Przy bimbrze czas szybciej mija. Męski wieczór zakrapiany alkoholem. Czego chcieć więcej? -Rozkochasz w sobie Ykhar? - rzucił wesoło Ezarel -W ile ? -zapytałem -Dwa tygodnie-dorzucił Valkoyn -Stoi Przypieczętowaliśmy umowę śliną. Zabawę czas zacząć.

"Leżała na tej ziemi tyle aż w końcu zasnęła. Sen Alice był dość płytki, więc gdy tylko poczuła, że ktoś ją podnosi od razu się obudziła. Uchyliła delikatnie powieki. W ciemnościach ujrzała czarnowłosego wampira. Po co ją niósł...Postanowiła, póki co jednak nie ujawniać tego, że się obudziła, ponieważ w jego ramionach było jej naprawdę wygodnie." //ff na podstawie gry Eldarya

Miłość może dopaść dosłownie wszędzie, o czym dowiedziała się Erika, która odnalazła ją... w nienawiści. Jednak czy nienawiść jest na tyle silna, by miłość nie zdążyła jej do końca przygasić? Czy przeznaczenie pozwoli dziewczynie poznać, jak smakuje prawdziwa miłość? Czy silne uczucia mają rację bytu i jakiekolwiek szanse na przetrwanie trudności, jakie zgotował los? "Miłość nie zawsze jest ładna. Czasami wciąż masz nadzieję, że w końcu będzie inaczej. Lepiej. A potem, zanim się zorientujesz, znowu jesteś w punkcie wyjścia, a serce zgubiłeś gdzieś po drodze." ~ Cytat z książki "Ugly Love" Colleen Hoover "Przebaczenie jest najtrudniejszą miłością." - Albert Schweitzer UWAGA! Opowiadanie może zawierać wulgarne słownictwo oraz sceny erotyczne. 25.07.2017 - #20 W FANFICTION 2.06.2018 - #17 W PRZYGODY Moj nick na Eldaryi: Harmagedon Oryginalny rysunek okładki wykonała Appe890

-Leila? -Hmm? - lilowe oczy wciąż wbite były w pergamin przed nią, mdły blask kwiatu oświetlał delikatnie rysy jej twarzy. Spojrzałem w gwiazdy ponad nami. -Nienawidzę cię. -A ja ciebie, ty obłąkany elfie - odpowiedziała równie lekko, jakby mówiła o pogodzie. -Głupi człowiek. -Rasista. -Psychopatka. -Egoista. -Przechowaj to dla mnie - przesunąłem w jej stronę srebrną szkatułę. Wzięła ją w ręce i obejrzała z każdej strony. -Co to? -Część mnie należąca do ciebie. Powinienem podarować to Ewelein, ale nie mnie tym dysponować - podałem jej kluczyk. Otworzyła szkatułę i spojrzała na mnie z niedowierzaniem. -Ezarel... to... -Zadbaj o nie, bo ja już nie mogę. Historia pisana z perspektywy Naczelnego Żartownisia Eldaryi- wrednego elfa rasisty, który tak naprawdę może nie być aż takim wrednym rasistą, nawet, jeśli tak się wszystkim przedstawia. Trochę romansu, trochę komedii, miodu, sarkazmu, łez i okruchów życia - wszystko to posypane szczyptą magii. Garścią. Całym wiadrem. Ezarel gra elfa, którego ludzie wolą unikać. Do dnia, w którym pojawia się Leila -kamień, który trafia bezpośrednio w minimalną rysę w masce - i ta zaczyna pękać, nie patrząc na usilne starania elfa by ją na powrót skleić. https://www.facebook.com/ezarelowaszkolkasarkazmu/ - Ezarelowa Szkółka Sarkazmu na Facebooku! Znajdziesz tam wszelkie informacje o opowiadaniu, dodatki i sceny, które zostały napisane ale nie wykorzystane w opowiadaniu - zapraszam! 11.06.17 - #112 w kategorii Fanfiction - dziękuję :3 http://katalog-blogow-eldarya.blogspot.com - spis FF o Eldaryi Pełna okładka: http://orig04.deviantart.net/d965/f/2017/091/e/d/ezarel_and_leila___fanfiction_cover_v

Wszystko prawie wydaje się być w porządku: kontrola nad maaną przywrócona, wróg pokonany... Czy to możliwe, żeby przyjaciółka z przeszłości mogła aż tak zamieszać? Link do pierwszej części: https://www.wattpad.com/story/102490734-wbrew-sobie-eldarya

Gardienne zostaje porwana, przez co z niewyjaśnionych przyczyn trafia do świata zwanego Eldarya, gdzie wcale nie okazuje się być obca. Rozdziały: 26 +1 Gatunek: fanfiction, romans, fantasy Przekleństwa się zdarzają #82 w fanfiction - 100717 #25 w Eldarya - 020618 #9 w Eldarya - 010718 #1 w Gardienne - 060718 #150 w fantasy - 110718

"Cokolwiek by się nie działo, kocham Cię Mag. Nie dam Cię nikomu skrzywdzić, nie ważne gdzie będę ty albo gdzie będę ja. Zawsze będę Cie obserwował i chronił. Zawsze będziesz moją ukochaną, słodką, malutką Mag."

Ezarel to gburowaty elf o dziwnej i niespotykanej przeszłości. Jego charakter... Jest jeszcze dziwniejszy i trudniejszy do zrozumienia, a Gardienne? Gardzia to roześmiana i głupiutka ziemianka. Jej optymizm podnosi wszystkich na duchu, wszystkich oprócz Ezarela, jego wpędza do grobu. Elf jest zagadką dla ziemianki. Chciała go odkrywać i dalej brnąć w tą przedziwną relację, jaka się między nimi tworzyła. Ezarel nie był na początku z tego zadowolony, ale... Jak rozwinie się to wszystko? Razem z współautorką, evvilka, zapraszamy do czytania.

-Ona jest niedostępna, nie umiem jej zdobyć.-rzucił smutno wampir -Stary ona nie jest dla Ciebie.-zakipił efl -Jak to? -Ona nie jest jak inne. Ona jest niezwykła. Wspaniała. Nie chcę żeby przez Ciebie cierpiała.