"Kapımın önünden başka bayılacak yer bulamadın mı?" "Sen ne kadar kaba bir adamsın ya? Sanki ben seçtim bayılacağım yeri! Hatta inanır mısın? Kapının önünden geçerken dedim ki burası bayılmak için çok uygun bir yer. Burada bayılırsam dağdan inen bir takım elbiseli ayı gelir ve beni kurtarır! O ayı da sen oldun!" "Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Bana ayı mı dedin sen?" "Ben sana takım elbiseli ayı dedim. Sadece niye bir kısmını alındın ki?" * "Bu yazı da ne?" "Dikkat! Mafya var!" "Hadi ya! İyi ki okudun! Benim okuma yazmam yoktu zaten" "Sen kültürsüz bir mafya mısın? Hiç yakıştıramadım! Çok ayıp! İstersen öğretebilirim!" "Hay Allah'ım sen bana sabır ver! Sülük gibi yapıştın bir de gitmiyorsun ya! Ben sana ne yazıyor demedim! Niye arabamın camındaydı bu?" "Hani bebek olan arabalara yazıyorlar ya 'dikkat! Bebek var!' ben de düşündüm ve dedim ki mafya olan arabaya 'dikkat! Mafya var' yazmak gerekir? Kötü mü düşünmüşüm?"

Doğa birgün okuldan evine doğru yürürken arkasından biri yaklaşarak burnuna dayandığı ilaç ile bayılır. Gözlerini açtığında ellerini oynatmaya çalışır ama bir türlü oynatamaz. Kafasını ellerine baktığında duvara zincirle bağlı olduğunu görür ve çok şaşırır neler oluyor hiç bilmiyordu. Ellerini zincirden kurtarmayı denedi ama canı çok acımıştı. Bir süre sonra kapı korkunç bir şekilde açıldı ve hiç tanımadığı mafya tipli bir adam girdi. Ellerini cebinden çıkarıp kıza doğru yaklaşır "Demek o sensin güzelim yazık oldu bu güzelliğe" diyerek kahkaha attı. Ve arkasını dönerek kapıya doğru yürümeye başladı duyduğu şeyle arkasına döndü "Bak ne olur bırak beni sizi tanımıyorum lütfen bırakın gideyim lütfen" dedi tüm samimiyetle kıza bakarak konuşmaya başlar. "Ben Rüzgar Yılmaz sadece bunu bilmen yeterli zaten ilerde anlarsın" diyerek kızı orda bırakarak çekip gider... BAKALIM BUNDAN SONRA NELER OLACAK?¿ . OKUYALIM GÖRELİM BAKALIM DOĞA VE RÜZGAR'IN HİKAYESİNE HAZIRMISINIZ BEĞENİP YORUM YAPARSANIZ ÇOK SEVİNİRİM