|Tamamlandı| •••••• "Alisa ak kim?" Dedi polis bey memur abi "Benim" dedim "Bu beyefendi sizin öz babanız olduğunu söylüyor " dedi Elindeki DNA testi kağıdını gösterdi. "Nöbetçi mahkeme kararıyla Velayetinizi bora beye verilecek" dedi "Aaa" dedim büyük bir oyunculuk edasıyla "Ben bu bora dediğiniz Bey abi'yi ömrüm hayatım boyunca ilk kez şuan görüyorum " dedim Şaşkın şaşkın "Abi mi?" Dedi Bora bey "Ne diyorsun Alisa?" Dedi Bora bey "Beyefendi siz ismimi nerden biliyorsunuz?" Dedim "İlk kez mi görüyorsun?" Dedi diğer polis "Yok vallahi tanımıyorum memur abi" dedim "Hem nerden biliyorsunuz doğru söylediğini Yapay zeka çok gelişti Teknoloji falan" dedim "Araştırılmasını istiyorum ve Tanımadığım insanlarla gitmeme izin vermeyeceksiniz değil mi" dedim Bora bey Bana 'Yuh' dercesine bakıyordu 'hadi bakim ' bakışı attım ona. "Abi kız haklı Yalan söylüyorsa? Bence bizim gözetimiz altında tekrar dna testi yapılsın o zamana kadar da Burda kalmaya devam etsin" dedi polis abi. Hay senin ağzına kurban abi. "Hayır Yalan değil o benim kızım " dedi Bora bey "Yalan külliyen yalan tanımıyorum Bey amca ben seni üstüme iyilik sağlık be!" Dedim Cennet mahallesi pembe modumu açmıştım.

Pinokyo sendromu =) Yalan söyleyince hıçkırık tutması. •~•~•~•~•~• Kitabın önceki adı; "Demir Koleji" idi. •~•~•~•~•~• #1 - gençkızedebiyatı (26.04.2021) #1 - pusu (07.05.2022) #1 - hıçkırık (07.05.2022) #1 - kolej (08.01.2023) #1 - hırs (03.02.2023) •~•~•~•~•~• "Şey demiştin, hileler her zaman istediğin gibi işlemeyebilir," kaşlarını çatarak bir adım daha ilerledi, "Neden?" İçine girdiğim şaşkınlıktan arınmaya çalıştım. İhtimal bile vermediğim şey gerçekleşmişti. Karşı karşıya kaldığım durumlarda her ne kadar duygu değişimi yaşasam da o duygudan hızlı bir şekilde kurtulma gibi bir özelliğim de vardı. Boğazımı temizledim, önüme gelen saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım ve bende onunla aynı boya gelebilmek için ayağa kalktım, "Neden mi?" Bakışlarımı birkaç saniye duvarda oyalandırıp tekrar ona çevirdim, "Çünkü sen hile yapınca o hileye karşındaki insanın kanacağına odaklısındır. Sen hile yapıyorum dersin ama aslında kendini bir hilenin içerisinde bulursun ve bunun farkına bile varamazsın." Gözlerini kısıp bana biraz daha yaklaştı, "Anlamadım?" ••••••••• Başlangıç : 05.05.2020 Bitiş: 23.08.2021 UYARI ! Argo ve küfür içerir. Hikayenin başlarında klişe gelebilir ama değil. İlk bölümlerde acemilik vardır.. •••••••••

053****: Gezegen diye kaydet. Yakut: İsmin Gezegen mi? 053****: Hayır. Ben sadece senin Gezegenin olmak istiyorum. 053****: Dev bir Gezegenin olmak... 053****: Tüm istediğin şeyleri, istediğin hayatı orda yaşayabileceğin dev bir gezegen olmak istiyorum 053****: Senin hayalin olmak, hayallerini gerçek yapmak istiyorum o gezegende. 053****: Rengini sen seç. ××× Hikâyenin tüm hakları saklıdır. Kapak: @geeceninkaranligiii

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.

"Fazla vaktinizi almayacağım, direkt konuya gireceğim. Birçok şeyin farkındayım. Bana karşı beslediğiniz duygularınızın da, her görev emrinde dönüşümü beklediğinizin de, her yara aldığımda acı çektiğinizin de hepsinin farkındayım." Gözlerini gözlerimden ayırmadan sıkıntılı bir nefes çekti ciğerlerine. Kelimelerini özenle seçtiği o kadar belliydi ki, söyleyeceği şeyi söylemek aynı zamanda da bunu beni kırmadan yapmak için kendisini frenliyordu. "Kendinize bunu yapmayın. Size defalarca söyledim, benim hayatımda böyle bir şeye yer yok." Birkaç gündür ağlamaktan kuruyan gözlerim son cümlesiyle tekrar dolarken ona belli etmemek için başımı yere eğdim. Zorlamayacaktım, onu sevmem için onun sevgisine ihtiyacım yoktu. Ben onu, onsuz da severdim. "Anladım." dedim fısıltıyla. Eğer yüksek sesle söyleseydim ses tellerimin titrediğini anlardı. Karşısında sevgi dilenen aciz bir kız gibi durmak istemiyordum. Birini sevmek hiçbir zaman acizlik değildi. Zaaftı, her insanın tadamayacağı ama tadanın da binlerce kez şükredeceği bir duyguydu. Yaşamı boyunca bir insan için olup olabilecek en güzel zaaftı sevgi. "Başka bir şey yoksa eğer.. İyi günler." Dolu gözlerimi görmesin, bana acımasın diye başımı kaldıramadım. Yanından geçeceğim sırada kolumu tutan iri kemikli, nasırlı elleri tüm vücudumu ateşe vermiş gibi titretmişti. Sesli yutkunuşunu ve kolumdaki elinin titrediğini hissettim. Baş parmağı kolumun üzerini bilinçsizce okşarken yerde olan gözlerim kolumdaki elini buldu. Bir an için fikrini değiştirdiğini sandım ama o bunu fark ettiği gibi elini hızlıca geri çekti üzerimden. "Vazgeç.." diye mırıldandı acı çeker gibi. Sesi kısık ve pürüzlüydü. "Beni sevme. Ben ruhu olmayan, yaşamayı bilmeyen, acı hissetmeyen bir adamım. Sana acı vermek, bu hayatta isteyeceğim en son şey bile değil." 🔴 (Minimum Aksiyon/Bol Aşk)

• KİTAP YENİDEN YAZILDI • (Bu kitap yazılmaya 07.05.2023 tarihinde başlanmıştır.) (Bu kitap 31.07.2023 tarihinde bitmiştir.)

Onlar, babalarının aynı çatışmada şehit düştüğü iki çocukluk arkadaşıydı. Rize'de paylaşılan bir çocukluk... sonra sessizce kopan yollar. Yirmi yıl sonra kader onları yeniden buluşturdu. Yüzbaşı Yaman Ulukurt, bir terör operasyonunda bulduğu esir kadını tanıdığında dünyası sarsıldı: O kadın, Üsteğmen Gökçe Karaca'ydı. Artık sadece onu kurtarmak değil... Küllerinden doğan bir sevdayı korumak için de savaşmalıydı.