|| Jeon Jeongguk ve arka koltuk dekorasyonunun korkunç laneti. || Jimin'i öpmek hakkındaki her şey nefesini kesiyordu. Aslına bakarsak, Jimin hakkındaki her şey nefesini kesiyordu. Çünkü onun sayesinde, güzel bebekleri olacaktı. Herhangi bir anda, kalbi göğüsünden çıkıp, onu kan yığınının arasında bırakarak gökyüzüne fırlayacak ve süpernovada patlayıp bildikleri bütün evreni yok edecek gibiydi. "Şanslısın ki, seni çok seviyorum," Jeongguk, eşinin dudaklarına doğru mırıldandı. "Aksi halde, hiç düşünmeden bu kuşu senin o güzel kıçına sokardım." ( çeviri ) thanks for ur permission, vlevxn original story: https://archiveofourown.org/works/17158112

Robotların zevk ve kölelik için kullanıldığı bu dünyayı değiştirmek istediler. Lakin kendileride bir robottu ve kendilerini alan insanlara aşık bir şekilde buldular. Kaçtılar ama sevdiklerinden değil gerçeklerden. "Benden kaçamazsın küçüğüm. Senin evin benim kucağım. "Biliyorum sahip." Not: Smut değil ama bazı yerlerde hafif yakınlaşmalar mevcuttur.

Bi VMIN hikayesi

Sevgi, Korku ve Nefret... Bir insanın bunların üçüne birden değil, sadece birine sahip olabileceğini anladım. Eğer birini seviyorsan korku ya da nefreti bilmezsin. Korktuğun zaman, sevgi ya da nefreti hissetmene imkan yok. Ve nefret ettiğindeyse, hayatında sadece nefret olur.

Onun için diğer insanlar cehennemse, Jimin cennetti. [ Kısa Hikaye #1 ] --24.09.16 [ #1 in Short Story ] Begin 08.05.16 - End 23.10.16 @liameri / © Tüm hakları saklıdır