Wattys 2019 Genç Yetişkin kategorisi kazananı! "Bazı hikayeler, başladığını sandığınız zamandan çok evvel başlar." Bu hikaye Sanat Lisesi'nde okuyan bir grup arkadaşın eğlenceli anları, bir aileye dönüşen dostlukları ve ilk aşkları ile ilgili... Ancak yine de hiçbir hikaye sadece göründüğü kadar değildir. Hepsinin geçmişten gelen hataları, sırları, hırsları ve omuzlarında ağırlaşan yükleri var. Peki bu yükleri taşımaya yardım edecek kadar güçlü mü dostlukları; yoksa kişisel hırsları, diğerinin ayağını kaydıracak kadar karartacak mı gözlerini? İşte bunu hep birikte göreceğiz. Not : Kapak için melek kalplim @Calanthe 'ye çok teşekkür ederim. ❤

-Wattys 2020 Romantizm Kazananı- Adamın üzerimdeki baskısıyla köşeye sıkışmıştım. Ona dokunup üzerimden atmak istiyordum ama bunu yapamıyordum. Sanki felç geçirmiş gibi kalakalmıştım. Ne konuşabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Fakat artık bundan oldukça rahatsızdım. Sağ elimi belli etmeden arkama atıp belimdeki silaha dokundum. Onun varlığı niyeyse bana güç veriyordu. Adam sağ elini başımın üzerinden arabaya koyduğunda kaçabilecekmişim gibi geriye gittim. Daha fazla gidemiyordum. Yok olmuyordu. Böyle devam edemezdim. ''Size hiçbir şey vermek zorunda değilim!'' Adamın göğsüne ellerimi koyup tüm gücümle ittirdim. Yaptığıma direnmedi birkaç adım geriledi. Bana alan açılınca duruşumu dikleştirip ben de birkaç adım öne doğru attım. Bu sefer gerileme sırası ondaydı. ''Hem siz kim oluyorsunuz? Bana bu şekilde davranamazsınız!'' Sesim haddinden fazla çıkmıştı. Karşımdaki adamın şaşırdığını görebiliyordum. Benden bu denli bir çıkış beklemediği açıktı. Adamın sinirle kasılan yüz kaslarını gördüm bu sefer. Yine bir sinir dalgası benliğini ele geçirmişti. Ben de bundan nasibimi almıştım. Kollarıma yapışan mengene gibi eller öyle sert tutuyordu ki canım yanıyordu. Parmakları kollarımı morartırcasına sıkıyordu. Yüzü yüzüme yaklaşmış gözlerinden çıkan öfke ateşleri yüzümü yakıyordu. ''Kimliğini çıkaracaksın ve arabada ne var ne yok hepsini göstereceksin!'' Bu bendeki bardağı taşıran son damla olmuştu. Kimse bana emredemezdi. Hiç kimse! Kollarımı gevşettiği tutuşundan faydalanıp yarım adım geriye çıktım. Canım ya da bir başka şey şu an umurumda değildi. Belimdeki silahı çekip kalbine dayamamla onun da eş zamanlı aynı şeyi yapması bir olmuştu. Şimdi ikimizin silahı da birbirimizin kalbi üzerinde meydan okuyordu. Ya iki silah da patlayacaktı ya da birimizin öfkesi ateş olup yakıp yıkacaktı.

Doktor Annabelle Clarke, dönemin en ünlü ruh sağlığı merkezi Windsor Kliniği'ne kabul edildiğinde, sadece hastalarla başa çıkmak için değil, kendi içindeki karanlıkla savaşmak için de hazırlıktaydı. Kliniğin sessiz koridorlarından yükselen gizemli fısıltılar, onu içine çekeceği bir dünyanın kapısını aralıyordu. Akıl sağlığını korumak artık yeterli değildi; Annabelle, merkezin unuttuğu sırları ve gölgeleri keşfetmek zorundaydı. Aksi takdirde, bu klinikte gerçekten neler olduğunu öğrenemeden, kendi ruh sağlığını da kaybedecekti. 96 numaralı odada kalan hasta, isimsiz, tekinsiz. Yıllarca bir başına kaldığı odada dünyadan bihaberdi, ümitsiz vakaydı. Ya da sadece öyle düşünüldü. Annabelle, onu iyileştirmekte kararlıydı. Ancak bu, gerçekten istediği bir şey miydi? Wattys2018 Hikaye Ustaları Ödülü Kazananı 🏆

WATTY 2017 Büyük Buluşlar Kazananı Makas darbelerini ihtişamla gezdiriyor kurbanının bedeninde. Önce ruhunu bedenine bağlayan ilmekleri kesiyor teker teker; sonra ayırıyor ruhu fani bedenden. Bedenden ayırdığı ruhlar birleşiyor; adamın maharetli ellerinde toplanıyor. Ellerinin ucunda bir silah beliriyor. Silahı alırken bir eli; diğer eli kalemine sarılıyor. Kurbanlar tuvale, silah fırçaya dönüşüyor. Paletine daldırdığı boyalar renk cümbüşü oluştururcasına birbirleriyle kaynaşıyor. Tüm bunların şaheseri, tuvalin önünde oturuyor. Adı, Renklerin Katili oluyor. "Cinayet, sanattır." Kapak Yapımı: @Calanthe

Türkçe'ye uygun olarak yeniden düzenlenmiştir. * Rüzgar, sonbahar mevsiminin Ekim ayında yüzde serinlik bırakacak cinsten eserken, yeşil gözlü kız Yasak Orman'da nereye gittiğini bilmeden ilerliyordu. Dolunay gecesinde. Evet, canavarlar gece yarısı görünür. Ay yükseldiğinde veya yıldızlar önümüzü aydınlatırken. Fakat her canavarın içinde gizli bir katil yatmaz. Bazen kırgın, sevgiye muhtaç küçük bir çocuk bulabilirsiniz gözlerinde. Her kurban siz olamazsınız. O gece, Artemisia neden ormana gittiğini sorgularken ardında hırıltılı ve titrek nefesler işitti. Bu nefesler, bir katile ait gibi görünüyordu. Lakin, tıpkı belirtildiği gibi; Her canavarın içinde gizli bir katil yatmaz. * Başlangıç Tarihi: 31.07.2016 Kapak Tasarım: - @Tüm hakları saklıdır.

Benedict Bridgerton kendisini Cynthia Sparrow'un arkadaşı olmaktan daha fazlasını istemediğine ikna etmeye çabalarken o sıralar hayal ettiği tek şey genç kadındı. ◦ ◦ ◦ [benedict bridgerton hayran kurgu] başlangıç: 21.04.2022

Tanrıçavari kadın gülümsediğinde, bütün dünya gülümsemenin ışığıyla aydınlandı. Ve karşısındaki kadın gerçekten tanrıça olmasa bile güzelliği ile olabileceğini bir kez daha fark etti, öpücüklerini orkide kadar hassas olan ve güzel kokan tene bırakırken. * * * [alternatif evren] [girlxgirl] İyi okumalar dilerim.

Meksikalı Cadı, mavi ipek kılıfından çıkardığı tarot destesini karıştırdı ve rastgele bir kartı seçip desteden çekti. Rüyasına sızmış alevlerin içerisinde kalmış kadını anımarken kartın üzerinde bulunan el yazısını okudu; Şeytan. • • • İyi okumalar dilerim. Kapak Yapımı: - [Wattys2018 Uyarlamacılar Kategorisi Kazananı]

Aslında bilmem gerekiyordu ki dünyada var olmak deforme olmayı da beraberinde getiriyordu ve biz var olabilmek için fazla kusursuzduk...

Jenny Woodsen yıldızını kaybetmişti. Aynı insanların üzerine örtülmüş lacivert örtünün pırıltılarından yoksun olduğu solgun gece gibi. × × × *Türkçe Sam Wilson Hayran Kurgu hikayesidir.* Başlangıç tarihi; 27.01.16 Kapak Yapımı: @Calanthe İyi okumalar dilerim.