Abartmayı ikimiz de çok severdik. İyiyi de kötüyü de abarta abarta yaşardık. Şu an başımıza gelen dünyada bir tek bizim başımıza gelirdi mesela. Deniz dünyanın en saftirik kızıydı. Benim de dünya yansa umurumda olmazdı hiçbir şey. Teyzem en yalancıydı. Karalar korkunç insanlardı ve ruh sağlıkları berbat durumdaydı. Hava inanılmaz soğuktu ve biz en iyi ikizlerdik. 19.01.2020

Tüm Hakları bana aittir? Keyifli Okumalar Kapak tasarımı

Hak etmediğin bir hayat ve sadece bir şey uğruna #sabret belki bu gün olmaz ama mutlaka bir gün olur ... Spritüel 2 😇😇 Teşekkürler ❤♥❤ ☑ kopyalama veya calinma durumunda yasal işlem olacaktır.

Ne kadar hesap yaparsanız yapın, hesapta olan değil nasipte olan gelir başınıza... ••• Kapak Tasarımı: @beyzanu1907'ye aittir. Beni kırmayıp vakit ayırdığı için burdan teşekkürlerimi iletiyorum...

Merhaba arkadaşlar öncelikle yaşımı, ismimi söylemeyeceğim, kısacası kimliğim gizli kalacak. Önemli olan hikâyem zaten. Hikâyem de Ankara'dan Mardin'e uzanan bir aşkı anlattım. Nefretle başlayan bir aşk... 20 yaşında ki Elif'in Mardin'e ayak basmasıyla, geri dönülmez bir hayata geçiş yapmış olacak... 25 yaşında ki Mardin'in ileri gelen ağalarından olan Aras, hayırların, kesinlikle olmazların adamı.. Kimine göre kalpsiz, sert ve vicdansız bir adam. Ama bu sefer fazla dişli bir kızla karşı karşıya... Bakalım, aşktan kaçan bu iki genci neler bekliyor... Artık başlayalım isterseniz.. Gizemli yazarınız, size iyi okumalar diler... ;)

Başlangıç : 28 Mayıs 2017 Bitiş : 12 Eylül 2017

‹ TAMAMLANDI › "Gönlümü bıraksam denize ; taşar mıydı hasret acısından yoksa çeker miydi sularını utancından? Sevmenin apaçık yapılmaması gereken bir eylem olduğunu ,gözlerin mi anlattı toprağını üzerine serercesine yoksa sevmek zaten bu muydu dünya üzerinde? Gözlerim değil ,gönlüm seni görmek isteyen. Ona laf geçiremiyorum bir tek. Aklıma sen gelince gönlüm çamurlar içerisinde çirkefleşiyor birden. Kayıp gecelerden topluyorum gönlümü. Hasret dolu diyarlara kaçıyor vuslatı bulmak için . Mecnun'un Leyla'yı aradığı gibi arıyor diyar diyar vuslatı. Kayıp ülkelerden topluyorum gönlümü.Yorgun ve bezmemiş aramaktan seni. Sevmekten hiç taviz vermiyor ,kayıp sevdalarda buluyorum gönlümü..."

Elindeki yüzüğe baktı genç kız. Mahallede her zaman dalga geçtiği, adını insandan bozma koyduğu, yıllarca aşağıladığı adam ile nişanlıydı artık. Bol ve uzun pantolonu, dede kazağı ve uzun sakalları ile ilgiyi nasıl üzerine çektiğini anlamıyordu. Mahalledeki kızların dalga geçtiği içten içe hayranlık duyduğu biri olduğunu biliyordu. Feriştah ise mahallede bakanın bir daha baktığı, idealleri olan fakat bir üniversite bile tutturamayan, burnundan kıl aldırmayan bir kızdı. İkisi bir o kadar zıt, bir o kadar aynı idi. Bir o kadar yarım, bir o kadar tamdı. !!! Kesinlikle zengin acımasız güçlü erkek karakter ve masum, saf kız hikayesi değildir.!!! 2.KİTAP :KAHKÜLLÜ

Sağlık Meslek Lisesi'nde on birinci sınıf öğrencisi stajyer Ela'nın yaşamından kesitler sunacak bir hikâyedir. Eğlence amaçlı yazılmıştır. *** "Tembel hayvan mı daha üşengeçtir, tembel Ela mı?" O ben oluyorum bu arada sevgiler. "Kış uykusuna yatan bir ayı mı daha çok uyur yoksa Ela mı? Bu sene notlarımı yükseltmek için çalışacağım bir üçüncü dönem olacak mı yoksa olsa da yine çalışmayacağım için gerek yok mu? Tavuk mu yumurtadan çıkar yoksa yumurta mı ta..." Bir şeye çarpmamla sırtüstü yeri boyladığım için deli sorularıma bir reklam arası vermek zorunda kaldım. Kafamı yere çarptığım ve beyin kanaması geçiriyorsam eğer ölmek istemediğim için yavaşça doğruldum. Karşımda bir çift çatılmış kaş ve ateş püsküren gözle karşılaşınca yutkundum. Çarptığım şey doktormuş meğer. Ben de şey sandım. İlahi ben. Ahahaha. Durumu idrak etmemle gözlerim faltaşı gibi açıldı. Bildiğiniz doktora çarpmıştım. *** Başlangıç tarihi: 02/02/2018 Bitiş tarihi: 16/11/2018

Herkesin hayatta en az bir amacı vardır. Benim amacım iyi bir hemşire olabilmek... ve yöntemim gülümsemek... Herkesin aksine gülümsemekten bir an bile vazgeçmeyecek bir hemşire olacaktım. Hastalarıma gülümseyerek iyi gelecektim. Tek amacım buydu. Tabi ilk staj deneyimimi onkoloji de yapmak planlarım dahilinde yoktu. Hele Onur gibi bir hastam olacağını hiç düşünmemiştim. Onur... zorlu bir hastaydı. İletişime kapalı, kimseyi umursamayan, konuştuğunda insanı terslemekten çekinmeyecek biriydi. İnsanı kolayca kırabilecek ve bunu düzeltmek için gram uğraşmayacak biriydi. Tüm bunlara dayanabilirdim ama ölümü kabullenmiş olması... bunu aşmakta zorlanıyordum. Herkesin hikayesi iyi bitmek zorunda değildi ama Onur'unki iyi bitmeliydi. O bunu hak ediyordu... (Sevdim isimli hikayemin kurgusu üzerinde biraz oynayacağım. Ve yeni ismi olan Seni Bana Getirdi olarak yayımlayacağım.) Not; Kapak için Sinem_Ekin isimli okuyucuma çok teşekkür ederiiim <3<3 (Kapak gönderirseniz seve seve kullanırııım ^^ )