"ΒΟΗΘΕΙΑ ...άσε με κάτω παλιό..." Φωνάζω χτυπώντας μανιωδώς την πλάτη του ενώ εκείνος προχωράει σαν να μην συμβαίνει τίποτα " αν δεν σταματήσεις δεν το έχω σε τίποτα να σε σκοτώσω μικρή "μου λεει Κι εγώ κοκαλωνω στην θέση μου

Η απαγωγή είναι μόνο η αρχή #3 θέσει στην περιπέτεια 24/10/17

«Που πας χωρίς εμένα πριγκίπισσα;» «Γιατί με εσένα που πάω;» «Στην κόλαση.» •she is his little princess • ❌DON'T COPY THIS STORY❌ {τα πρώτα κεφαλαία χρειάζονται οπωσδήποτε διόρθωση} 1ο βιβλίο (γράφτηκε σε ηλικία των 15-16)

《Έχεις αλλάξει τόσο γαμημένα πολύ》 της λέω κοιτάζοντάς την. Είναι όμορφη. Και πριν ήταν όμορφη. Αλλά τώρα, το έχουν καταλάβει όλοι. 《Δε μπορούσα να μείνω το κοριτσάκι που σε φοβόταν Άντη》 μου απαντάει εχθρικά βγάζοντας ένα τσιγάρο απ'το κουτί 《Δες η κατάσταση δεν είναι όπως φαίνεται》 λέω προσπαθώντας να δικαιολογηθώ. 《Όχι Άντη! Έτσι είναι ακριβώς! Όλοι ανεξαιρέτως μου φερόσασταν σα σκουπίδι.》 μου λέει και ρουφάει μια τζούρα απ'το τσιγάρο της 《Όμως κρίμα. Τώρα πια οι ρόλοι έχουν αλλάξει αγοράκι》 Είναι τόσο... διαφορετική. Έχει θάρρος και να μου μιλήσει και να μου αντιμιλήσει. Έχει αλλάξει τόσο γαμημένα πολύ. Και δε ξέρω αν αυτό μου αρέσει ή όχι. ••••••• Ο Άντης, ένα αγόρι που εξαιτίας της μεγάλης του γοητείας και του αυταρχικού χαρακτήρα του, μπορεί να έχει ότι θέλει. Ένα κορίτσι όμως καταφέρνει να του θυμίσει συναισθήματα που είχε ξεχάσει, να του δημιουργήσει σύγχιση και να τον πληγώσει βαθιά. Ένα κορίτσι, μια εκδίκηση, μια παρέα.. Και εσύ νομίζεις πως ξέρεις τον Άντη; Γελάστικες.

Η Στέλλα έχασε τους γονείς της από πολύ μικρή. Όταν αποφάσισε να το σκάσει από το ορφανοτροφείο την κηδεμονία της ανέλαβε ο Αχιλλέας. Η Στέλλα λάτρευε τον αθλητισμό για αυτό και ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με το box. Πλέον η εικοσιτετράχρονη Στέλλα μπλεγμένη σε παράνομους αγώνες πάλης για τους οποίους και πληρώνεται. Ο Εικοσιεξάχρονος Αλέξανδρος (Άλεξ) είναι αστυνομικός. συναντά την Στέλλα τυχαία μια νύχτα όταν κάποιο προσπάθησαν να την ληστέψουν. Την ερωτεύτηκε και λίγοι καιρό μετά κατέληξαν μαζί. Η Στέλλα δεν μιλούσε πολύ για την ζωή της για αυτό και ο Άλεξ γνώριζε ελάχιστα πράγματα για εκείνη σε αντίθεση με την Στέλλα που ήξερε σχεδόν τα πάντα για εκείνον και το πιο βασικό ήταν ότι ήξερε την δουλειά του... η οποία μπορούσε να την κάψει. Ο Άλεξ δεν ξέρει για τους παράνομους αγώνες που παίρνει μέρος η Στέλλα. Θα το μάθει; Και αν το μάθει ποια θα είναι η αντίδραση του; Θα μπορέσει να είναι με την Στέλλα ή τα ψέματα που του λέει θα μπουν ανάμεσα τους και θα τους χωρίσουν; Ελπίζω Να Σας Αρέσει

"Τώρα γιατί το έκανες αυτό;" "Γιατί μόνο εγώ θα βλέπω τις sexy φώτο σου και το tattoo σου! Και κάποια στιγμή θα πηδιόμαστε όντως όπως έλεγα και στον σερβιτορούλη" Το τελευταίο το ψυθιρίζει στο αυτί μου και μου δαγκώνει τον λοβό. Ανατριχιάζω ολόκληρη. Πώς έχει τέτοια επιρροή πάνω μου; ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΠΟΞΕΡΑΚΙ;;; "Αυτά δεν ήθελες;" ρωτάει και μου δίνει το κουτί με τα δημητριακά. Πιάνει τον έτοιμο πια καφέ του και μου κλείνει το μάτι. " Ααα και πού' σαι...πιο μακριά σορτσάκια την επόμενη φορά, εντάξει μωρό μου; Δεν είσαι μόνη σου εδώ" Έχω μείνει στήλη άλατος, αλλά ενα χαμόγελο μου ξεφεύγει. Να δούμε στο τέλος ποιος θα παρακαλάει ποιον... Εξώφυλλο: @surnair

Η Κλειω ένα φιλόδοξο κορίτσι με πολλές απαιτήσεις και ο Χρήστος ένας εριστικός χαρακτήρας με ανάγκη για στοργή και φροντίδα Ενας τυχαιος αγωνας του Χρηστου θα φερει πολλες εξελιξεις στην καθημερινη ρουτινα της Κλειους. Ο Χρηστος θα πρεπει να ερθει αντιμετωπος με καποια γεγοτοτα του παρελθοντος που τον εχουν στοιχειωσει. Θα μπορέσει η αγάπη να τους ενώσει στο τελος ή θα παραδοθούν στο έλεος του εγωισμού τους;

"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.

Η Καμέλια, είναι μια μετρημένη κοπέλα, αριστούχα μαθήτρια και έχει τα πάντα προγραμματισμένα στην ζωή της. Όλα αλλάζουν όταν γνωρίζει τον αναρχικό Άλεξ, σε μια πορεία όπου της σώζει την ζωή. Τι θα γίνει όταν οι δύο διαφορετικοί κόσμοι τους, θα θελήσουν να ενωθούν; ''Μην φοβάσαι, θα σε προστατέψω. Ξέρεις ότι πάντα το κάνω'', λέει ενώ είμαι ξαπλωμένη στην αγκαλιά του, έχοντας το κεφάλι μου επάνω στο στήθος του. ''Σε εμπιστεύομαι'', του λέω και μετακινώ το σώμα μου, προς τα πάνω, για να φτάσω τα χείλη του και να τον φιλήσω.

"Σταμάτα να με κοιτάζεις έτσι" είπε προσπαθώντας να αποφύγει το βλέμμα μου. Όχι, δε θα σου κάνω τη χάρη. Εσύ φταις που κάθε βράδυ γυρίζω στο κρεβάτι μου μέχρι τα ξημερώματα και αδυνατεί να με πάρει ο ύπνος. Προσπάθησα να το παίξω ανήξερη δημιουργώντας ένα διαπεραστικό βλέμμα απορίας στο πρόσωπό μου. "Για ποιό πράγμα μιλατε;". Κι ομως, γνώριζα για ποιό πραγμα μιλούσε, δεν περίμενα να τον επηρεάσει, το κάνει όμως και θα το συνεχίσω μέχρι να νιώσει αυτό που ένιωσα, να υποφέρει όπως εγώ. Ήρθε η σειρά σου. Don't copy the story.© I do not own the person on the photo©