Bir adam... İki kadının acı hikayesi ....

Yolunda giden mutlu bir hayat, Bir anda nasıl hiçleşirdi? Baran, Nefes'i olmadan yaşayabilir miydi? Herşeyi unutmuş bir adam, Aynı kadına ikinci kez Aşık olabilir miydi? Dünü olmayan bir adam, Yarına ulaşabilecek mi? Kafesinin içinde, gökyüzüne sevdalı bir kuş Göğe kavuşabilecek mi? Tüm dünyası sessizlikten ibaretken, Bir ses nasıl olurda insanın en derinine işler? Bir Şairin, Şiirine Kavuşma Hikayesi.. İşte bu; Baran ile Nefes'in Hikayesi.

Heyatda her kesini itirmiş, kimsesiz, yalnız qalmış insanlar ne qeder xoşbextdirse mende o qeder xoşbextem...

AŞK ASLAN'IN AĞZINDA

'hiçbir acı bu kadar büyük olmamıştı.' YÜREĞİ SEVGİYE AÇ KIZ...

Tahammül edemediği kahve kokusuna,hiç ilgisini çekmeyen kitaplara aşık olmaya başlamıştı genç kız. Girmekten ve oranın sessizliginden bile nefret eden genç kız şimdi oranın sessizliğine etrafa yayılan kahve kokusuna hayranlık duymuştu. Ömrünün en eğlenceli zamanını tam da burada bu kafenin içinde bulunan kütüphanede geçirecekti... neden mi? Çünkü bu kız sesini gizliden gizliden duyduğu bir kütüphane rafının arasında bulunan şiir kitabının,hayranlık beslediği gencin dudağında dökülen aşk mısralarını sevmişti. Bu kafe ona yeni bir başlangıç için yol olmuş. Tatlı serseriliğini geride bırakmış tatlı bir cadının tatlı bir hikayesine misafir olmuştu bile. Genç adam elinde tuttuğu ve ilk defa okuduğu mısraların içinde bulmuştu kendini onu dinleyenden habersiz... "Garson!" "Buyrun hanımefendi Ne istemiştiniz?" "Gel sevgilim gel,benim dünyama gel çok zaman var içimde yerini hazırladım." Genç kadın öylece dalgın dalgın okudu dudağından dökülen sözleri. "Anlamadım?" Kendine geldiğinde tatlı bir tebessümle olayı toparladı. "Diyorum ki Attila İlhan'ın ne güzel sözleri var. İki ayrı yolcunun eğlenceli ortak yolculuğuna var mısınız? Bence hepiniz onları çok seveceksiniz!

@writerladyy tanıtım videosu ve kapak tasarımı kendisine aittir. 🖤 Kalbime bir tek senin zehrinin akmasına izin vereceğim. Kadın içer gibi sevdi ama adam zehirdi. 🖤🌹

"Hiç tanımadığın bir insanım ben,belki gerçekten iyi birisiyim ve zararım dokunmadı kimseye.Bunu anlamaya müsaade etmeden hemen bana kötü anlamlar biçiyorsunuz.Hiç mi için sızlamıyor? Hiç mi acaba yanlış yapıyor muyum diye düşünmüyorsun?Aşağı da gördüm,gözlerin de gördüm ben o şefkati.." Bana döndü ve susup kaldım. "Devam et." Bakışları bile ürkütücüydü,sanki cellatımdı.Anlamsızdı ama dizlerimin bağı çözülmüştü. "B-ben.." Gülümsedi ve taklit etti. "Sen?" Gülüşünü silip,ellerini arkasına alıp bi kaç gelişi güzel yavaş adımlarla karşımda durdu. "Sen seni tanımanın bile umurumda olmadığı bir zaman diliminde buna karşı ümit edip,yalvarıyorsun?" Kaşlarım çatılmıştı;başımı hayır anlamında sallayıp ağzımı açıyordum ki; "Fırsat verip seni dinlememe rağmen,söylediğin cümleler gelecek vaad etmiyor senin için. Bilakis.." Baş ve işaret parmağının arasında ki mesafeyi kısaltıp devam etti cümlelerine; "Ömründen yiyorsun.." * * * "Mücadeleci bir kadının hikayesidir.." İlk bölümler düzenlenecektir.. İyi okumalar.. Kapak Tasarımı : @writerladyy

Bora'nın birden bire Sena'yı terk etmesiyle, Sena'nın kalbine acı bir bıçak gibi saplanmıştı. Ailesi ve tek bir arkadaşı dahi yoktu. Bora'nın gitmesiyle yalnız kaldı ve hayat onun ruhunu emerek çekmeye, koparmaya başladı. Her gün kiraz ağacının altına, belki bir gün döner umutlarıyla doldurduğu kalbini yanına alarak beklerdi. Beklediği süre boyunca hayatından günler giderdi. Bora onu bilerek bırakmamıştı. Geçirdiği kaza onu Sena'dan koparmış, anılarını silmişti. Fakat kader onları tekrar bir araya getirdi...değişen çok şey olmuştu birisi için...