Kapak yapımı ; buse_aydogdu Okulda kalemliğini çantasından çıkarmaya üşendiği için her kitabının içinde kalem bulunduran Selim, Sırf hayranı olduğu Ajdar daha fazla para kazansın diye her telefonuna girdiğinde müzik çalarına bir tane Ajdar şarkısı indiren Berkan, Sinirlendiği zaman telefonuna kıyamadığı için normal insanların aksine telefonunu yere fırlatmak yerine üşenmeden kabını çıkarıp telefon kabını duvara fırlatan Asya, Ve sırf sarışın kızların hesaplarını stalklayabilmek için tüm gece komşunun Wi-Fi'sine bağlanmaya çalışan Meriç. Eğer sizde bu kitapta kendinizden parçalar görüyorsanız çoktan onların Sindirella'ların converse giyindiği, Rapunzel'lerin saçlarını kestiği çılgın dünyalarına davet edilmişsinizdir demektir. O zaman Berkan'la beraber Ajdar dinleyip Selim'le beraber Melis'in etrafındaki erkekleri dövelim. Ya da Meriç gibi küfür edip Asya gibi dans edelim. Hala tereddüt mü ediyorsun? O 'Oku' butonuna bas ve sende bize katıl. Unutma, sen yoksan hala bir kişi eksiğiz! 01.01.2017

"Bir gülü sevdim bir seni sevdim." (Kapak Tasarımı: @missb ) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Adam, şafak sökerken yığmıştı ölü denizlerini göğsüne. Tebessümüne giydirdiği kefeni ustalıkla yüreğindeki mezarlığa kabul etmişti kadın. Sessizliğin alevinde yanan adamla, adamın küllerinde matem tutan kadının hikâyesi... Ne bir sessizlik bu kadar sağır edici olmuştu, Ne de mâtem tutmak bu kadar ıssız kalmıştı. Şişşt, şimdi kelimelerini kaldır rafa. Bu hikâye, ıssızlığın sessizliğine müptelâ. ▫'Silmesinler İzlerimi' kitabımın Ege'siyle, 'Kelebekler Sevmeden Ölmezler' kitabımın Ada'sının hikayesidir. Anlamak için kitapları okumanıza gerek yoktur. Ama okursanız ikisinin de ailesi hakkında bilgi sahibi olabilirsiniz.▫

17. yaş gününde Melisa, ailesi hakkında öğrendiği gerçekle ne yapacağını bilemez ve bir süreliğine İstanbul'dan İzmir'e giderek ablasıyla yaşamaya karar verir. Her şeyin daha iyi olacağını sanan genç kız, okulda karşılaştığı zorluklar karşısında ne yapacaktır? Genç Kız Edebiyatı #1 Genç Kız Edebiyatı #2 Genç Kız Edebiyatı #3 Her gün bir mücadeledir. ~31.08.2017 🥀 Bu kitap, 12.yaşıma ithaf edilmiştir. Kapak Tasarımı: @csnaber

"Tavukları pişirmişim, hacıyıda çarşıya göndermişim Tavukları pişirmişim, merveyide çarşıya göndermişim. Merve tavuk ,tavuk; tavuklara inanma! Tavuklar köti köti, tavuklar zalım zalım. Merveyide pişirmişim, tavuğuda çarşıya göndermişim" Galiba bi yerde yanlış söylüyorum ama çözemedim. Hımmm, bir problem yok. "Ulan hangi şarkı katili bunu söylüyor?" Can abimin dediği şey ile sırıttıp elimi kaldırdım. Eeee sonuçta mükkemel bir şarkı koymuştum ortaya, taktir edilmem gerehli Hey, hey! Sen! Gelde bana eşlik et Beraber kuş olup hayallerimizin üstünden uçalım, içine girmeyelim çıkamayız. ❤❤❤❤ Onun dünyasında normallik yasak. O hayata kendi yönünü katmayı seven bir leylek. Hayata mutluluk getirmeyi iyi bilen bir mal. Bir delikten kendi hayatını tasarlayan bir deli. Pembe hayalleri yok olmuş bir peri. Onun kadar mal, gereksiz, salak, deli birini göremezsin. O seni bu dünyada bekliyor, ya sen onun bu çılgın dünyasına hazırmısın? Hazır değilsen seni 3 hayır ile uğurlayabiliriz ama hazırsan; ağlayıp, gülüp, şaşırıp, kızmaya hazır ol! Hadi başla! Bakalım sonuna gelebilecek kadar çılgınmısın? (Eski Adı: Leylak Kuşu) ❤❤❤❤❤❤ Eğleneceğin kadar ağlayıp, sövebileceğin bir kitap.😄😄 Ama ağlayıp söverken bile gülmeye hazır ol😄😄😄 Atmadığınız kahkaları atacaksınız💗 Kitabın; karakterle, sözlerle vb. Herşeyle bana aittir, çakarsanız yasal işlem başlatmaktan çekinmem! ufak yazım hataları için özür dilerim ❤❤❤❤❤❤

Rezillik göbek adı olan bir kızın yaptığı mallıklar ve bir işe kalkıştığında sonu rezillikle biten saçma ama bir o kadarda komik anıları...

Burada onlar ile ilgili resim vardır

"Bizim yıldızımız kayarken kuyruğunu kalplerimize düğümlemişti. Bu yüzdendi birbirimizden vazgeçemeyişimiz..." Şan, şöhret, para, ün... Kısacası sahip olduğunuz her şeyi bir anda kaybetseydiniz ne yapardınız? Aksel Aras, hayallerin de ötesinde bir hayata sahipti. Karizmatik duruşu, güzel sesi, kariyeri... Onu zirveye taşıyan birkaç unsurdu sadece. Ama hayatı suratsız menajerinin ona ayarladığı gereksiz röportajlar, katalog ve dergi çekimleri birde sıkıcı toplantılardan ibaretti. Soylu bir ailenin veliahdı olmasından mütevellit köklü bir holdinginde sorumluluğu omuzlarında taşıdığı bir yığın yükten sadece biriydi. Ama bir gün bir şey oldu, Aras ailesi iflas etti. Yani herkesin hayran olduğu adam bir anda tüm mal varlığını ve ününü kaybetti! Şimdi İstanbul'un kuytu kenar mahallelerinden birinde, sobalı bir gecekonduda, eski ultra lüks yaşamından kilometrelerce uzakta hayatına devam etmek zorundaydı. Ve yıllardır kimseye tek bir kez bile muhtaç kalmadan yaşayan Aksel Aras'ın yeni hayatındaki sorunlarla mücadele edebilmesi ve eski hayatına geri dönebilmesi için bir kenar mahalle kızına ihtiyacı vardı! Kapak tasarım: @sepuoia Eski ve ara verilmiş bir hikayedir. Eğer bu hikayeyi Wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orjinal halinde ve güvenli bir şekilde okuyorsan lütfen, Wattpad'deki "@aleynaozgul1" isimli profilimden oku. Teşekkür ederim.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...