" KÜFÜR VE YETİŞKİN UNSUR İÇERİR ! " Yunanistan'dan Trabzon'a uzanan bir Aşk hikayesi. Bu aşkın Oruç Furtuna için ötesinde yoktu geriside. Tek istediği oydu.. Tek istediği yeşillerinde kaybolduğu küçük bir bedendi. Çılgınca bir nefretin çılgınca bir tutkunun, öfkeli saplantılı tutku dolu hali..

Babası öldükten sonra hayatı altüst olan 22 yaşındaki Eleni Miryano, annesinin yeni eşiyle birlikte Amerika'ya gitme teklifini reddeder. Annesiyle yaşadığı büyük kavganın ardından Yunanistan'dan ayrılır ve Babasının arkadaşının yaşadığı yer olan Trabzon'a gider. Yeni bir başlangıç yapmaya çalışan Eleni'nin yolu, bir gün sokakta Yeni Atandığı Sağlık Ocağındaki Tek Doktor Oruç Furtuna ile beklenmedik bir şekilde kesişir. İkisi de bunun sıradan bir çarpışma olduğunu düşünür. Ancak kaderin sakladığı bir sır vardır...

Eleni malum sırrı öğrendikten sonra Oruçtan ve herkesten nefret ederek kaçmak ister ve Amerikaya gider. Oruç haberi aldığında dayanamayıp ardından gider. Ve Eleni dönmemeye kararlı iken Oruç onu döndürmek için gerekirse Amerika'ya yerleşmeyi bile göze almıştı. bakalım ikili 3 yaz ayı boyunca neler yaşayacak?🫠🎀

Buğulu gözlerinin içinde, dile gelmemiş bir fırtınanın titreyişi vardı Eleni'nin. Karşısında duran adama bakarken, başının öne düşmemesi için adeta kendisiyle savaşıyordu. Yüzüne yerleşen o ince, keskin hüzün parçaları, sesine de kırılgan bir tını olarak sinmişti. "Niye sustun?" diye fısıldadı, kelimeleri dalga sesleri arasında kaybolacak kadar sessiz ama bir o kadar da sızılıydı. Bu soruyla birlikte adamın bakışları istemeden de olsa onun gözlerinde buluştu; sanki kaçacak bir yer arıyor, yine de ondan kopamıyordu. Eleni, rüzgârda savrulan kırılgan bir kuş gibiydi; bir sağa bir sola yalpalayan yüreğini saklayamıyordu. "Susmasana... Bir şey söyle! Niye susuyorsun? Susma!" diye yükseldi sesi, kırılmış bir kalbin son çırpınışı gibi. Adamın eli, düşünmeden ona doğru uzandı; belki bir özür, belki bir tutunma ümidi... Fakat Eleni anında geri çekildi. "Ele... Eleni, ben-" diye başlayan sözcükleri tamamlayamadan, Eleni avuçlarını hızla geri çekti ve yanağına tokat gibi inen o anlık hareket, sessizliği ikiye böldü. O tokat, bir derinin tok sesi değildi yalnızca; Eleni'nin ona duyduğu son güvenin kırılışının yankısıydı. "Dokunma," dedi, sesi buz gibi keskinleşmişti. Ardından gözlerini kısarak, bir daha geri dönüşü olmayacak o kelimeyi fısıldadı: "Bitti." Aralarında kocaman bir sessizlik çöktü. Rüzgâr bile konuşmayı bırakmış, dalgalar sanki geri çekilmişti. Eleni'nin adama attığı son bakış, içinde derin bir hayal kırıklığı taşıyordu; sanki yıllardır biriktirdiği ne varsa o an çökmüş gibiydi. Sonra sırtını ona döndü. Kırılmış, yaralanmış, ama yine de dimdik durmaya çalışan bir gururla... Ayakları kumda ağır adımlar bırakırken, nereye gittiğini bilmeden uzaklaşmaya başladı. Canı öyle yanıyordu ki... Belki Karadeniz tüm dalgalarıyla ağlasa, belki gökyüzü tüm yağmurunu üzerine boşalts

Sıcak yaz gününde arabaları çarpışan Eleni Miryano ve Oruç Furtuna bu yazı birlikte geçireceklerinden ve kalplerinin ritminden henüz haberleri yoktu...

Yunanıstanda ailesini aramaya gelen Doktor Eleni Miryano ve Furtuna köyünde doktorluk yapan Oruç Furtuna.