güne güneşle başlıyordu.Bulutlardan nefret ediyordu.Güneşinin ışınlarını görmek istiyordu.Ama iki sevdiceğin arasına giriyordu bulutlar.Yılmıyordu güneşle gökyüzü.Her sabah güneş umut ve aşk dolu ışınlarını gönderiyordu gökyüzüne.Gökyüzü gülümsüyordu güneşe.Hiçbir zaman yılmıyorlardı birbirlerini sevmekten.Başka bir çareleri yoktu,katlanmalılardı bu zorluklara.

Her daim herşey yolunda gidecek diye bişey yok illaki bişeyler düzeni bozcak onlar ne diye soruyosan kitabı okumanın yeterli olacağını düşünüyorum.

©Tüm hakları saklıdır.30 Temmuz 2014 Evet.Bu bir kaçırılma hikayesi fakat kaçırılmayla başlayan bir aşkın hikayesi değil.Genç kız ve zengin adam.Genç kıza aşık bir adam ve duygularından emin olamayan bir genç kız.Birden başka bir ülke başka bir şehir başka bir hayat. ... Dışarı çıktığımda hafif bir meltem nemli tenimi okşadı kapının biraz yakınında abimleri gördüm tam yanlarına doğru ilerlerken siyah bir hummer dikkatimi çekti.Sanki içinde birileri vardı kuytu bi yere çekmişler zaten uzunca bir süre arabaya baktıktan sonra kafamı önüme eğmiş ilerlerken acayip kalın bir ses ismimi fısıltıyla söyledi. -Zehra! Dönüp arkama baktığımda ise şok olmuştum sanki dizlerimin bağı çözülüyordu ama bu olamazdı olması imkansız.Resimlerdeki gibi düzgün yüz hatlarıyla siyahlar içindeki bu uzun boylu adam.Allah'ım şimdi başım çok büyük belada!