Eski bir düşman intikam arzusu ile geri gelmişti. Ve üstelik şimdi hiç olmadığı kadar da güçlüydü. Onunla birlikte geri gelen karanlık, yedi evrende yaşayan insanlar için bir tehdit oluşturuyordu. Sihir gücünü kaybetmeye başlamıştı. İnsanlar kayboluyor, açıklanamayan ölümler meydana geliyordu. Ve şimdi Koruyuculara hiç olmadığı kadar fazla ihtiyaç vardı. Anna, köyünde yaşayan diğer her insan kadar sıradandı. Babasının ölümünün ardından annesi ve küçük kız kardeşine bakmak dışında daha önemli bir şey yoktu onun için. Oysa hayatı, yeni Koruyucu seçilmesi ile tamamen değişmişti. O, artık diğerleri gibi yedi evreni korumalı ve tehlikeye karşı savaşmalıydı. Yapması gereken çok şey vardı ancak öğrenmesi için yeterli vakit yoktu. Düşman gittikçe yaklaşmıştı ve tehlike krallığı yok etmeden önce gerçek bir Koruyucu nasıl olmalı öğrenmek zorundaydı. • Muhafız Serisi I- Yedinci Koruyucu (1. Kitap) Muhafız Serisi II- İsyan Çanları (2. Kitap) ------------------------------ 14.11.2022: Devam kitabı İsyan Çanları yayımdan kaldırılmıştır ve yeni bölüm gelmeyecektir. Yedinci Koruyucu serisi için açıklama yakında gelecek! 01.12.2022: Yedinci Koruyucu, "The Seventh Protector" adıyla Amazon'da satışa çıktı! Aşağıdaki linkten İngilizce versiyonunu basılı kitap ya da ebook olarak satın alabilirsiniz! The Seventh Protector https://a.co/d/ffTbXD2

"Ve yine hastanedeyim , hala alışamadım her ne kadar vakit geçirsem de bu ortama... Yani tuhaf değil mi? Birileri ölürken birileri doğuyor.. Kiminin kahkaha sesi, kiminin acı çığlığı yankılanıyor bu koridorlarda... Ve belki de bir aşk doğar bu çeşitli duyguları barındıran hastane koridorlarında.."

Biz insanlar çok hata yaparız.Ders aldıklarımızda olur iyiki ve keşkelerimizde olur.Zamanı geri döndürmek istediğimiz o kadar çok an olur ki .O küçük kıvılcımları tekrar yaşamak isteriz. Bazen de alışamadığımız zamanlar, duymak istemediğimiz sözcükler ve eskileri özlediğimiz hatıralar olur bu hayatta.Belki de bu yüzden başlangıç yapamazsın hayata yada yaptığın başlangıçlar ıssız ve sessiz hayata sürükler seni.Kalbin ıssız ve yorgun benliğin ise keşkelerle dolu ve her gün benliğinden biraz daha koparsın her gün biraz daha duygulara hapsolursun.İnsan aslında bundan ibarettir.Hasretinle ve ümitleriyle doludur.Her gözyaşı özlemle akar, her gün yaralı bir kuşun çığlığını biraz daha duyarsın,ve her gün biraz daha umutla dolu olursun.Belki insan her gün biraz daha güçlü hisseder.Belki o bir gün gelir umuduyla her gün biraz daha güçlenir.Gece gündüz o ay ışığındaki kızı beklersin ,aydınlığa kavuşmaz gönlün belki göremezsin yarını o masum gülüşünü göremem belki.Işte bu yüzden her gün biraz daha umutla dolu olursun, belki bir gün gelir de masum gülüşünü bir kez daha görürsün diye.Zaten insan bundan ibaret değil midir?Umudu olmayan insan ıssız vücuda benzer.İnsan umudu olmadan nasıl bağlanabilir ki hayata benliğine yada aşka nasıl bağlı kalabilir.Aşk hissetmektir sanki onun kalbindeymişsin gibi hissetmektir aşk.Denizin bir başka mavi olduğu zamanda bir başka dalgalandığı zamanda tekrar aşık olursun.Bir kez daha hissedersin bu kalbin onun için attığını seni sen yapanın o olduğunu tekrar hissedersin.Aşk ve umutla dolu bir insan her gün yüreği küçük kıvılcımlarla dolu bir insandır.Aşk hem bir o kadar ıssız ve sessiz hem bir o kadar da seni tamamlayandır. Aşk her gün biraz daha ıssız dalgalara seni seviyorum diye bağışçasına yaşamaktır. Her gözyaşın özlemle de aksa.Yine o ıssız dalgalar seni seviyorum dem

Bildiğiniz tüm hikayeleri unutun Bildiğiniz tüm yaşanmışlıkları unutun Sadece bir gerçek kalsın elinizde ...ACI... Hayatı elinden alınırken, Sadece imam nikahı kıyılırken, Sevmediği bir adamla evlendirilirken, O sadece 17'sini yeni bitirmişti. Anteb hiç mi gülmezdi insanın yüzüne? Hiç mi mutlu olmasını bekleyemezdi?Ya hayal ettikleri bir gün olsun gerçekleşmez miydi? "Beyaz gelinlikle gelemedin.Ama beyaz kefenle uğurlanacağından emin olabilirsin gelin ağam." Kadir hanoğlu Cemre Wattpadde ŞERİVAN adında ilk kitaptır Genel kurgu#219 Genel kurgu#193 Genel kurgu#127 09.05.2017

Zerya

-Berfin bak ben bunu isteyerek yapmadım. Özür dilerim. Beni affedebilecek misin? +Peki ya sen Baran ağa sen benim çocuğumu geri getirebilecek misin?

☆ Tüm hakları şahsıma aittir. ☆ Dışarıdan bakıldığında birbirinden farklı görünen iki hayat! Birbirine inatla çarpan iki kalp! Bir taraf Karadeniz'in sert dalgası, Diğer taraf Doğu'nun ılık rüzgarı. "Ilgar YÜCESOY & Ilım HAZNEDAROĞLU" Birbirlerine karşı hissettikleri o tutku dolu aşk, tüm engelleri aşmalarına yetecek miydi? #25Mart2016

Karadeniz'in mahalle sıcaklığı uğruna yanan odunlardı onlar. Erkekleri kütük, kadınları daldı. İnadı kemer diye bellerine bağlamış, gücü zırh diye kuşananlardı. Sadece sevdiklerine karşı çıplak kalmayı kabullenmiş kalplerdi. ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! ¡! Platonik teşhisi konulmuş bir kızın, virüsü olan adamla tedavi sürecidiydi bu satırlar. Her bir kelime hap tanesiydi sevmeye muhtaç gönüller için. Ben mi? Bende bu hikaye isimli hastanenin doktoruydum işte. Randevuya gerek yok, kapıyı çalıp girmeniz yeterli... *Argo içerir!

Dizeler zihninden geçerken etkileyici bir parfüm kokusu doldu burnuna. Kokunun kimden geldiğini anlamak için etrafına bakarken ilk zilin çaldığını duydu. Hafta içi yapılacak özel maç nedeniyle bugün ilk iki ders takım idmanı vardı. Geç kalmamak için koşturmaya başladı, sırt çantasını acele ile sırasına bıraktıktan sonra antrenmanın yapılacağı bahçeye gitmek üzere sınıftan çıktı. Koridorda bir iki adım atmıştı ki bahçedeki güzel koku yine genzine doldu. O an yürümeyi bıraktı. Eli istemsizce havalanırken sanki o enfes kokuyu tutabilecekmiş gibi parmaklarını açıp kapadı, merakla ve heyecanla kokunun kaynağını bulmaya çalıştı. Birkaç metre ilerisinde kumral saçlarını atkuyruğu yapmış, bir altmış boylarında incecik bir kızın yürüdüğünü fark gördü. Her adım attığında ipek gibi saçlarının dalgalanışını izledi bir süre... Kız yüzünü ona doğru çevirdiğinde eli gayriihtiyari kalbine gitti. Bembeyaz teni pürüzsüz, çıkık elmacık kemiklerinin üstü ise hafif pembeydi. Elaya çalan iri gözleri ışık saçıyordu. Bu kızı daha önce hiç görmemişti. "Kim bu kız?"

Soğuk.. Sadece insanın vücudunun titremesi değildir ki. Soğuk insanların birbirlerine olan mesafesi, insanların yüzleşmeye korktuğu korkularıdır. Soğuk küçük bir kız çocuğunun çığlığıdır. Titrek ve korkak. Soğuk ve umudunu kaybeden, ölü bedenlerin yeri... Hayatın asıl rengiyle yüzleşmek istemeyen korkak ve bir o kadar güçlü bir adam... Azad Soydanlı... O her zaman başı dik, övülen, örnek gösterilen bir adam. O dışarıdan güçlü görünen oysa ki içindeki küçük çocukla mücadele etmeye çalışan bir adam. O her zaman dengede tuttuğu terazi de boğuşan bir adam. O içinde yaşadığı acıları göstermemek için çabalayan bir adam... Hiç bir zaman mutlu olamamış bir kadın. Her şeye rağmen umudunu yitirmeyen, sürekli hayaller kurarak o hayalleri yeşertmek isteyen bir kadın. Yüreğinde ki acılarla boğuşan bir kadın... Şevval Soydanlı... Yine hayalleri olan bir kadın fakat hayallerini söndüren bir hayat. Her şeye rağmen şükür eden bir kadın. Yüreğinde her zaman acı olan ve bu acının ara sıra aşkının önüne geçmesine izin veren bir kadın. Sinirlendiğinde gözü hiç bir şey görmeyen bir kadın. Armina Soydanlı... Ve hayat... Her şeye rağmen insanların yüzünü gülümseten hayat. Bazen acı olan bazen tatlı olan hayat. Sen bu insanların yüzünü gülümsetecek misin?