Historia alternatywna, rok 2019. Rzesza wygrała. Personifikacje podbitych narodów wyczekują już śmierci, rozsiane po imperium pracują, by wypełnić jakoś swoje dni i mieć na chleb. Litwa pracuje jako nauczyciel muzyki, nosi żałobę i zastanawia się, kiedy nadejdzie koniec. Tymczasem w ogólnoniemieckiej sieci, Netzwerku, znikąd pojawia się niejaki Schwäne i zaczyna wysyłać wiadomości, a Litwa nabiera podejrzeń co do jego prawdziwej tożsamości... LietPol.

Prawda o istnieniu antropomorficznych personifikacji państw wychodzi na jaw. Cały świat szaleje i miota się między szokiem a wyparciem. Jak poradzą sobie w tej nowej rzeczywistości personifikację, które nauczone były życia w ukryciu z dala od kamer i aparatów?

Feliks podczas drugiej wojny światowej traci wzrok. Jak poradzi sobie w tych okrutnych mrocznych czasach. Czy ktoś poda mu rękę?

Feliks z Taurysem i Nikolaiem organizują tygodniowy obóz integracyjny dla Unii Europejskiej. Muszą poradzić sobie z brakiem funduszy, rozrywkami dla zaproszonych gości, wyżywieniem i zakwaterowaniem, irytującym RusPrusem(?) oraz z tym, by Puszcza Białowieska nie zamieniła się w Pogorzelisko Białowieskie... LietPol, wspomniany quasi!RusPrus, cień LietBela, bardzo duża porcja absurdu, alkoholu i braku poprawności politycznej, szczypta headkanonu i OOC, i odrobina powagi. Okładka wykonana przez @Lupenira

Rozmawialiśmy co noc... Pamiętasz, Liciu? Jak spotykaliśmy się potajemnie, a każdy na dworze myślał, że śpimy. Gdy w blasku świec wyznawane były najskrytsze uczucia. Przypieczętowane czułymi pocałunkami. Kiedy twoja drobna litewska dłoń dotykała mojej, czułem się, jakby sam Bóg kazał zesłać Cię tu... Na nasz Wawel

Jak mógłbym znów spojrzeć w twoje oczy? Na myśl o tobie rozrywa się moje serce. Nie mogę patrzeć na nic, co przypomina o tobie. Często myślę, że mógłbym cię nienawidzić. Czemu po prostu nie mogę oderwać od ciebie wzroku? Czemu nie umiem wystawić cię za drzwi i kazać ci nie wracać? Czemu? Human AU, LietPol. Miłego czytania. Art z okładki autorstwa aphpoland na tumblr.