Sıradan Askeri kitaplarla ve İzlediğiniz Dizilerle Karıştırılmaması Gereken Çok Özel Bir Hikaye... #yalnızadam #DadaşlarTimi Uyarı: Kitabımda ki kişiler ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Devlet adamlarıyla kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Not: Kitabımda ki anlatım şekli daha anlaşılır olsun diye ve konusu gereği fazla ayrıntılı anlatmadım. Roman gibi düşünülmemesi gerekir. Saygılarımla уαℓηızαdαм

TAMAMLANDI ☆ "Kızlar sonra bana sana tapıyorum, dedi." Işıltı heyecanla anlattığı olaya büyük tepkiler vermemizi bekliyordu ki bu biraz zordu açıkçası. 11 kişi onu dinliyordu. Biraz (!) büyük bir arkadaş grubumuz vardı. Ecrin şalını düzeltirken somurttu. "Tapmak mı? Haşa! Allah'a şirk koşmuş. Olmaz onunla. Gel sana bir Şakirt bulalım kız."dedi. Son Mübarek Bükücümüz. Kenarda makyajını düzelten Bade kocaman ela gözlerini kırpıştırıp sırıttı. "Kızlar erkeklere nasıl cevap vereceğimizi buldum. İntikamımız acı olacak. Onlar biz uyurken odamıza girip eşyalarımızı çalarlar ha! Şimdi bitti onlar." Gözlerinde bir anda alev gördüğümü söyleyebilirim. Kız lisesinden erkek lisesine son sınıfta derslerimize asılmak ve kardeş okulumuzun çalışma kamplarında yararlanmak için geçen derece sınıfıyız biz. Zeki, güzel, komik kızlar. Tabi unuttuğumuz bir şey vardı. Kız lisesinden karma liseye bile geçiş deveye hendek atlatmak gibiyken biz erkek lisesine geçerek deveye parmak uçlarında bale yaptırmıştık. Kapak Star Bloody Photoshop tarafından yapılmıştır. Komedi #93 Kızlisesi #1 Tüm hakları saklıdır © CMTGirl.

"Siz iki kardeş biraz şeysiniz. Yani şey..." Kader bir türlü doğru kelimeyi bulamıyordu. "Farklı." Neyse ki karşısındaki genç adam en uygun kelimeyi bulmuştu. Ve Kadir devraldı bundan sonra konuşmayı. "Biz iki kardeş farklıyız. Siyah ve beyaz gibi tıpkı. Doğu ve batı gibi. Gece ve gündüz gibi. Güneş ve ay gibi. 'Güneş' ve 'Ay'. " Buruk bir şekilde gülümsedi ve öyle devam etti konuşmaya. "Tüm bu zıtlığımıza farklılığımıza rağmen tek bir ortak noktamız var aslında. Ne biliyor musunuz? Biz Güneş ve Ay ikimizde aynı şeye sevdalandık: Dünya'ya. Lakin ben Dünya'nın etrafında döndükçe Dünya hep onun etrafında döndü. Güneşin olduğu yerde ayın esamesi okunmaz zira. Dünyanın adaleti böyledir işte. Seven değil daima sevilen kazanır." Kader. Ne kadar çok etkiliyor insanı? Kimleri ne hale sokuyor hangi hallerde çıkarıyor karşımıza da biz farkına varamıyoruz. Ne kadar kaderden kaçmaya çalışırsak çalışalım attığımız her adım ona çıkıyor yine. Peki biz mi yönetiyoruz kaderimizi yoksa o mu bizi? Bu kitap yarım kalmış sevdaların, yıllarca verilemeyen hesapların, yorgun yüreklerin, boynu bükük hayallerin, yüreğinden yaralanmış umutların, yok hükmündeki rüyaların, daha doğmadan evvel başkaları tarafından kaderi çizilenlerin, acıların, yasakların, nefretlerin ve bütün bunlar içerisinde inadına kardelen misali açmaya çalışan aşkların hikayesi.

"Aslında kalbimi attıranın Ilgın olduğunu düşünüyordum" "Artık atmıyor" dedim başımı gene tavana dikerek. "Sana bakınca değişiyor" diye bir anda üzerimde belirince şaşkınca ona baktım. "Bir deneme yapmak istiyorum" dedi ben robot gibi duruyordum tabi. Şaşkınlığım tavan yapmıştı. Yaklaştı yaklaştı Dudakları dudaklarıma değdiği anda şimşek çarpmış gibi geri çekildi. Nefesimi zor alıyordum hava yetmiyordu. "Devam etmek istiyorum" dedi gene yaklaştı yaklaştı. "Yağız" demeden dudakları dudaklarımı buldu. Benim aklımdakiler sanki onun aklına gidiyor gibiydi. Yavaşça nazikçe öperken. Ben altında öylece duruyordum. Öptükçe anıları tazeleniyor gibiydi... Geri çekilince derin bir nefes aldım. "Hatırladım seni" dedi elimi aldı kalbine koydu. "Atıyor" dedi tekrardan doğrulup bir anda sarılınca O da bana sarıldı.

"Herkes gözlerinin önündeki bu haksızlığa susarken o bizim için bir şeyler yapmak istedi. Ne yaşadıysak, onlarında yaşaması için elinden geleni ardına koymadı. Sadece bizi düşündü. Yanımızda durdu. Ve bir şeyleri değiştirmek için uğraştı. Hepsinin hatalarını farkına varmasını sağlamaya çalıştı." Maddi durumlarımız onlarla aynı olmadığı için ve marka kıyafetler giyip, lüks evlerde yaşamadığımızdan bizleri aşağılıyorlardı sürekli. En başında da Sonat ve Efsun. O ikisi... Tek amaçları okuldaki popülaritelerini ikiye katlamak olan burnu havada iki arkadaştı. Ve kendilerinden başka herkesi küçük görüyorlardı. Bizimse sesimiz çıkmıyordu. Gücümüz yetmezdi ki. Bursluyduk. Ve her an bursumuzun kesileceği tehlikesiyle susmak zorunda kalıyorduk. Neyse ki bir gün admininin bilinmediği ve her okulda da olduğu gibi geçici aşkların ilan, saçma sapan kavgalara karışanlarınsa tehdit edildiği itiraf sayfasına @caykasigi nickli bir kullanıcı mesaj atttı. Amacının gruptaki herkesin hatalarını farkına varıp yaptıklarından dolayı pişman olmalarını sağlamaktı. Ve zamanla bunu başardı. Ayrıca soktuğu laflarla beraber, sadece zengin olan insanların değil, zekilerin öne çıkabileceğini de kanıtladı. Tek derdi onları rahatsız etmek değildi. Kendilerini seven insanlara yaptıkları kötü muammelenin de bedelini ödetmek istedi. *** Bu isme sahip ve bu kurguya sahip ilk, tek kitaptır. Diğerli çalıntıdır. Eğer bu hikayeyi Wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orjinal halinde ve güvenli bir şekilde okuyorsan lütfen, Wattpad'deki "@aleynaozgul1" isimli profilimden oku. Teşekkür ederim.

(Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır) "Koruma şirketinize söyleyin, ben kadın koruma istemiyorum." Dedi birden. Dişlerimi sıktım. Demek bu yüzden öyle demişti Patron. "Koruma şirketimiz beni gönderdi, beğenseniz de beğenmeseniz de ben koruyacağım sizi" dediğimde soğukça güldü. "Seni kim koruyacak" dediğinde başımın arkasına silahı dayadı iri adam. Mert Bey 'e bakmaya başladım. Yüzünde sebepsiz bir gülümseme vardı. Gözlüğümü çıkarttım. Sanırım bu testti. Bende Patronumun yüzünü kara çıkartmayacaktım. "Seni kim koruyacak dedim" "Kendimi değil, sizi korumaya geldim. Silah size değil bana doğrultuldu" dediğimde gülümsemesi yayıldı yüzünde. "Taner, bana doğrult silahı" der demez silah ona doğru dönecekken tekme atıp bileğine silahı düşürdüm. Elini alıp kıvırdım, arkasına verince acıdan kıvranmaya başladı. Boyunu küçültmek için dizlerinin iç kısmına vurdum yere diz çöktü. Başımı kaldırıp Mert Bey 'e baktım. Başını salladı olumlu anlamda. "Hoş geldin, Nisan" dedi gülerek. (Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır)

Anonim: Neden sürekli senin tuvalete ağlayarak koştuğunu görüyorum? Anonim: Neden arka bahçedeki en köşedeki ağacın altına oturup, sessiz sessiz ağladığını görüyorum? Anonim: Bir derdin var gibi. Anonim: Bana anlatabilirsin. Anonim: Benden sır çıkmaz. Güven bana. Seni dinlerim. Ada: Kimsin? Anonim: Derdini merak eden biri. Anonim: Hem de çok merak eden biri.

Lacivert serisinin devamı niteliğinde sayılabilecek, texting hikayeleri içerir.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

"Ahh!" "P-pardon, ben sadece-e.. T-tuvalete.." "Önüne bak!" "B-ben.." "Çekil şurdan!" "Ah!" "Git, dedim!" "Hayvan.." "Ne dedin sen?!" "B-ben..birşey, b-ben..d-demedim-m.." "Kerem! Abi ne yapıyorsun?!" Yirmidokuz yaşlarında bir erkek, kaba, sert ve mert. Büyük iş adamlarını alt edebilecek seviyede. Kendi ayakların üzerinde duran, çalışan,çabalayan ve başaran. Ailesinin üzerin'de tüten, Zeus kadar yakışıklı bir tanrıca kadar nefes kesiciy'di. Onun ismi O'na hitap ediyor, o bir Sayer, Kerem Sayer. Yirmidört yaşlarında bir kız, asi, masum ve kırılgan. Bu yaşına kadar amca'sının bir duygu yanıtı görmemiş. Onca yaşananlar arasında hala ayakları üzerinde çırpınıyor. O siyahlar içerisınde beyaz nokta değildi, o siyahın'ta kendisiydi. Ismi O'na hitap ediyor gibiy'di, Zeynep Yılmaz, Aile hasretiyle bu yaşa kadar geldi ve Yılmadı.