"uyan, kyungsoo." jongin'in melodik sesi. korku dolu bir fısıltı. "uyanmaktan korkuyorum." "neden?" "uyandığımda... uyandığımda yerimi bir başkası alabilir."

kim jongin, uçuruma dans ederek düşmek istiyordu. [sevgili stefan zweig.]

eğer bu gece ölürsem,

"evet, sarhoşsun." dedi kalçalarından kavrayan ellerin sahibi. "bu gece ayrı bir hoşsun."

zaaflarına bir gece, hatalarına bir nilüfer, sevgisizliğine...sevgisizliğine bir kalp verdim.

çöp torbalarında bitmek bilmeyen muz kabukları var, hayatım.

"eğer..." dedi, omeganın mührüne dudaklarını bastıra bastıra konuşurken. "...alfana karşı saygısızlık edersen, bir daha ki sefere bu kadar nazik davranmam." [ilk kaisoo omegaverse.]

onlar bir anlamda ayna gibidirler. ne makine, ne bebektirler. sahiplerinden aldıkları sevgiyle olgunlaşırlar... "sen bir...hibrit çocuksun."

"Hey! Soo artık bizi şipliyorum bil istedim" "Canına mı susadın? Kes şunu!"