Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... ☆☆☆☆☆☆●●●●●●●●●●☆☆☆☆☆☆☆ Profesyonel yazar değilim, yazım hatalarım olabilir. Kendi kendime sevdiğim için yazıyorum ona göre yorum yapın lütfen. Kitap içinde reklam yapmayın lütfen. Aksi takdirde mesajlar silinecek ve engelleyecektir.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

"Yenildin " dedim sevinçli bir ses tonuyla. Girdiğimiz iddiayı ben kazanmıştm. Yiğit 'e baktığım da, yenildiği için üzülmüş gibi bir hali yoktu. Tok adımlarla yanıma doğru ilerledi. Bana her adımında, kalbim hızla atıyor, attığı her adım beni bir sonraki adım yerine mutluluğa götürüyordu, sanki. Yaklaştı, yaklaştı. Bana öyle bir yaklaşma şekli vardı ki, hem yavaş, hem hızlıydı sanki. En sonunda adımları benim olduğum yerde durdu. "Yanlış ufaklık, ben sana şimdi yenilmedim " dedi sakin bir ses tonuyla. Gözleri, gözlerime öyle dikkatle bakıyordu ki, sanki sadece gözlerimi değil, ruhumu da görüyordu. Bana biraz daha yakınlaştı. Gözlerinde gördüğüm, ışık ve farklı partıltılar kalbimde, yer edinmişti. "Sana ilk o karakolun kapısına girdiğin ilk an yenildim ben. Bana odam da, ilk kez sarıldığında yenildim. Gözlerimin içine bakarak kahkaha attığın ilk gün yenildim sana" dedi tok bir sesle. Elimi alıp, kalbine götürdü. "Aslında ben yenilmedim. Taa şuramda ki kalbim yenildi, sen bana varlığını unuttuğum kalbimi hatırlattın güzelim" dedi Yiğit tok bir sesle. Başlanma Tarihi ; 09.07.2017