30.05.2018 #1 Ağlıyordu kadın..Aylar geçse de dinmemişti acısı,sönmemişti yürek yangını..Dilsizdi kadının acıları.Kimselere diyememişti derdini,yaktığı ağıtlar kendi canını yakmaktan başka bir şeye yaramamıştı. Hiç haketmedigi halde kanatları kırılmıştı.. Kendini Fıratın buz gibi sularına bırakırken düşündüğü tek şey buydu kadının.Ölümden başka çaresi kalmamıştı.Tek suçu sevmek olan bu kadın zaten yaşarken ölmüştü..Ölüm onun tek çaresiydi..Yaşayamazdı bu utançla..İnsanların başka gözlerle bakmasını kaldıramazdı yüreği..Kendinden ve karnındaki bebeğinden çoktan vazgeçmişti bile..Tıpkı nefes almaktan vazgeçtiği gibi . Derin bir nefes aldı ve zayıf kollarını karnına doladı kadın. Özürdiledi taşıdığı candan..Hem babası adına,hemde yaptığı korkaklık adına. Sonra o adam geldi aklına,sevdiği nişanlısı olan adam ..Hiç acımadan tecavüz edip canından can alan,canlı canlı bir metre çukurun altına gömüp,kapanmayacak kadar derin yaralar bırakan o adam . Peki kim di bu kadın ? O Amed'in kara topraklarında susuz kalmış,hayatın tüm acımasızlıkları tokat misali bir bir yüzüne çarpan,gece karası saçları ile sevdiği adama cehennemi yaşatan, geçtiği her yeri simsiyah gözleri ile yakan ve bir hiç uğruna diri diri toprağa gömülen Dila Ateşoğluy'du..

" Dillerdeki yasaklı cümlelerin yanlış kişilerde telefuz edildiği yerdeyim. Bugün birine güvensem ertesi gün ihanetindeyim. 🍃 " Kadın bir yerden güç almak istercesine arkasında duran duvara yaslandı. Ne duyuyor, ne görüyor, nede hissedebiliyordu. Daha bir kaç dakika öncesine kadar ne kadar mutlu olduğunu düşündü kısa bir an... Peki ya şimdi? Neydi bu duydukları? Hayatında ki bütün doğruları havada ki toz zerrelerine takınarak teker teker kendinden uzaklaşmaya başlamıştı. Yada o öyle istiyordu... Ertelenmiş bir itirafın bedenine kaldıramayacağı izler bırakacağını nerden bilebilirdi ki? " Bu kadar güçsüz olamazsın! " Yavaş yavaş başını kaldırdı kadın,ve harelerini karşısındaki adama çevirdi. Onun sözleriyle dudaklarında küçük bir tebessüm yer aldı. " Gücümü İçimdeki güçsüzlükle boğuşurken tükettim." Şaşırmıştı adam. Onu hep asi biri olarak gördüğü için bu tepkiyi beklemiyordu. Ama bilmediği daha o kadar çok şey vardı ki! Yaraları vardı kadının, kapanmayacak yaraları... Adamın her seferde kanatıp hiç göremediği yaraları...