Ominis Gaunt staje przed obowiązkiem wobec znienawidzonej rodziny. Kiedy tylko ukończy naukę w Hogwarcie będzie musiał poślubić narzeczoną wybraną przez rodzinę. Dopóki nie poznał jej na rodzinnej kolacji wigilijnej, nie zwracał uwagi na Idalinę Norden, Puchonkę z tego samego roku. Mimo że nic mu nie zrobiła, nie potrafi jej zaakceptować.

Kiedy myślisz, że po wielkiej bitwie z Ranrokiem nadchodzi czas spokoju i odpoczynku, nawet nie wiesz, w jakim wielkim błędzie jesteś. Vivien Clarity chcąc uchronić ukochanego przed śmiercią, uczy się jednego z potężniejszych zaklęć i cofa czas, wracając do jednego punktu, gdzie musi przyjąć na siebie Cruciatusa, jakby było to karą za jej czyny. Przeżywa wszystko znów, chcąc ocalić Sebastiana, tym samym narażając siebie. Nie jest już wesoła, nie jest szczęśliwa, nie jest dawną sobą. Liczy się tylko jeden cel, który ma zamiar osiągnąć różnymi sposobami. Niekoniecznie etycznymi.

II część "Wężousty"! Aurora Volien zdążyła się przekonać, że nadal niewiele wie o możliwościach starożytnej magii. Dzień, w którym oczy Ominisa Gaunta na chwilę przejrzały był momentem, w którym ślizgonka obiecała sobie, że opanuje tę umiejętność, by pokazać ukochanemu piękno świata. Żeby to osiągnąć, musi zwiększyć swoją moc, co może okazać się bardziej niebezpieczne, niż z początku się wydawało. W dodatku Sebastian Sallow żywi głęboką nadzieję, że przyjaciółka jest kluczem do wyleczenia Anne. Jednak z klątwami nie powinno się zadzierać... |W książce mogą pojawić się fragmenty +18, nieodpowiednie dla młodszych czytelników. Mogą, a czy się pojawią, wyjdzie w trakcie pisania. Gdyby tak - zostanie to zaznaczone dla Waszej informacji|