Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

"Bu kadar kötü birine dönüşeceğin aklımın ucundan geçmezdi Azra." "Daha yeni başlıyorum." Oyun başlasın.

"İyi misin?" Dedim tedirgince.Başını kaldırarak sırıttı. "Hem de hiç olmadığım kadar..." ... Başlangıç - 2018 Bitiş - 2020 (Cringe içerebilir.)

Gemiler batınca denizin canı acır ya, benim acım da öyle işte. İçimde her gün batan bir gemi ile yaşıyorum. Ama her şey bitmek için başlıyor, anladım. Hiç kimsenin haberi yok, ölüyorum. Ve da ayrı yazılır bazen, unutmayın. Onun içtiği sigaranın dumanını içime çektiğimde anladım ki; güzel günlerim var, yağmurla ıslanan. Kimi sevsem canımı yakıyor ölesiye. Ve ben bundan çok yoruldum. Şayet; nefes almak yaşamak değildir... ----------- "Çünkü ben çok yoruldum, seni sadece rüyalarda görmekten. Gelmeyeceğini bile bile bekledim. Derdim oldun haberin yok! Parmak uçlarında yürüdüm, hatıralar uyanmasın diye! Belki yarın daha güzel olur diye günlerimi harcadım! İçimdeki dünyanın gökyüzüydün! Neden şimdi o dünyada bir cam kırığı oldun! Bana gülmeyi bir kez daha öğretemezsin. Çok canımı yaktın." *Tüm hakları merdivenin altında saklanan çocuğun cebinde saklıdır.

"Ada kızım bu sen değilsin" Her zaman olduğu gibi annem haklıydı. Ben artık eski ben olamıyordum. *** "Senin canını kimsenin yakmasına izin vermeyeceğim Ali, benden başka kimsenin." diyerek fısıldadı kulağıma ve gitti. Bana güzel bir şey mi demişti yoksa tehdit mi etmişti yine. Düşünme düşünme sen güçlüsün düşünme. *** Ada, 17 yaşında lise3 öğrencisidir ve yeni okuluna geçiş yapar. Aslında bu Ada için artık rutin bir şey olmuştur. Tam bir bela mıknatısıdır ve bu yeni okulundan mezun olması gerekmektedir. Peki bunu başarabilecek mi? Arda ise belanın sözlükteki karşılığıdır. Eline düşen bir daha kurtulamamış, nam salmış bir kötüdür. Şu zamana kadar aşkı küçümsemiştir. Peki ya kendi aşkın eline düşerse kurtulmayı başarabilecek mi?

"Artık çocuk değiliz susarak da konuşabiliriz "

Bacaklarımın titremesini ve ayaklarımın geri adım atmasını umursamadan zorlukla da olsa ulaştım yanına. Çöktüm yavaşça mezarının başına. Geçen sene, tam da bugün. Kaybetmiştim onu, kalbimi, nefesimi, her şeyimi... Toprağına attım elimi. Sıcaktı, her zamanki gibi... Avucuma doldurduğum toprağı sımsıkı tutup burnuma yaklaştırdım. O kokuyordu hala. Nasıl da özlemişim. Biraz daha yukarı çıkardım elimi. Yanağına denk gelecek şekilde. Elimi her yanağına koyuşumda ne güzel öperdi avucumu. Nasıl güzel işlerdi ruhuma. Gözlerim, biriken duygularımın esiri olan göz yaşlarımı daha fazla içinde tutamayınca bıraktı kendini. Hemen ardından "Baba," diyen yumuşak bir ses duyduğumda döndüm arkamı. Gömleğimin kol kısmını tutmuştu sımsıkı. "Annem, orada mı?" diye sordu masmavi bakan gözleriyle. Ne güzeldi öyle. Tıpkı annesi gibi... Her şeyi merak edip durmadan soru soran, benim güzel miniğim gibi... Gülümsedim zor da olsa. Gözlerimi bir an için sıkıca kapatıp akıttım tekrar göz yaşlarımı. Ayaz çöktü yavaşça mezarın yanına. "Anne," dedi sesinin en saf tonunda. "Ben geldim." Yutkunarak gözlerimi son kez kapatıp göz yaşlarımı yeniden serbest bıraktıktan sonra doğrulup mermere oturdum. Dudağımı hafifçe mezar taşına bastırdım alnından öpercesine. İyice ağırlaşan elimi yavaşça kaldırıp parmaklarımı adının üzerinde gezdirdim. 'Derin Atakol' Ne de güzel yakışmıştı soyadım, adının yanına.

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Sana bakmak canımı acıtıyor.Neden böyle olmak zorunda Rüzgar? Papatyaların canı acımak zorunda mı hep? Hiç bir papatyanın canı acımaz İnci. Yalnızca....Senin canın acır,çünkü sen ait olduğun topraklarda değilsin.Seni kopardım ben toprağından. Sen güzel bir papatyaydın ufaklık.Bense bencil bir adam.Sen güzeldin,bense bencil.Seni topraklarından kopardım,öleceğini bile bile.Dedim ya ben bencil bir adamdım,sen ise güzel bir papatya. Beni kendi gökyüzüne dik o zaman,beni oraya göm.Ait olduğum yere. Ben bir tek senin papatyan olacağım buzul adam.Bir tek senin karanlık gecende solacağım.Olmayan ruhunu bana kiralar mısın? Gel,buyur.Yalnız kusura bakma ruhum biraz dağınık bu aralar. Oturacak yer yok,belki ayakta duracak kadar...